Ո՞վ կմտածեր, որ Ամերիկան այսքան բազմազան է...
Որ բացի ընտանեկան Մյորթլից, պաճուճված Մայամիից, բուռն Նյու Յորքից եւ գունագեղ Վեգասից, այստեղ կան նաեւ վայրեր, ուր Ամերիկան ինքը կարծես դեռ չի հասել...
Մենք Սան Ֆրանցիսկոյից դեպի հյուսիս էինք գնում եւ զարմանքով իմանում, որ այստեղ ամեն ինչ բարձր հրաբխային ակտիվության գոտի է։ Ոչ թե պարզապես «այստեղ», այլ քարտեզի վրա ԱՄՆ-ի ամբողջ ձախ վերին անկյունը։ Ոչ, մենք, իհարկե, լսել էինք դարասկզբին Սան Ֆրանցիսկոյի սարսափելի երկրաշարժի եւ Լոս Անջելեսի ցնցումների մասին, բայց հարյուրավոր կիլոմետրերով սփռված ժայթքումների մագմայի եւ քարերի մնացորդներ տեսնելը բնավ չէինք ակնկալում)))
Ինչպե՞ս իմանալ, թե որքա՞ն հեռու եք Lassen Volcanic National Park-ից։ Շատ պարզ!!
-
Պատուհանից դուրս սովորական դեղին-դարչնագույն լանդշաֆտին կսկսեն ավելանալ քարերի սեւ կետեր։ Այստեղ-այնտեղ։ Անհասկանալի է, թե ով է դրանք այստեղ դրել։
-
Կհայտնվեն այրված բենզալցակայաններ, որոնք վաճառում են բենզինը սովորականից երեք անգամ էժան եւ լիցքավորում են ձեզ ուղիղ դեպի ինչ-որ տեղ տանող հսկայական խողովակից։
-
Մի առավոտ մահճակալը կցնցվի տան պատերի հետ միասին այնպես, որ դուք կարթնանաք այն գիտակցումով, որ սեյսմոլոգիան օգտակար գիտություն է))
Գոնե մեզ մոտ այդպես էր=)
Այգին ինքնին հին քարե-մոխրի կույտ է՝ մեջտեղում մեծ հրաբխով եւ կողքերին փոքր ծծմբային գարշահոտ անցքերով։ Մենք այնտեղ մտանք միայն այն պատճառով, որ շատ ճանապարհին էր։ Հակառակ դեպքում՝ միայն եթե ժամանակը շատ է։ Այս լանդշաֆտը 3 օր հետո ձեզ կձանձրացնի))
Ինչն է հիանալի՝ մեգակապույտ լճերը՝ ներսում Մենդելեեւի ամբողջ աղյուսակով։ Լողանալ արժե, բայց նայելը՝ խնդրեմ։ Առանց դրանց կապույտի՝ աչքը կարող էր մեռնել կարոտից։ Օ՜, ինչպես!)
Ուստի մենք այնտեղ չհապաղեցինք (եւ տեղ էլ չկար մնալու), եւ շտապեցինք դեպի օրվա գլխավոր կետը՝ Crater Lake։ Մենք այն ժամանակ դեռ չգիտեինք, որ այն լինելու է ամբողջ ճամփորդության գլխավոր կետերից մեկը...
Այնտեղ հասանք հենց ժամանակին՝ մայրամուտից 2 ժամ առաջ, այնպես որ հասցրեցինք զբաղեցնել աշխարհի լավագույն կետը՝ մի քանի հազար տարի առաջ պայթած հրաբխի գագաթին։ Տպավորիչ է, չէ՞։)
Պատմությունը հետեւյալն է. վաղուց (6000 տարի առաջ) այստեղ կանգնած էր տեղի ամենամեծ հրաբուխը (այն ժամանակ աշխարհի ամենամեծերից մեկը)։ Հետո այն ժայթքեց։ Եվ այնպես, որ իրենից մեկ կիլոմետր պոկեց իր բոլոր ներքին օրգաններով։ Ստորերկրյա ջրերը շտապեցին հանգցնել այն, եւ այդպես ձեւավորվեց աշխարհի 9-րդ ամենախորը լիճը եւ Հյուսիսային Ամերիկայում առաջինը՝ Crater Lake-ը։ 594 մետր մոլորակի ամենամաքուր ջրային գանձարաններից մեկը։
Պատկերացրեք։ Դուք վարում եք, ճանապարհը միշտ մի փոքր վեր է բարձրանում։ Անտառը հերթագայում է հսկայական քարերով։ Հանկարծ դուք վերջապես դուրս եք գալիս մի բարձրության, որը ծառերը հազարամյակների ընթացքում չեն հաղթահարել։ Այստեղ ջարդված քար է եւ մերկ հող։ Ուրիշ ոչինչ չի երեւում։ Մոտենում եք բլրի եզրին, որի հետեւում, իհարկե, պետք է լինի եւս մեկ բլուր, եւ ծնոտներդ բացվում են։ Ձեր տակ՝ 10 կիլոմետրանոց լիճ խառնարանում, կենտրոնում նկարի պես կղզով։ Կղզին, ինչպես հարկն է, կոչվում է Կախարդի կղզի (Wizard Island)։)
Ջուրը արտացոլում է միայն երկինքը պարզապես այն պատճառով, որ այն ուրիշ բան չունի արտացոլելու։ Դուք բարձրանում եք հրաբխից մնացած եզրի ամենավերեւը եւ ճանապարհում ձեր կյանքի ամենագեղեցիկ մայրամուտներից մեկը։ Հեռվում շատ հեռու երեւում է, այրված հողը դառնում է մուգ կարմիր, կարծես նորից վերապրելով 6000 տարի առաջվա այդ իրադարձությունները։ Լճի վրա է իջնում հսկայական ստվեր եւ պու՜ֆ!!! Արեւը չկա։ Հմմ))
Գագաթ տանող ճանապարհը տեւում է 15 րոպե, կանգառներով եւ լուսանկարներով՝ 40 րոպե։ Դիտակետը՝ Watchman lookout։ Այնտեղ դրանք շատ են, բայց սա՝ միանշանակ ամենալավն է, անպայման այցելեք այն։
Իսկ հետո դուք նստում եք մեքենան եւ գնում դեպի Յելոուսթոն։
Գոնե մեզ մոտ այդպես էր...





