Ի՞նչ է խարույկը։

Ես կպատասխանեմ ձեզ

Պարզ եւ ուղիղ.

Առանց կրակի -

Սա մի կույտ է

Հնացած աղբի։

Սա ուռենու փտածն է,

Որը գարնանը ողողվել է։

Սա ծաղկի ցողուն է,

Որը վառվել է շոգից։

Սա կաղնու տերեւներն են,

Որոնք կախված են մինչեւ ցուրտը։

Եվ կեչու կեղեւի մի ոլորան

Աղմկոտ կեչուց։

Եվ փտած կոճղը,

Որը դանդաղ կծխա։

Եվ չոր արեւածաղիկը

Ոլորված պարանոցով։

Այն, ինչ հայացքին հասավ,

Վերցվեց մթնշաղին։

Խարույկի վրա հավաքվեց

Այն ամենը, ինչ երբեւէ ապրել է...

Ի՞նչ է խարույկը։

Սա բարի

Բարձր կրակ է։

Ձեռքերդ մեկնիր դեպի այն,

Ափդ ափին գրկելով,

Եվ նստիր

Եվ մնա,

Որպեսզի լավ տաքանաս։

Տաքացիր, բայց մի մոռացիր

Նայել կրակին։

Եթե չլիներ խավարը,

Դու ավելի պարզ կտեսնեիր.

Ծուխը նման է ծխին

Կանաչող պուրակի։

Թեթեւ ծուխն արդեն խիտ է,

Եվ նրա վերեւում, ինչպես լինում էր,

Կբռնկվի վարդագույն թուփը

Կարմիր ուռենու։

Իսկ հետո ծխից,

Որը նորից կլուսավորվի,

Ծաղկի ալ կարմիր շիթը

Կկրկնվի խարույկի վրա։

Ծուխը կգանգրվի,

Կպտտվի, կոլորվի...

Հանկարծ արեւածաղիկը նրա վերեւում

Կծաղկի, կծիծաղի։

Կկանգնի,

Կսպասի

Արեւին, որ քնած է ինչ-որ տեղ,

Եվ նորից կընկնի,

Չսպասելով լուսաբացին։

Ի՞նչ է խարույկը,

Որ լուսավորեց գիշերային թփերը։

Սա հարության ժամն է

Նախկին գեղեցկության։

Վասիլի Ֆեոդորով