Հյուսթոն։ Տեխաս նահանգի ամենամեծ քաղաքը։ Որոշեցի իմ պատմության մի ամբողջ էջ նվիրել դրան։ Գեղեցիկ քաղաք է, ինչ էլ ասես։ Այսպիսով, հաջորդ օրը առավոտյան մոտ 11-ին արթնացանք Ռիկի ավտոտնակում՝ հանգստացած եւ պատրաստ առաջ շարժվելու։ Հյուսթոնում անցկացրած այդ օրը որոշեցինք դարձնել հանգստի օր։ Երբ արթնացանք, Ռիկը դեռ քնած էր։ Մենք այդպես էլ չիմացանք, թե ինչով է նա զբաղվում կյանքում։ Նույնիսկ չգիտեմ՝ աշխատում է ինչ-որ տեղ, թե ոչ։ Բայց նա լավ մարդ է եւ շատ հյուրընկալ։ Մենք կերանք եւ գնացինք քաղաքում զբոսնելու։ Ավելի ճիշտ՝ գնացինք մեքենայով)։ Նույնիսկ չգիտեմ՝ ինչու, քայլելով գնալը շատ մոտ էր, բայց մենք այնուամենայնիվ գնացինք դաունթաունի կենտրոն, կայանեցինք մեքենան եւ գնացինք շրջելու։ Հյուսթոնի դաունթաունը փոքր է, բայց գեղեցիկ։ Իրականում հնարավոր է այն շրջել 1 ժամում։ Դե, մենք էլ հենց այդպես արեցինք։ Նայեցինք երկնաքերերը, լուսանկարվեցինք, սուրճ խմեցինք եւ որոշեցինք նաեւ գնալ խանութներ՝ նայելու, գուցե ինչ-որ բան գնենք։
Գնացինք քաղաքի ծայրամաս՝ «Macy’s»։ Հետո նկատեցի, որ այդ նույն Macy’s-ները գրեթե ամենուր նույնն են։ Եվ Տեխասից ինչ-որ իր ամբողջ երկրով մեկ տանելու իմաստ չէի տեսնում։ Մի խոսքով, այնտեղ ոչինչ չգնեցինք։
Վերադարձանք Ռիկի մոտ՝ իրերը հավաքելու եւ նրանից հրաժեշտ տալու, կերանք եւ մոտավորապես ժամը 3-ին շարժվեցինք դեպի Կալիֆոռնիա։ Քանի որ, ինչպես արդեն ասել էի, այդ օրը մեզ համար բեռնաթափման օր էր, որոշեցինք գնալ այնքան, մինչեւ հոգնենք, մոտավորապես մինչեւ երեկո, եւ հետո քնել ինչ-որ տեղ լեռներում (վրան, 2 բարձ եւ վերմակներ վերցրել էինք մեզ հետ)։ Մի խոսքով, հենց այդպես էլ արեցինք։
Անցանք եւս մոտ 6-8 ժամ։ Եվ կանգ առանք Սան Անտոնիո քաղաքից ոչ հեռու՝ Տեխաս նահանգի կենտրոնում, ինչ-որ տեղ լեռներում։ Կանգ առանք քեմփինգում։ GPS նավիգատորի օգնությամբ կարելի է գտնել ամեն ինչ, այդ թվում՝ քեմփինգներ։ Ամերիկայում ճանապարհի եզրին վրան դնել չի կարելի, միայն դրա համար նախատեսված վայրերում, այսինքն՝ քեմփինգներում։ Այսպիսով՝ գտանք քեմփինգ, մտանք այնտեղ։ Այնտեղ արդեն կային մի քանի թրեյլերներ։ Վարչակազմից ոչ ոքի չգտանք, քանի որ արդեն ուշ էր, բայց փոխարենը գտանք մի հայտարարություն, որում ասվում էր, որ գիշերը ժամանած մարդիկ պետք է լրացնեն հարցաթերթիկ (որը կարելի էր վերցնել հարցաթերթիկների արկղից), դնեն գումարը (մոտ 30-40 դոլար մեկ մեքենայի համար մեկ գիշերվա համար) եւ հարցաթերթիկը ծրարի մեջ, եւ գցեն ծրարը ծրարների արկղի մեջ։ Մենք հենց այդպես էլ արեցինք։ Բացառությամբ վերջին կետի։ Այսինքն՝ գումարը ծրարի մեջ դրեցինք, բայց ոչ մի տեղ չգցեցինք :)
Որոշեցինք, որ եթե տերերը գան, ապա մենք նրանց պարզապես կտանք այդ ծրարը գումարով։ Այնուհետեւ, հին սխեմայով, լոգանք ընդունեցինք (բոլոր քեմփինգներում կան շատ էլ լավ լոգասենյակներ), մեկական գարեջուր խմեցինք եւ պառկեցինք քնելու, քանի որ վաղը մեզ սպասվում էր շատ դժվար օր։
