Մենք վերջապես հանդիպեցինք Մանհեթենի ավտոկայանում, նստեցինք սրճարանում, բացեցինք քարտեզը եւ նստած մտածում էինք, թե ուր ենք գնալու (այո, մենք ունեինք job offer, իհարկե, բայց մենք անմիջապես որոշեցինք, որ այնտեղ չենք գնալու)։

Մենք արդեն տոմսերի հերթում էինք, բայց դեռ չէինք որոշել, թե ուր, եւ հանկարծ լսում ենք՝ կողքի տղաները խոսում են ինչ-որ Portland-ի մասին, մենք էլ հարցրեցինք, թե ինչ քաղաք է, իսկ նրանք ասացին, որ այնտեղ լավ են վճարում, եւ տեղն էլ վատը չէ։

Այդպես մենք հայտնվեցինք Portland-ում (գրեթե մեկ օր ճանապարհ գնացինք)։

Իջանք ավտոբուսից... ուր գնանք։

• Եկեք գնանք աջ։
• Լավ։
  Իրերն էլ շատ չէին, ընդամենը մի պայուսակ մեջքներիս։

Դե, գնացինք աջ։

Ճանապարհին անցորդներից հարցնում էինք աշխատանքի, բնակարանի մասին։

Պատահաբար հանդիպեցինք բապտիստական եկեղեցու, մտանք ներս եւ նույնը հարցրեցինք։

Նրանք ասացին, որ կօգնեն, եւ սկսեցին մեզ ման ածել ամբողջ քաղաքով, ինչ-որ սոցիալական տներով, բայց դա արդյունք չտվեց։

Եվ այն ժամանակ նրանք որոշեցին գնալ նահանգի նահանգապետի մոտ (քաղաք Portland, նահանգ Maine)։

Նա հրաշալի մարդ դուրս եկավ, ասաց, որ մեզ կօգնեն գտնել եւ՛ բնակարան, եւ՛ աշխատանք, բայց մինչ այդ նա զանգահարեց New York-ի IEC, տվեց լսափողը, իսկ այնտեղ ռուսերեն՝ «Ի՞նչ եք անում։ Ինչպե՞ս կարող է այդպես լինել։ Որտե՞ղ է ձեր job offer-ը։......» մի խոսքով, մեզ ասացին, որ վաղը ամեն ինչ կգտնեն (ես չեմ ստում, ազնիվ)։

Դուրս եկանք փողոց եւ որոշեցինք շարունակել մեր որոնումները, ամբողջ օրը քայլելուց հետո մենք (Ես, Օքսանան, Օլյան եւ Սլավան) եկանք այն եզրակացության, որ մեզ այստեղ դուր չի գալիս, մի տեսակ ցուրտ է։

Վերադարձանք հետ (հեռու էր) ավտոբուսի կանգառ, բայց, իհարկե, ավտոբուսներն արդեն չէին աշխատում։

Խնդիր չէ, դիմացը հյուրանոց կար, մենք ուղղվեցինք այնտեղ (հրաշալի ապարտամենտներ էին, եվրոպական ոճով)։

Ուզում էինք խնայել, մի համար վերցնել, հետո հետին մուտքով մյուսներին էլ անցկացնել, չստացվեց, փակ էր։

Լավ, գնացինք սովորականի պես, ասացինք, որ ուսանող ենք, մեկ օրով ենք - մեզ զեղչ արեցին։

Առավոտյան ներքեւում՝ հոլում, նախաճաշ էր։

Մենք համարձակություն հավաքեցինք եւ մի քանի օրվա համար ամեն տեսակի բուլկիներ ու մրգեր վերցրեցինք (իհարկե, դա գեղեցիկ չէ եւ... բայց փողը վերջանում էր, մենք ուսանող ենք եւ մինչեւ վերջ չէինք որոշել, թե որտեղ ենք մնալու)։

Որոշեցինք գնալ հարավ՝ օվկիանոսին ավելի մոտ։