Հատկապես չէի ուզում հեռանալ, որովհետեւ թռիչքից 3 օր առաջ մենք ծանոթացանք մի շատ զվարճալի ամերիկացու հետ։ Երբ նա իմացավ, որ մենք հեռանում ենք, շատ տխրեց))

Ես եւ Լիզան մետրոյով գնում էինք եւ, ինչպես միշտ, ծիծաղում ու խոսում էինք ամեն ինչի մասին։ Ես տեսա մի երիտասարդի՝ պայուսակով, որի վրա գրված էր NewYorkfilmacademy։ Ես նույնիսկ մտել էի այդ ակադեմիա եւ հետաքրքրվել, թե որքան արժե դերասանական ուսումը... զուտ հետաքրքրությունից)) Եվ գիտե՞ք, ես կուզենայի այնտեղ սովորել... շատ ստեղծագործական մթնոլորտ է եւ հետաքրքիր նախագծեր են անում։ Էհ, գուցե մի օր ես էլ դառնամ այդ ակադեմիայի շրջանավարտը))

Որոշեցի հարցնել տղային, թե որտեղ է սովորում։ Նա սկսեց պատմել ակադեմիայի եւ իր դերերի մասին... թե ինչպես է բեմում համբուրվել մի աղջկա հետ, որը կաշկանդված էր, եւ թե ինչպես էր փորձում օգնել նրան հաղթահարել ամոթխածությունը։ Պատկերացրեք, մենք մետրոյում ենք, իսկ նա ցույց է տալիս, թե ինչպես է ֆրանսիական համբույրով համբուրում աղջկան... գրկում է օդը... շատ ծիծաղելի էր))

Դերասանիկը (ինչպես մենք նրան անվանեցինք) շատ զվարճալի էր։ Իսկ քանի որ ինձ հետաքրքրում էր դերասանությունը, մենք միանգամից ընդհանուր լեզու գտանք։ Նա ասաց, որ մենք crazy ենք... Լիզային ու ինձ դա հաճախ էին ասում, մեկ շաբաթվա ընթացքում՝ 7 հոգի։ Չէ՞ որ մենք իսկապես մի քիչ խելագարվել էինք այն ամենից, ինչ կատարվում էր մեզ հետ))

Մենք, իհարկե, նույնպես ուզում էինք ավելի շատ շփվել Ֆիլիպի հետ։ Ինչպես նա ասաց, ինքը երբեք չի հանդիպել ավելի զվարճալի մարդկանց, քան մեր դուետը))

Նա մեզ հրավիրեց հաջորդ ամառ եւ ասաց, որ կարոտելու է)))