Դե ինչ, սկսեմ նրանից, որ ողջույն բոլորին !!! Սկսում եմ իմ պատմությունը )))

Իմ ճանապարհորդությունը սկսվեց Ալմաթիում ինքնաթիռ նստելով։ Վերջին անգամ բոլորի հետ խոսեցի, երբ դեռ իմ երկրում էի )) եւ ահա ինքնաթիռը արագություն է հավաքում եւ ուուուխ, թռչում ենք )) սա ինձ համար առաջին թռիչքն էր ինքնաթիռով!!! Ընդհանրապես, ես իմ քաղաքից 200 կմ հեռու երբեք չէի եղել ))) իսկ այստեղ՝ ԱՄՆ, մեկ այլ մայրցամաք, համարձակվեցի!! Թռիչքը հաջող անցավ, բայց վաղ է ուրախանալը, սա ընդամենը Աբու Դաբիում (ԱՄԷ) փոխանցում էր։ Եվ ամբողջ 12 ժամ մենք թափառում էինք օդանավակայանում՝ սպասելով փոխանցմանը, ամեն ինչ ուսումնասիրեցինք, հասցրեցինք նաեւ քնել! Օ՜ այո, 12 ժամն անցավ, մենք նստում ենք, թռչում եւ... 14 ժամ նստած մնալ առջեւի աթոռին... Բայց ամեն ինչ այդքան էլ սարսափելի չէր, սպասարկումը բարձր մակարդակի վրա էր (ուղղակի եւ փոխաբերական իմաստով)))), Etihad արաբական ավիաընկերությունն է!! Յուրաքանչյուրն ունի իր DVD նվագարկիչը, ֆիլմեր, երաժշտություն, նույնիսկ կարելի է դիտել ինքնաթիռի հատակի եւ առջեւի մասի տեսախցիկների տեսարանը!! Եվ ահա պատուհանից երեւում է ինձ համար մեկ այլ աշխարհ, մասնավորապես՝ Նյու Յորքը!!! Բայց ոչ, Նյու Յորքը վերջնական նպատակակետը չէ ))) առջեւում դեռ 16-ժամյա սպասում է փոխանցմանը!!!! Լավ է, որ տոմսերը նախապես գնել էինք, 3 անգամ էժան նստեց ))

Նյու Յորք, Նյու Յորք!!! Առաջին տպավորությունները լավագույններից չեն!! Օդանավակայանում բոլոր զուգարանները կեղտոտ էին։ Երկար չմտածելով՝ որոշեցինք գիշերով գնալ Մանհեթեն, մասնավորապես՝ Times Square!! Կրկին՝ մետրոն սարսափելի կեղտոտ է։ Մանրամասն ուսումնասիրեցինք, թե ինչպես գնալ, որ մետրոյի գծով նստել եւ ահա -20 դոլար եւ մենք այնտեղ ենք ))) Բայց նման երկար թռիչքից հետո ոչ մի հիացմունք չկար, միայն մտածում էի նորմալ քնելու մասին! Այնպես որ, չեմ կենտրոնանա Նյու Յորքի վրա, դրա մասին կպատմեմ հետո՝ իմ ճանապարհորդության ամենավերջում!! Մանհեթենով զբոսնելուց հետո մենք նորից օդանավակայանում ենք!! Տերմինալներով 2 ժամ թափառելուց հետո վերջապես գտանք քնելու տեղ )))) Եվ ահա արդեն առավոտ է, մեր նստեցումը, մենք նորից թռչում ենք!!!! Մեզ համար մեծ տխրություն էր, որ ինքնաթիռում ոչ մի հեռուստացույց չկար եւ 4-ժամյա թռիչքի ընթացքում նույնիսկ չկերակրեցին, իսկ ուտելիք գնելու համար պետք էր քարտ, որը մենք չունեինք!! Մենք, ինչպես բոլոր բարեխիղճ ուսանողները, մեծ քանակությամբ կանխիկով էինք ))))

P.S. Ցավոք, Նյու Յորքից ընդհանրապես լուսանկարներ չկան, ֆլեշկան փչացավ (((