Lila-ն pasturama-ից: Պարզաբանում՝ Lila-ն իմ անունն է: pasturama՝ հարցազրույց անցյալում:

«America!...Taram-tam-tam-tam. I'm lovin it» - երգում էր Lila-ն՝ ուտելով վատ տապակած կոլոլակները: Էհ.. միջակ են... թեեւ սա առաջընթաց է. 10 տարեկանում ես հասցրել էի ընկերուհուս հետ լոգարանում նրբերշիկ տապակել (ի դեպ, ընկերներ, կոլոլակները ընդհանրապես տապակվո՞ւմ են): Օ՜: Դե, այդ էկոլոգը: Հո-հո-հո: Նա կարծում էր, որ ես չեմ սովորել սմոգի սխեման: Ես այն անգիր եմ արել, սիրելիս: Հիմա դու պարտված ես, նենգ մարդուկ, թեեւ պետք է նշեմ, որ պայքարը անհավասար էր: Ահա թե ինչ է անում America-ն... America-ն կանչում է ինձ:

Գնա՞նք փոստը ստուգելու ինձ հետ միասին:

Նայիր նկար 1-ին: (Ես քեզ կոլոլակներով չեմ հյուրասիրում, քանի որ դու ինքդ էլ դրանից գոհ չես լինի)

Loading... Համառ ընկերությունները կոսմետիկա են առաջարկում, VK-ում ինչ-որ խորհրդավոր երկրպագու է գրել: Lila, այսօր դու երջանիկ ես եւ հանգիստ:

2 շաբաթ անց՝ այս անգամ արդեն համեղ պելմենիներ: Իսկ գիտե՞ք ինչու: Դրանք պատրաստելու կարիք չկա!) Մեր փոստը... բեռնո՞ւմ ենք: loading^.....ԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱ!

Ահա այն նույն հույզերը, որոնք զգում էր Lila-ն «քո ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑԸ ..... ամսաթվին» թեմայով նամակ ստանալիս: Եվ ի չարս, դեռ այդ ՍԱՐՍԱՓԵԼԻ բառն էլ մեծատառերով են գրում:

Ծանո՞թ է: Ոչ: Այդ դեպքում Lila-ն գալիս է ձեզ մոտ:

Ընկերներ, ուզո՞ւմ եք զգալ այդ պատկերի ողջ գեղեցկությունը: Այդ դեպքում նկար 2-ը ձեզ համար է: Հավատացեք, այդ պահին ես հենց այդպիսի տեսք ունեի =)

Մեկնում ենք Մոսկվա... (նկար 3) այդ չու-չուխ-չու-չուխ, չու-չուխ-չու-չուխ-ը ես լսում էի ամբողջ 2 ժամ: Եվ դեռ գարմոնի տակ երգեր էլ կային: Այնքան էի ուզում ասել այդ կատարողին. «Ինչո՞ւ է այծին, է՜, այսինքն՝ քեզ, մարդուկ, գարմոն պետք: Դու առանց այդ էլ ուրախ ես»:

Բայց իմ կրքոտ պոռթկումները ընդհատվեցին հարցազրույցով... Ինձ համար այս միջոցառման մասին մեկ մտքից ավելի սարսափելի բան չկա, քան մանկության տարիներին տատիկիս պատմած գայլի մասին պատմությունը, որը վազում էր մեր բակում մինչեւ իմ 12 տարեկանը: Այո, այո, այո, ես իսկապես հավատում էի, որ եթե շատ ուտեմ այն տանձերը, որոնք թափված էին ամբողջ այգում՝ պապիկիս ոտքերի տակ տրորված, ապա գայլը ինձ կտանի իր հետ անտառ) Դե, սա ուղղակի խոսքի համար: Եվ խոստացեք, որ այս մասին ոչ ոքի չեք պատմի) Գաղտնիք՝ չէ՞ որ հետո սթրես էր: Պատկերացնո՞ւմ եք, տատիկս ինձ «խաբեց»: Խնդրանք՝ նախորդ նախադասությունը բառացի մի ընկալեք )))

Հասա: Ֆուֆ... թեեւ ինչու ֆուֆ.. վաղը ինձ սպասում է հոգու ճիչը՝ AAAAAAAAA* AAAAAAAAA* AAAAAAAAA անունով: Ներիր, ընթերցող ընկեր, պարզապես սիրում եմ մաթեմատիկան:)

Եվ վաղը այնքան շուտ պետք է արթնանալ: Գիտե՞ս ամենատհաճ լուրը՝ ես այդքան շուտ նույնիսկ ռուսերեն չեմ կարողանա խոսել: Իսկ այստեղ միացրու ուղեղդ եւ սկսիր շարել՝ ցուցադրելով կարողություններդ անգլերենով.. Քնելու ժամանակն է.. ոչ.. գոնե պետք է ուտել: Աա... ինչ ուտելիք, նույնիսկ եթե այն համեղ է, չէ՞ որ վաղը բարդ օր է: Ներսում սթրես է եւ առավոտից մնացած մի վաֆլի: Մենք կհաղթահարենք:

Առավոտ: Համարակալեցին: Ես կարծես «Զգա քեզ աստղ» քասթինգում լինեմ:

Այսպես, գոտիները հանեցինք:

Փողեր... մյաու... իմ մանրադրամը... տալ... չէ՞ որ այն խոզուկ-խնայատուփից է... իսկ դա սրբություն է:

Այսպես, Lila, վերցրու քո ճանկերը եւ բաց արա, չէ՞ որ դա արժե այն բանին, որ դու մտնես նրա խորհրդավոր սենյակ (եւ ընդհանրապես, ո՞վ է նա):

Ո՞վ ես դու, ո՞վ ես դու, ո՞վ ես դու: Մանկությանս ես Decl էի լսում, բայց հիմա այդ երգը ինձ բնավ չէր ոգեւորում: Ես այդ «ո՞վ ես դու»-ին ցույց կտամ իմ լեզուն (անգլերենը, իհարկե, իմ հմտությունները): Ես իզուր չէ, որ մայր ծովացուլի պես պայքարում էի սառույցի դեմ եւ սովորում ճիշտ արտասանություն եւ քերականություն: հե-հե: Սա մրցակցության է նման: կրկին... Ընկերներ, չենք մոռանում եւ չենք անհանգստանում: Պրակտիկա ես ունեմ՝ էկոլոգը պարտված է, թեեւ այս «ո՞վ ես դու»-ին ես պատկերացնում եմ այսպես....... նկար 4.... ԱԱԱԱԱԱԱ* ԱԱԱԱԱԱԱ* ԱԱԱԱԱԱԱ.... կրկին մաթեմատիկա: LILa, հանգիստ:

Ծանոթություն «ո՞վ ես դու»-ի հետ (նկար 5*). նա հմայիչ է, իսկապես: Խելքը աչքերում, անկեղծ ժպիտ:

Հաճելի զրույց այն մասին, թե որտեղ եմ սովորում եւ ինչ տրամադրություն ունեմ: Այս «ինչ-որ մեկը» հարցրեց իմ տրամադրության մասին, իսկ, ի դեպ, իմ ընկերը երբեմն նույնիսկ մոռանում է նման հարցի գոյության մասին, մինչդեռ հենց այդ հարցին ես կպատասխանեի. «Կարեւոր չէ, չէ՞ որ ես այնքան եմ ուզում ուտել պահածոյացված դեղձեր»: Lila, մոռացիր ուտելիքի մասին, մենք բոլորս հասկանում ենք, որ դու աղքատ սոված ուսանող ես, բայց հիմա գրում ենք վիզայի մասին: Մի խոսքով, վիզան գրպանումս է եւ հաճելի անտրամադրություն՝ հյուպատոսի հետ ոչ պակաս հաճելի զրույցից: Շնորհակալություն նրան ուշադրության եւ իմ կյանքի ամենաերջանիկ ամռան համար, չէ՞ որ հիմա այնտեղ՝ America-ում, ես կփորձեմ Հոմերի սիրելի բլիթները:

Ընկերներ, եղեք երջանիկ եւ ձեզ մաղթում եմ անմոռանալի ամառ America-ում: Ես ձեզ անկեղծ սիրում եմ, հենց այնպես, ինչպես այդ բլիթները: Ի դեպ, դրանք կերան իմ աշխատավարձի կեսը եւ դրա դիմաց տվեցին 5 կգ ավելորդ ջերմություն, այնպես որ America-ն միշտ ինձ հետ է, ես կարող եմ այն զգալ՝ կողքերս պտղմնելով: ) my fat belly ))

Կտեսնվենք USA-ում

նկար 5* իրական կյանքում նա ավելի գեղեցիկ է, քան նկարում: Նրանք բոլորը դեսպանատանը հիանալի են, հավատացեք իմ փորձին: