Կարծում եմ՝ արժե պատմել այն դժվարությունների մասին, որոնց բախվեցի այս արեւոտ քաղաքում բնակարան փնտրելիս։ Սկզբում պլանավորել էի վարձել 1br apartment, գտնել եւս 2 հոգու եւ տեղափոխվել։ Բայց ոչինչ չստացվեց։ Հաշվի չէի առել, որ Օռլանդոն իսկապես հսկայական քաղաք է, եւ օրվա ընթացքում լավագույն դեպքում հաջողվում էր այցելել 2 վայր;
Բնակարան վարձելու համար աշխատանք էր անհրաժեշտ։ Աշխատանքի բացակայության դեպքում ոչ մի ընկերություն թույլ չէր տալիս վարձել անհրաժեշտ բնակարանը;
Նվազագույն ժամկետ։ Դեպքերի մեծ մասում վարձակալության նվազագույն ժամկետը 1 տարի էր, եթե ավելի շուտ դուրս գայիր, ավանդը չէր վերադարձվում, գումարած՝ այլ տհաճություններ;
Հաջողվեց գտնել 3 ամիս նվազագույն ժամկետով վարձակալություն, բայց դա սեւամորթների թաղամաս էր, գումարած՝ անիրական չափի ավանդ։
Այսպիսով, եւս 10 օր անց մենք թողեցինք սեփական բնակարան վարձելու փորձերը եւ VKontakte-ի հայտարարությամբ տեղափոխվեցինք ռուսների մոտ։ Արժեքը ամսական 400$ էր մեկ սենյակի համար, ինչը երկու հոգու համար բոլորովին վատ չէր։
Բայց վաղ է հանգստանալը, հիմա պետք է շտապ աշխատանք փնտրել, քանի որ գործատուն մեզ խաբեց առաջարկի (offer) հարցում։ Սկզբում ես, ինչպես եւ ցանկանում էի, գնացի Disney World, այն շատ էր ձգում ինձ։ Բայց ինչպես եւ սպասվում էր, նույնիսկ մենեջերի հետ խոսել չհաջողվեց։ Մուտքի մոտ կանգնած էր այնտեղ աշխատել ցանկացողների մի ամբողջ բազմություն, ընդ որում՝ նրանց բոլորին կանչել էին հարցազրույցի՝ նախապես լրացված application form-երի հիման վրա։ Ես էլ որոշեցի լրացնել այն, եւ ինձ պատասխան եկավ։ 3 ամիս անց...
Նշանակում է՝ Disney World-ը, ինչպես նաեւ Universal Studio-ն եւ Sea World-ը դուրս են մնում։ Ցավալի է։ Հիմա սկսեցի շրջել ամեն տեսակի սրճարաններով եւ հյուրանոցներով։ Եթե սրճարաններում քեզ դեռ ադեկվատ էին նայում եւ լավագույն դեպքում առաջարկում էին լրացնել application, ապա հյուրանոցներում աչքերը 5 ռուբլի էին դարձնում՝ կարծես ասելով. «Ռո՞ւս։ Ի՞նչ է անում նա այստեղ»։ Այնուամենայնիվ, ինձ հաջողվեց հասնել մի քանի հարցազրույցի, որոնք ավարտվեցին մերժումով, քանի որ ոչ մեկին պետք չէր աշխատող միայն ամառային սեզոնի համար։ Արդեն հունիս ամիսն էր, իսկ բոլոր տեղերը զբաղեցրել էին դեռ մայիսին։



