Ողջույն, ընկերներս։ Ներողություն երկար ընդմիջման համար։ Ինչ-որ բան չէր ստացվում գրել։
Հիմա նստած եմ հոսթելում, սենյակակիցներիս հետ ինչ-որ հիմար սարսափ ֆիլմ եմ դիտում։ Մենք մեկ ընտանիքի պես ենք։ Բոլորս տեղավորվել ենք բազմոցներին ու նայում ենք։ Ազգություննե՞րը։ Խնդրեմ՝ լեհ զույգ, բրազիլացի, հարավաֆրիկացի, գերմանացի, անգլիացի, իսպանացի եւ ես՝ ռուսս։ Բավականին զվարճալի է, համաձայնեք։
Երեկ ես գուլյաշ էի պատրաստում ընդհանուր խոհանոցում, եւ ինձ հետ այնտեղ պատրաստում էին գերմանացին, իսպանացին եւ հարավաֆրիկացին։ Շատ զվարճալի է նրանց հետ շփվելը, կարծես այլ մոլորակի մարդկանց հետ լինես։
Եվ պատկերացրեք զգացմունքներս, երբ հանկարծ Հարավային Աֆրիկայի խոհանոցում լսեցի «Օչի չյորնիե» երգը՝ իսպանացու կատարմամբ։ Զարմանալի է։
Հետո բոլորը հետաքրքրվեցին, ես ցույց տվեցի բառերը, եւ բոլորը որոշեցին սովորել։ Այնպես որ, ես ռուսական մշակույթն եմ առաջ տանում, ընկերներս։
Հիմա մի փոքր անգլերենի մասին։ Հերթական անգամ համոզվում եմ, որ օտար լեզու իմանալը հրաշք է։ Ես հանկարծ հասկանում եմ մարդկանց, ովքեր բոլորովին նման չեն ինձ եւ իմ ծանոթներին։ Անգլերենը միավորում է, ես սիրում եմ այս լեզուն։
Իհարկե, հասկացա, որ իմ upper-intermediate-ը հիմնականում քերականության եւ տարբեր նրբությունների իմացության մեջ է, այլ ոչ թե խոսակցության։ Բայց ոչինչ, կարծում եմ՝ կհասցնեմ։
Սովորե՛ք լեզուներ, ընկերներս, սովորե՛ք։ Իմ խորհուրդը ձեզ։
Ի դեպ, ՀԱՀ-ում բոլորը գիտեն անգլերեն։ Դա պետական լեզու է։ Այստեղ կա եւս մեկ միլիոն տարբեր լեզու։ Քանի ցեղ՝ այնքան լեզու։ ԲԱՅՑ անգլերենը բոլորն էլ գիտեն։ Նույնիսկ Քենիայից եկած երթուղայինների վարորդները։
