Սարսափելի է: Արդեն մի քանի օր է՝ բնակարան եմ փնտրում, բայց բոլոր փորձերը բացարձակապես անօգուտ են: Սմիթթաունում սենյակ վարձելու ընդհանրապես ոչ մի տարբերակ չկա: Ընդհանրապես ոչինչ, միայն եթե ամբողջ բնակարան կամ տուն, իսկ դա, հասկանալի է, ինձ համար չափազանց թանկ է: Իսկ Ռիչի հետ ապրելն էլ արդեն հոգնեցնում է, անհարմար եմ զգում նրա ընտանիքի եւ հենց իր առաջ... Ճիշտ է, այս ամերիկացիներն այնքան քաղաքավարի են, ասում են, որ ամեն ինչ նորմալ է, ապրիր մեզ մոտ որքան ուզում ես: Ռիչն ասում է, որ կարող եմ գոնե մինչեւ հաջորդ երեքշաբթի մնալ իր մոտ: Բայց ես ցանկանում եմ հնարավորինս շուտ տեղափոխվել:
Երեկ գնացել էինք նայելու մի բնակարան, ամենաէժանը, որ գտել էինք՝ ամսական 475 դոլար հարեւան Պորտ Ջեֆ քաղաքում: Այս ենթադրյալ բնակարանը գտնվում է երկաթուղային կայարանի մոտ, այնպես որ ես կկարողանամ գնացքով աշխատանքի գնալ, քանի որ իմ սրճարանը հենց Սմիթթաուն կայարանի կողքին է: Բայց այդ բնակարանը պարզապես աննկարագրելի էր: Եթե այդ գնի համար չլիներ, գուցե համաձայնեի: Դուռը բացեց մի սեւամորթ տղամարդ՝ նարնջագույն երկար հագուստով: Մեզ տարավ հետնաբակով ինչ-որ անհասկանալի շինություն եւ ցույց տվեց սենյակը: Առանց կահույքի, միայն մի կոմոդ, պատուհանը կիսով չափ փակված էր տախտակներով, եւ հիանալի լսվում էր անցնող գնացքների ձայնը: Իսկ այդ կացարանի տարօրինակ տերը, ի դեպ, բուդդայական վանական էր) Ասաց, որ սկզբունքորեն կարող է մահճակալ տրամադրել: Բայց մենք Ռիչի հետ այդ տարբերակը թողեցինք որպես ծայրահեղ դեպք, եթե ուրիշ բան չգտնենք:
Այսօր գնացինք նայելու եւս մեկ տեղ, այնտեղ մի քաղաքավարի տատիկ է սենյակ վարձով տալիս: Բայց ինձ համար մի փոքր թանկ է՝ ամսական 540 դոլար: Ընդ որում, սենյակը 2 հոգու համար է, բայց եթե սենյակակից հայտնվի, վարձը նույնը կմնա:
Վաղը կգնանք եւս մեկ տեղ: Իսկ ասում էին, անիծյալ, որ Ամերիկայում բնակարան գտնելը դժվար չէ... Չգիտեմ ամենուր ինչպես է, բայց իմ քաղաքում եւ մերձակա վայրերում գտնելը բավական դժվար է: Իրականում ես արդեն պատրաստ եմ տեղափոխվել ցանկացած տեղ, միայն թե չխանգարեմ Ռիչին իր տանը: Ես չեմ կարող այսպես:
Իսկ Ռիչը ընդհանրապես մեծ մարդ է: Ես ընդհանրապես ոչինչ չեմ անում, նա ամեն ինչ որոշում է իմ փոխարեն՝ զանգահարում է մարդկանց, պայմանավորվում, տանում է ինձ աշխատանքի եւ հետ բերում, կերակրում: Դեռ մի բան էլ անվճար ապրում եմ իր մոտ:
