Այնքան ժամանակ անցավ առաջին էջը գրելուց հետո...

Ուզում եմ ասել, որ նորությունները այնքան էլ լավը չեն։

Շատ դժվար է։

Չենք կարողանում աշխատանք գտնել մեկնելու ուշ ամսաթվի (հուլիսի 3) պատճառով։

Բոլոր ընկերներին, երբ հարցնում եմ՝ «Կարո՞ղ ես օգնել հուլիսի 3-ի job offer-ի հարցում»,

Նրանք պատասխանում են, որ դա սովորաբար 99,9% անիրատեսական է... սեզոնը սկսվում է մայիսին...

գրողը տանի։

Այսօր հույս ունեմ մի ընկերոջ վրա, նա պետք է երեկոյան խոսի իր գործատուի հետ եւ հարցնի մեր մասին...

ՊԱՇԱ, ԵՍ ՀԱՎԱՏՈՒՄ ԵՄ ՔԵԶ :) մի հուսախաբ արա։

Բայց, իհարկե, դրա վրա էլ շատ չենք հույս դնում, քանի որ ի՞նչ իմաստ ունի գործատուի համար սպասելը։ Երեւի վերջում կեղծ փաստաթղթեր (fakes) կպատրաստենք ու կթռչենք (Աստված տա) ինչ-որ տեղ, իսկ տեղում կորոշենք։

Նաեւ տղաները մոռացել էին վարկի համար մի թուղթ ուղարկել... եւ պետք է նորից ամեն ինչ ուղարկել ու սպասել։

Արտասահմանյան անձնագրերը պատրաստ չեն... իսկ շուտով փետրվարի 1-ն է, ինչը նշանակում է, որ մեզ ՏՈՒԳԱՆՔ կնշանակեն :((

Բացի ամեն ինչից, իմացա, որ այս տարի վիզայի մերժումները զգալիորեն ավելի շատ են լինելու, եւ ամենասարսափելին այն է, որ եթե մեզանից 4-ից մեկին մերժեն... դա ընդհանրապես սարսափելի կլինի !!!!

Բայց մենք միեւնույն է չենք հուսահատվում, թեեւ առայժմ ամեն ինչ տեղում կանգնած է....

ՀԱՎԱՏՈՒՄ ԵՄ !!!

DREAMS REALLY DO COME TRUE !!!

Թող Աստված օգնի մեզ :)