• Sorry, we don't hire...
• Sorry, but we are full-stuffed...
• Sorry, we can't help you ...

Ժամանակը ձգվում է ու ճնշում։ Մենք ժամանել ենք ընդամենը երեկ, բայց թվում է, թե մի ամբողջ հավերժություն է անցել, որի ընթացքում մենք ոչ աշխատանք ենք գտել, ոչ էլ բնակարան։

NY-ը հրաշալի էր նրանով, որ կարելի էր քայլել, անգործ մնալ, քնել, ուտել, զննել, լուսանկարվել, սուրճ խմել եւ ընդհանրապես չմտածել այն մասին, որ հոսթելում անցկացրած յուրաքանչյուր ավելորդ օրը արժե $50 + սնունդ + հասարակական տրանսպորտի ծախսեր։ Մենք ունեինք որոշակի ամսաթվի ինքնաթիռի տոմս եւ շատ ազատ ժամանակ։ Այստեղ ամեն ինչ այլ է։

Սան Դիեգոն ընդհանրապես նման չէ Նյու Յորքին։ Այստեղ արմավենիներ են աճում եւ արեւ է շողում, բայց քամի է փչում եւ ընդհանրապես շոգ չէ։ Այստեղ գրեթե երկնաքերեր չկան, իսկ Ocean Beach թաղամասում տները ընդհանրապես երկհարկանի են։ Ocean Beach-ում սերֆինգի խանութներն ու լողափի մկանուտ տղաները այնքան շատ են, որքան Հարլեմում՝ վարսավիրանոցներն ու սեւամորթները։ Այստեղ աչքերս անընդհատ կառչում են "rent" եւ "lease" գրություններին...