ՈՂՋՈՒՅՆ!!!!!!!!!!!!!!!
Ես արդեն այստեղ եմ!!!!!! Ես ԱՄՆ-ում եմ!!!!!
Եկեք հերթով սկսենք....
Մեր օդանավակայանում ամեն ինչ սովորականի պես դանդաղ է... Նույնիսկ մի քիչ վիճեցի... Բայց տեղս պարզապես սուպեր էր... Բոլորը 3-ական էին նստած, իսկ մենք հենց վթարային ելքի մոտ էինք... Եվ ստացվում է, որ մենք 2-ով էինք նստած... Ինձ հետ ինչ-որ տղամարդ կար... Մեզ կերակրեցին եւ խմիչք լցրեցին։ Որոշեցի խմել, ինձ մի բաժակ կարմիր գինի լցրեցին, եւ ես խմեցի այն... Երեւի ամրացված էր.... Մի խոսքով, գլխիս տվեց եւ քնելու ցանկություն առաջացավ.... Բայց ես չքնեցի... Ի դեպ, մենք ուշ թռանք... Ժամանեցինք այնտեղ... Մեզ նստեցրին ավտոբուս եւ տարան օդանավակայան.. Պարզվեց, որ իմ A տերմինալը այլ տեղ է, բայց ես ցուցանակներով եւ բոլորի հետեւից գնացի... Հասանք գնացքին!!!!!!! Եվ դրանով գնացինք տերմինալ.. Խելագարություն.... Իսկ շուրջը գերմանացիներ են.... Հասա.... Այնտեղ միանգամից գտա իմ Gate-ը եւ մտածեցի՝ գնամ զուգարան... Նստած եմ այնտեղ, ներողություն... Եվ հանկարծ գերմաներենով ասում են իմ չվերթի մասին։ Այստեղ ես հասկացա, որ նման իրավիճակում ես նույնիսկ գերմաներեն գիտեմ.. Եվ ամեն ինչ հասկանում եմ.... Հետո անգլերենով կրկնեցին.. Բայց ես արդեն ամեն ինչ գիտեմ..... Ինչքան խելացի եմ.. ՀԻՀԻ!!!! Պարզվեց, որ Gate-ը տեղափոխել են... Փառք Աստծո, որ պարզապես պետք էր մի քիչ առաջ գնալ.. Այլապես, եթե ինչ-որ բան, նորից գնացքով պետք է գնայի..... Դե, գնացի Duty Free-ում օծանելիք հոտոտելու։
Դե, հետո սկսվեց նստեցումը... Ինքնաթիռը պարզապես հիանալի էր.... 2-4-2 էր։ Ես նստել էի 4-ի ծայրին։ Իսկ երկրորդ ծայրին միանգամից ամերիկուհի նստեց.... Եվ ի՞նչ եք կարծում???? Մեր միջեւ ոչ ոք չնստեց... Այսինքն՝ մենք 2-ական տեղ ունեինք։ Իսկ կողքերին նստած էին ամեն տեսակ ծերեր, նրանք այնպիսի նախանձով էին նայում.. Բայց, ՃԱԿԱՏԱԳԻՐ ՉԷՐ!!!!!!!!!!!!ՀԱՀԱՀԱ!!!! Եվ այստեղ ես տեսա ամբողջ սպասարկումը..... Յուրաքանչյուրի նստատեղին կար փաթեթավորված ականջակալներ եւ ծածկոց (իսկ ես՝ գյուղացիս, մտածեցի, որ սրբիչ է!!!!!!) Առջեւի նստատեղին մոնիտոր կար, եւ այստեղ ես կտրվեցի իրականությունից!!!!! Մենք ունեինք փոքրիկ խցիկ, ընդամենը 5 շարք, եւ ես վերջինում էի..... Գեղեցկություն... Այնտեղ կար 10 ֆիլմից բաղկացած հավաքածու, եւ բոլորը համեմատաբար նոր, երաժշտական հոլովակներ, երաժշտություն, մուլտֆիլմեր.. Եվ մի կույտ օգտակար տեղեկատվություն......
Միանգամից Lufthansa-ի մասին... Ընկերությունը պարզապես սուպեր է! Եվ ինչպես են մարդիկ ընդհանրապես ապրում։ Կողքիս աղջիկը բուսակեր էր, եւ նա հատուկ մենյու ուներ.... Եվ որոշ ծերերի էլ։ Նրանք բոլորը հատուկ ցուցակում էին! Դե, ոչինչ, մտածեցի ես, մենք էլ այդպիսին կլինենք! Ստյուարդեսաներն ու ստյուարդները նույնպես հիանալի են։ Մենք մի քիչ ուշ թռանք, այդ պատճառով էլ ուշացանք... Կարծես քամին ուժեղ էր։ Մենք մի քիչ սպասեցինք։ Իսկ ես սկսեցի անգլերենով «Shopaholic»-ը դիտել։ Պետք էր լեզուն մարզել։ Ամեն ինչ հասկանում էի... Պարզապես սուպեր։ Հետո եւս 2 ֆիլմ, երաժշտություն, մինչ քնած էի եւ այլն։ Քնելու առանձնապես ցանկություն չկար։ Մի քիչ պառկեցի 2 տեղերի վրա... Հա-հա!!! Գերմանացիներն ու ամերիկացիները նախանձից սատկեցին... Իսկ զուգարաններն այնտեղ սուպեր են։ Դե վերջ, պարզապես բարձրագույն պիլոտաժ!!!!!
Հիմա սննդի մասին... Այնտեղ կերա... Կերակրում են նորմալ։ Միանգամից տվեցին նախուտեստներ (չոր թխվածքաբլիթ) եւ ջուր։ Իմ դեպքում՝ Campari կոկտեյլ հյութով։ Ճիշտ է, ստյուարդեսան սկզբում հարցրեց՝ 18 տարեկան ե՞մ.... Իսկ ինքն էլ նույնպես երիտասարդ աղջիկ էր։ Եվ երբ ես ասացի, որ ինձ 21 տարեկան է, մենք միասին ծիծաղեցինք։ Նա ինձ ասաց, որ ինքն էլ միշտ նույն խնդիրն ունի։ Մտածում էի, որ այստեղ կխմեմ ու կքնեմ... Բայց այնտեղ ամեն ինչ ինչ-որ աշխույժ էր։ Հետո էլի մի քիչ գինի խմեցի։ Բայց ես կարգին մարդ եմ։ Հետո տվեցին տաք ուտեստով սկուտեղ եւ ամեն տեսակ բաներ։ Ամբողջ ճանապարհին ջուր եւ հյութեր էին բերում։ Իսկ ժամանումից քիչ առաջ տվեցին նաեւ տաք բուտերբրոդ։ Ավիաընկերության մասին երեւի վերջ։ Անցնում եմ ժամանմանը..
Ժամանեցինք։ Եվ մեզ միանգամից դիմավորեցին 10 հաշմանդամի սայլակներով... Ահա թե ինչպես են այնտեղ հոգ տանում ծերերի մասին.... Գնացի հսկողության։ Այնտեղ տղան ինձ հարցրեց, թե ուր եմ գնում։ Հարցրեց, թե ինչու է վիզան Մոսկվայից։ Ասացի, որ մենք դեսպանատուն չունենք։ Good Luck! Եվ ես ԱՄՆ-ում եմ!!!! Հիմա գնում ենք ճամպրուկի հետեւից... Ես սարսափելի անհանգստանում էի, որ այն Ֆրանկֆուրտում չեն տեղափոխի.... Այլապես ինչպե՞ս կլինեմ առանց իրերի։ Առանց այն էլ հագնելու բան չունեմ.... Բայց այստեղ տեսնում եմ՝ ինչ-որ փաթեթավորված բան է գալիս, բռնում եմ դրանից.... Իսկ այնտեղ գրված է, որ այն ինչ-որ պատճառով JFK-ից (Նյու Յորք) է։ Որոշեցի, որ իմ ճամպրուկը, ի տարբերություն ինձ, արդեն եղել է Նյու Յորքում, բայց այնտեղ իմ ազգանունը չէ։ 5 րոպե անց դուրս եկավ իմ առաջինը, եւ եւս 5 րոպե անց՝ երկրորդը։ Եվ ես գոհ գնում եմ ելքի մոտ, եւ այստեղ ինձ ուղարկեցին ոչ թե բոլոր մարդկանց հետ, այլ զննման.... Այստեղ ես հասկացա, որ ես Բելառուսի քաղաքացի եմ։ Բայց ամեն ինչ շատ բարյացակամ է... Ճամպրուկները անցկացրին սկաներով եւ վերջ։ GOOODBYE!!!!!! Եվ ես դուրս եմ գալիս եւ այստեղ տեսնում եմ... Ճիշտ է, մորաքույր Լենային եւ հորեղբայր Վոլոդյային։ Նրանք գոհ ինձ դիմավորեցին, եւ մենք գլորվեցինք դեպի կայանատեղի։ Երկար փնտրեցինք մեր կայանատեղին, որովհետեւ այնտեղ շատ բան կա... Եվ գնացինք... Նրանց մոտ անձրեւ էր, մութ, իսկ շուրջը... Երկնաքերեր... Գեղեցկություն։ Ի դեպ, երեկ անցա օվկիանոսի տակով.. Այո, ՏԱԿՈՎ....... Նրանք այնտեղ ճանապարհ ունեն..... Մեր տարբերությունը 7 ժամ է։ Մեզ մոտ հիմա ժամը 12:00-ն է։
