Մենք ուշացանք դեսպանատուն։ Մոսկվայում սարսափելի խցանումներ են։ Մենք մեքենայով շատ երկար էինք քաշքշվում՝ մեկ մետր առաջ գնալով ու նորից կանգ առնելով։ Ժամանակը սուղ էր։ Մենք որոշեցինք նստել մետրո։ Հասնելով անհրաժեշտ կայարան՝ վազելով հասանք դեսպանատուն, երբ տեղ հասանք, մեր համակարգողը այնքան էլ գոհ չէր, քանի որ մենք միակն էինք, որ ուշացել էինք, եւ մեր պատճառով նրանք բաց թողեցին մեկ հերթ։ (բայց պարզվեց, որ դա ավելի լավ էր)
Հետո ամեն ինչ սովորականի պես ընթացավ... Դեսպանատուն մտնելուց առաջ ձեզ ստուգում են (ի դեպ, դեսպանատան դիմացի ցանկապատի վրա մի կույտ մաստակներ եւ մանր դրամներ էին դրված, երեւի մարդիկ մոռացել էին թողնել իրենց իրերի մեջ)
Դեսպանատան ներսում եւս մեկ ստուգում, այնուհետեւ մուտք դեպի ՇԱՏ սառը ՍՊԱՍԵԼՈՒ ՍՐԱՀ, որտեղ լիքը ուսանողներ են եւ սառը օդ։ Տագնապի րոպեներ ու ժամեր, հետո անցում հաջորդ սրահ, որտեղ կա 2 պատուհան եւ երկու հերթ, կանգնում ես ցանկացածի մեջ եւ մոտենալով պատուհանին՝ դնում ես մատներդ սկաների վրա՝ ըստ քո առջեւ եղած հրահանգի։ Պատուհանի հետեւում նստած է մի հաճելի կին, որը հարցնում է՝ Yulia, right? եւ խնդրում է դնել նախ ձախ ձեռքի չորս մատները, հետո աջը, իսկ վերջում երկու բութ մատները (ինձ համար անհարմար էր :) ես կանգնում էի ոտքերի մատների վրա, որպեսզի իմ thumb fingers-ը սկանավորվեն)։
Դիմացը կար եւս մեկ սրահ, որտեղ ամեն ինչ որոշվում էր։ ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑԻ ՍՐԱՀ։
Այս սրահում կային 5-6 շարք աթոռներ՝ յուրաքանչյուրում մոտ 8 հատ, իսկ առջեւում պատուհաններն էին, որտեղ հարցազրույց էին անցնում վիզա ստանալ ցանկացողները։
Այնտեղ նաեւ հեռուստացույց էր կախված, եւ ցուցադրում էին Թոմ հորեղբորը եւ այն սերիան, թե ինչպես էր նա խնձոր ուտում։ Բայց դա ինձ չփրկեց...)
Իսկ հիմա մի քանի խորհուրդ եւ այդ րոպեներին տեղի ունեցածի հատվածներ.
Տղաներ, գլխավորը հանգստացեք, ՆՐԱՆՔ, ՈՎՔԵՐ ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑԻ ԵՆ ԳՆՈՒՄ!!!
- Ձեր անգլերենը ամենակարեւորը չէ։ Ես անձամբ գիտեմ մի քանի հոգու, որոնց անգլերենի իմացությունը այնքան էլ լավ չէր, երբեմն նույնիսկ անցնում էին ռուսերենի... եւ նրանք ստացան վիզա, իսկ եղել են մարդիկ, ովքեր լեզվի գերազանց իմացություն ունեին, բայց մերժում ստացան։ Այնպես որ, դա ցուցանիշ չէ։
Եթե դուք հասկանում եք հյուպատոսին (նրա հարցը եւ այն, թե ինչի մասին է խոսում) եւ պատասխանում եք ԹԵՄԱՅԻՆ (այսինքն՝ այն, ինչ նա հարցրել է), նույնիսկ վատ քերականությամբ եւ նույնիսկ եթե վերահարցնեք, դա արդեն լավ է։
Ի դեպ, նրանք տալիս են մի քանի տարրական հարցեր, որոնց կարելի է պատասխանել միավանկ՝ ԱՅՈ, ՈՉ, ԻՀԱՐԿԵ....
Իմ խորհուրդը. յուրաքանչյուրն ունի հարցերի ցանկ, որոնք հնարավոր է տան դեսպանատանը, վերցրեք այն եւ պատճենեք ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑՆԵՐԻ ՕՐԻՆԱԿՆԵՐԸ (խմբերում տղաները գրում էին իրենց հարցազրույցների մասին յուրաքանչյուր ամսաթվի համար՝ մանրամասնելով եւ՛ հարցերը, եւ՛ պատասխանները, ինչի համար նրանց մեծ շնորհակալություն)։
Բոլորին տալիս են գրեթե նույն հարցերը։ Վերցրեք թուղթ եւ ձեզ համար պատրաստեք պատասխաններ բոլոր հարցերի համար եւ սովորեք։
Դա կօգնի։ Ստուգված է :)
ԱՅՆՊԵՍ ՈՐ ՏՂԱՆԵՐ, ԱՆԳԼԵՐԵՆԸ ՎԻԶԱ ՏԱԼՈՒ ԿԱՄ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՀԱՐՑՈՒՄ ՎՃՌՈՐՈՇ ԳՈՐԾՈՆ ՉԷ։ (նույնիսկ եթե դեսպանատանը ձեզ այդպես են ասել)
- Ինչ վերաբերում է վերջին կուրսերին եւ տեղեկանքներին... դե, այստեղ ինչպես բախտդ բերի...
Իմ ընկերը (6-րդ կուրս, հեռակա) հարցազրույց անցավ Ռիժիի (Քայլի) մոտ, եւ առաջին հարցը, որ հյուպատոսը տվեց նրան, հետեւյալն էր.
- Դու 6-րդ կուրսում ես եւ պատրաստվում ես գնալ Ամերիկա՞ (ընդ որում՝ «զզվանքով» տոնով...:))
Իմ ընկերը հանգիստ պատասխանեց, որ այո, նա սովորում է 6-րդ կուրսում, բայց դա նրա վերջին տարին չէ, քանի որ նա դիպլոմը պաշտպանում է նոյեմբերին՝ Նահանգներից վերադառնալուց հետո, եւ առաջարկեց ցույց տալ տեղեկանքը, որտեղ գրված է, որ նա ինստիտուտը ավարտում է միայն նոյեմբերին... բայց Քայլը ասաց, որ իրեն ոչ մի փաստաթուղթ պետք չէ եւ ասաց՝ վիզան հաստատված է...
Այնպես որ, ՎԵՐՋԻՆ ԿՈՒՐՍԵՐ, փնտրեք ամեն ինչ, ինչ կարող եք, որպես ապացույց, որ դուք կվերադառնաք ՌԴ, ասեք, որ այստեղ ունեք ԱՄԵՆ ԻՆՉ (մինչեւ իսկ սիրելի կատուն, որի անունը Մասյա է :), պատմեք ծնողների, աշխատանքի, ընկերների, սիրելիների մասին, ովքեր մնում են այստեղ եւ հավատարմորեն կսպասեն ձեզ, որովհետեւ դուք սիրում եք միմյանց, ընդհանրապես, կարծում եմ, բոլորի երեւակայությունը լավ է աշխատում։ Այնպես որ, պատասխանների նախապատրաստումը ՀԻԱՆԱԼԻ գործ է։ Իսկ ամեն դեպքում, ձեզ հետ վերցրեք բոլոր տեղեկանքները, որոնք կարող եք հավաքել (մինչեւ իսկ սեփականության եւ աշխատավայրում ձեր կոլեկտիվի հետ լուսանկարները :)))
Իսկ վերջում ավելացնեմ, որ ես պարզապես խորհուրդ եմ տալիս, որովհետեւ ինքս եմ այդ ամենը վերապրել, ֆիլտրեք իմ «խորհուրդները», ինչ-որ բան վերցրեք ձեզ համար, ինչ-որ բան գուցե ձեզ ավելորդ թվա։ Ընդհանրապես, սա հրահանգ չէ, այլ պարզապես փորձ՝ հարցազրույցի բոլոր այդ հուզմունքներն ու նախապատրաստությունները վերապրած մարդու (հարցազրույցից առաջ գլուխս լցված էր տեղեկատվությամբ եւ արդեն չէի կարողանում ոչ մի բանի մասին մտածել :) հենց այն սրահ մտնելուց առաջ, որտեղ մատները սկանավորում էին, գլխումս վերջին միտքը ծագեց.
«ԻՆՉՊԵՍ ՊԵՏՔ Է ԼԻՆԻ, ԱՅՆՊԵՍ ԷԼ ԿԼԻՆԻ, ԵՍ ԱՅՍՏԵՂ ԱՅԼԵՎՍ ՈՉԻՆՉ ՉԵՄ ԿԱՐՈՂ ՓՈԽԵԼ, ԵՍ ԱՐԵԼ ԵՄ ԱՅՆ ԱՄԵՆԸ, ԻՆՉ ԿԱՐՈՂ ԷԻ ԵՎ ԻՆՉ ՊԱՀԱՆՋՎՈՒՄ ԷՐ ԻՆՁԱՆԻՑ» եւ հանգիստ գնացի այն սրահ, որտեղ անցկացվում են հարցազրույցները։
Իմ ընկերը կանգնած էր ինձանից առաջ, հերթով, եւ երբ տեսա, որ նա գնաց Քայլի (Ռիժիի) խցիկ, այստեղ իմ մեջ ամեն ինչ ընկավ, իսկ հաջորդը ես էի գնում կողքի խցիկ... եւ ես այնքան էի անհանգստացել ընկերոջս համար, որ երբեմն նույնիսկ լսում էի, թե ինչի մասին են խոսում կողքի խցիկում (Քայլը եւ իմ ընկերը), այլ ոչ թե այն, թե ինչ է կատարվում ինձ մոտ եւ ինչ է հարցնում իմ հյուպատոսը :)
Բայց փառք Աստծո, ամեն ինչ ստացվեց։
Ինչը եւ ձեզ եմ մաղթում։
Թեեւ ես մինչ օրս կարծում եմ, որ դեսպանատանը կամ նախապես արդեն ամեն ինչ հայտնի է, կամ նրանց մերժման տոկոս են դնում (եւ եթե դուք ընկնում եք այդ տոկոսի մեջ, ապա դա այն պատճառով չէ, որ ԴՈՒՔ ՎԱՏ ԵՔ ԽՈՍԵԼ ԱՆԳԼԵՐԵՆ ԿԱՄ ԴՈՒՔ ՎԵՐՋԻՆ ԿՈՒՐՍ ԵՔ, ոչ։ Սա իմ կարծիքն է, գուցե ինչ-որ մեկը չհամաձայնի։
Հարցեր կլինեն, սիրով կպատասխանեմ։
Եվս մեկ բան job offer-ների մասին՝ մենք առանց դրանց գնացինք հարցազրույցի եւ ասացինք, որ մեր գործակալությունը մեզ համար offer է փնտրում՝ հյուպատոսների մոտ ոչ մի հարց չառաջացավ։
Եվս մեկ անգամ բոլորին ՀԱՋՈՂՈՒԹՅՈՒՆ !!!
Իսկ նրանք, ովքեր չեն ստացել, կրկնում եմ, նշանակում է՝ կստանաք ինչ-որ այլ բան (որպես փոխհատուցում:)))
