Առաջին միտքը. «Ամերիկան՝ ամերիկացիների համար»

JFK օդանավակայանում, անձնագրային հսկողություն անցնելու համար կանգնած եմ կիլոմետրանոց հերթում.

• Օ՜... նայի՛ր, դժոխքի երկրորդ շրջանն է սկսվում...
• Ահա... իսկ ընդհանուր քանի՞սն են։ Ինչպես միշտ՝ յո՞թը։)
• ...)))
• Գիտե՞ս, գոնե ուրախ եմ, որ կրոնս թույլ է տալիս ինձ բաց դեմքով քայլել, փարաջա չկրել եւ ճակատիս ոչինչ չնկարել։

Երկրորդ միտքը. «Ամբողջ ճշմարտությունը american smile-ի մասին»

Ոչ մի american smile էլ չկա։ Եթե բախտդ չի բերել, ապա երկխոսությունը կլինի այսպիսին.

• Where can i buy the tickets of JetBlue?
• ...heb... rfg... kh... bevbdfvpsb
• Can you repeat, please?
• ...heb... rfg...
• Thank you.

Երրորդ միտքը. «Քաղաքական կոռեկտության մասին»

Նյու Յորքի որոշ թաղամասերում սպիտակամորթները համերաշխությունից ելնելով ողջունում են միմյանց)

• Դուք այնտեղ բնակարանի հարցում զգույշ եղեք, չբնակվեք որեւէ սեւամորթների թաղամասում։
  ...
• Չե՞ս կարծում, որ շուրջդ միայն սեւամորթներ են։...
  ...
• Ո՞ր թաղամասում ենք մենք ապրում... Հարլեմո՞ւմ։)))

Չորրորդ միտքը. «New York-New York. Too big to say it once»

• Բառեր չեմ գտնում!!! Տո՛ւր ինձ ֆոտոխցիկը։
• Վերցրո՛ւ։
• Դրա հետ ես ինձ ավելի նշանակալից եմ զգում)
• Իսկ ես առանց դրա ինձ ավելի թեթեւ եմ զգում)))
  ....

8 ժամ անց.

• Գիտե՞ս, կարծում եմ՝ հիմա քո հերթն է ինձ ավելի նշանակալից զգալու...)

Նստած եմ հոսթելում։ Հեռուստացույցով վերջին նորություններն են պատմում։ 9,5 ժամ քայլել ենք, եւ ես անչափ հոգնած եմ։ Ուզում եմ շատ բան գրել ու պատմել, բայց ուժերս հերիքում են միայն բացականչական նշանների եւ կետերի... Այստեղ պարզապես անհավանական է)