Ֆորումներում շատ են խոսում գործատուների հետ հեռախոսազանգերի մասին:
Ռեզյումեն կազմելու սկզբում ես սխալ թույլ տվեցի եւ հեռախոսահամարս գրեցի այն ձեւաչափով, որին սովոր եմ՝ +375 17 եւ տնային համարը: Իսկ ամերիկացի գործատուները, երբ զանգում են Ամերիկայից, պետք է իմանան նաեւ միջազգային կոդը, ինչպես նաեւ երկրի կոդը: Այնպես որ, +375 17-ի փոխարեն պետք էր գրել 011 375 17 եւ հեռախոսահամարը (011-ը միջազգային զանգի կոդն է): Սա ի գիտություն:
Գործատուին զանգահարելու ամենահարմար եղանակները:
Իհարկե, Skype-ը մրցակցությունից դուրս է: Ե՛վ էժան է, եւ՛ հարմար: Գումար ենք լցնում Skype-ի հաշվին եւ զանգում: Համացանցում լիքը տեղեկություն կա, թե ինչպես օգտվել Skype-ից:
Բուն խոսակցության, հեռախոսով շփման մասին: Կապը երբեմն վատ է լինում, կարող է լավ չլսվել: Այդ պատճառով ամերիկացիներին ականջով հասկանալ սովորելու լավագույն միջոցը ամերիկյան ֆիլմերն են ենթագրերով: Վստահությամբ կարող եմ ասել, որ եթե չլինեին ամերիկյան սերիալները, ես ոչինչ չէի հասկանա, երբ ինձ զանգեցին:
Այնուհետեւ...
Բուն զանգը սարսափելի սթրես է: Համենայնդեպս, առաջին անգամը՝ հաստատ!!!
Երբ ինձ ասացին, որ 5 րոպեից կզանգեն, սիրտս բառացիորեն կոկորդս կանգնեց: Ես ընդհանրապես դադարեցի զգալ վերջույթներս, նույնիսկ ձեռքերս սկսեցին դողալ: Անգլերենը մոռացա, նույնիսկ այն, ինչ գիտեի: Ամեն դեպքում համակարգչիս վրա էլեկտրոնային բառարան բացեցի, բայց հետո հասկացա, որ անիմաստ է: Ե՞րբ պետք է հասցնեի մուտքագրել: Գոնե հասկանայի, թե ինչ են ասելու:
Հեռախոսազանգ: Դին-դին-դին: Երկրորդ զանգից վերցրեցի:
-Hello! (աշխույժ ձայնով տղամարդ, կարծես ֆիլմից լիներ)
-Hi! (նստած եմ եւ ինքս ինձ հիմար ժպտում եմ)
-Բլա-բլա-բլա-բլա-բլա երեք րոպե շարունակ...
-Նստած փորձում եմ որսալ իմաստը, գոնե ընդհանուր, կարծես հասկացա, ինչ-որ բան պատասխանեցի:
Իսկ հետո, երբ ասվեց «bye!», առաջին միտքը, որ եկավ գլխիս, այն էր, որ ուղղակի խրվեց ուղեղիս մեջ. «Ուզում եմ էլի: Ուզում եմ էլի անգլերեն խոսել»:
Էմոցիաներն անմոռանալի են!!!!
Օ՜յ, երեխեք, մենք արտասահմանում այնքան անգլերեն կխոսենք, օ՜յ, ինչքան կխոսենք:
