Երեկ Ռիչի հետ գնացինք եւս մեկ տեղ նայելու։ Բայց այն տեսնելուց հետո որոշեցի ամեն դեպքում տեղափոխվել տատիկիս մոտ, քանի որ հիմնականում կարող եմ աշխատանքի հասնել հեծանիվով մոտ 30-40 րոպեում կամ ավտոբուսով։ Միակ թերությունը՝ նրա մոտ Wi-Fi չկա, ինչը այնքան էլ ուրախալի չէ, քանի որ ինձ հետ միայն պլանշետ ունեմ, որին հնարավոր չէ լարային ինտերնետ միացնել։ Իսկ ինտերնետն ինձ անհրաժեշտ է՝ ծնողներս եւ սիրելիս խուճապի են մատնվում, եթե մեկ օրից ավելի նրանց չեմ գրում) Բայց այլ տարբերակ առայժմ չունեմ, այնպես որ, գոնե առաջին ամիսը կապրեմ տատիկիս մոտ։ Իսկ ինտերնետի համար կարելի է օգտվել McDonald's-ից կամ Starbucks-ից)

Հավաքեցի իրերս, Ռիչարդը ինձ տարավ տատիկիս մոտ։ Հետո սկսեցինք լուծել հեծանիվի հարցը։ Սկզբում ուզում էի օգտագործվածը գնել, քանի որ Ռիչի հեծանիվը, որը նա ուզում էր ինձ տալ, ինձ համար շատ մեծ էր՝ ոտքերս պեդալներին չէին հասնում) Բայց հանկարծ պատահականությունը օգնեց։ Առաջին անգամ այնքան ժամանակվա ընթացքում, ինչ ապրում էի Ռիչի մոտ, խոսեցի նրա հոր հետ։ Եվ պատմեցի նրան հեծանիվ գնելու իմ պլանների մասին։ Այդ ժամանակ նա հանկարծ հիշեց, որ իրենք եւս մեկ հեծանիվ ունեն։ Որն ինձ արդեն իդեալականորեն հարմար էր) Այո՛, իսկապես օգտակար է ամերիկացիների հետ շփվելը)

Ռիչի հետ նստեցինք հեծանիվների վրա եւ գնացինք իմ նոր տուն։ Ճանապարհին Ռիչարդը ինձ հրահանգավորում էր, թե ինչպես վարել հեծանիվը, իսկ ես էլ հիշում էի, թե ինչպես է դա արվում) Չէ՞ որ ես հեծանիվ չէի վարել երեւի 7-10 տարի))) Եվ երեւի դա նկատելի էր, քանի որ Ռիչարդը այնպիսի զգուշությամբ էր նայում իմ վարելու փորձերին եւ փորձում էր ինձ հետ պահել հեծանիվով աշխատանքի գնալուց։ Բայց ի՞նչ անել, ինձ էլ է վախենալի դրանով երթեւեկելը, բայց աշխատանքի ինչ-որ կերպ պետք է հասնել) Սկզբում կսովորեմ աշխատանքի երթուղին, իսկ առայժմ կերթեւեկեմ ավտոբուսներով։ Բայց դա եւ՛ գումար ծախսել է, եւ՛ դրանց ժամանակացույցը հիմար է՝ մինչեւ երեկոյան 7-ը։ Խնդրեցի պետին ինձ համար ժամանակացույց դնել մինչեւ երեկոյան 7-ը, բայց նա ասաց, որ ոչինչ չի կարող խոստանալ։

Բայց գոնե մեկ դրական կողմ կա՝ այս թանկարժեք բնակարանի հետ ես խթան ստացա 2-րդ աշխատանք փնտրելու։ Հիանալի կլիներ, եթե աշխատանք գտնեի տան մոտ, առավոտյան աշխատեի 1-ին աշխատավայրում, իսկ երեկոյան՝ 2-րդում, որպեսզի ոչ մի տեղ չգնայի։ Բայց դեւը գիտի, թե ինչպես կստացվի։