Ամենադժվարը, ինչպես միշտ, սկսելն է։ Իսկ ամենատրամաբանականը լուսանկարից սկսելն է։ Այնտեղ այնքան շատ պահանջներ կան, որ ես նույնիսկ չգիտեի՝ ուր գնալ, որտեղ ինձ ճիշտ կլուսանկարեն։ Գնացի տեղի ֆոտո-ատելյե, այնտեղ մերժեցին, մտա մեկ ուրիշը՝ կենտրոնում, նույն արդյունքը։ Լավ է, որ ընկերուհի ունեմ, որը նաեւ լուսանկարիչ է։ Վերջում, ծեծված շան պես սողալով գնացի նրա մոտ, ասում եմ՝ արի, լուսանկարիր։ Մենք այդ լուսանկարի հետ չարչարվեցինք առավոտյան 10-ից մինչեւ 13:00-ն։ Ինչպես հասկանում եք, դժվարությունը հենց լուսանկարելու մեջ չէ, այլ ճիշտ մշակման (որը, օ՜, արգելված է)։ Այս լուսանկարը չի կարելի կտրել, առավել եւս՝ ֆոտոշոփել։ Մենք էլ կտրեցինք, էլ ֆոտոշոփեցինք։ Մեկ է՝ ոչ ոք չի տեսնում, թե ինչ ճանապարհով ենք այն ստացել, կայք բեռնվում է՝ եւ լավ է, ամենակարեւորը դա է։ Հետո մի քիչ էլ ծաղրեցինք, ինձ դարձրինք ավատար կամ Սմուրֆիկ թզուկ։ Անկետա լրացնելն էլ առանձին խնդիր է։ Պետք է ամեն ինչ անել ուշադիր, զգացմունքով, խելամիտ։ Անձամբ ինձ ժամանակը միշտ մի քիչ չէր հերիքում, եւ նորից ամեն ինչ սկզբից։ Ինձ համար երջանկություն էր, որ Google Chrome-ում ամեն ինչ պահպանվում է պատուհաններում, ընդամենը պետք է սեղմել դրանց վրա։