Crater Lake-ից հետո երկու օրվա ճանապարհ ունեինք։ Փորձեցինք կրկին վրանում գիշերել (+3 աստիճան ցրտին), բայց 200 տեղանոց քեմփինգում տեղ չլինելը եւ անտառից եկող տարօրինակ ձայները ստիպեցին մեզ հյուրանոց գնալ))։ Հետո գրեթե մնացինք անտառում՝ չնկատելով «հաջորդ բենզալցակայանը 85 մղոնից» նշանը, եւ հասանք այդ լցակայանին բաքում ընդամենը 0,4 լիտր բենզինով՝ 40 մղոն սահելով բլուրներից վար եւ փորձելով ընդհանրապես գազ չտալ))։ Մի անգամ էլ փորձեցինք մտնել ռազմական օդանավակայան, եւ էլի տարբեր բաներ, բայց, այնուամենայնիվ, մենք մոտենում էինք Ամերիկայի ամենաբազմազան եւ ամենահին այգուն՝ Yellowstone-ին։

Այգին իր մեջ ներառել է ԱՄՆ-ում մեր տեսած վայրերի գրեթե կեսը՝ տափաստաններ, լեռներ, հրաբուխներ, ջրվեժներ, կիրճեր, անտառներ, լճեր, իսկ դրանց գումարած՝ գեյզերներ, ջերմային աղբյուրներ եւ աղի լեռներ։ Բիզոնների հոտերը կանգնեցնում են տասնյակ մեքենաներ՝ անցնելով ճանապարհը, եղնիկները քայլում են ձեռքի հեռավորության վրա եւ այլն։ Հա-ա...)

Այգին զգալու եւ ամեն ինչ տեսնելու համար ձեզ երկու լրիվ օր կբավականացնի։ (Այստեղ մթնում է ժամը 6:30-ին, այնպես որ մեկ օրում ամեն ինչ տեսնելը հնարավոր է միայն վազելով, ինչը լուռ եւ գեղեցիկ բնության ֆոնին ծիծաղելի է թվում։)

Այգով անցնում է օղակաձեւ ճանապարհ, որը մտնում է բոլոր ամենահետաքրքիր վայրերը։ Եվ այն ամենը, ինչ կատարվում է այս հսկայական տարածքում, կարելի է պայմանականորեն բաժանել 2 մասի՝ հրաբխի հետ կապված եւ դրա հետ չկապված։

Նախ՝ կարճ նախապատմություն։ Yellowstone-ն այսօր աշխարհի ամենամեծ հրաբուխներից մեկն է եւ հաստատ՝ Հյուսիսային Ամերիկայի ամենամեծը։ Կալդերայի (կոպիտ ասած՝ խառնարանի) տրամագիծը մոտ 60 կմ է, եւ ամենավատ սցենարի դեպքում, եթե այն ամբողջությամբ ժայթքի, աշխարհը մի քանի տարով կծածկվի «հրաբխային ձմեռով», որը նման է միջուկայինին։ Այդ պատճառով այս հրաբուխը անվանում են ոչ այլ ինչ, քան Սուպերհրաբուխ։ Հենց դրա պատճառով էլ այստեղ են գտնվում ամեն տեսակի գեյզերներ, ծծմբային գազերի աղբյուրներ եւ այլն։ Այս Սուպերխառնարանով մենք պետք է քայլենք ամբողջ 2 օր։)))

Հիմնական գեյզերները գտնվում են այգու արեւմտյան մասում եւ կենտրոնում գտնվող լճի մոտ։ Այստեղ կա աշխարհի ամենամեծ գեյզերը, ամենաբարձրը, ամենաաղմկոտը եւ էլ ինչ ասես։

Այստեղ կան այնպիսիք, որոնք ժայթքում են որոշակի ժամանակահատվածում (ընդ որում՝ այցելուների կենտրոններում կա ժայթքումների ժամանակացույց, այնպես որ գնում ես ինչպես կինո, միայն թե տոմսեր չկան=))։ Իսկ կան, օրինակ, այսպիսիք՝ քարանձավ, որտեղից ջրի տակից դուրս է գալիս եռացող շիկացած գազ։ Դուք չեք կարող մոտենալ դրան, բայց տեսնում եք միայն ծուխը եւ լսում եք խելահեղ որոտը։ Ինչպե՞ս եք կարծում, ի՞նչ է կոչվում։ Իհարկե՝ Վիշապի երախ (Dragon's Mouth)!!!!

Եվ կան մեծերը՝ փոքրիկ լճակ, որից գոլորշի է բարձրանում, ինչպես շոգենավից։ Մոտենում ես, մտնում ամպի մեջ։ Ոչինչ չի երեւում, բացի սլացող գոլորշուց, թվում է, թե թռչում ես, եւ շատ տաք ու խոնավ է։ Հանկարծ քամին փչում է, եւ ձեզ է հասնում սառցե օդը եւ առանց գոլորշու կապուտակ լճի հիանալի տեսարանը։ Դուք սեղմվում եք եւ նորից վազում տաքանալու եւ ամպի մեջ թռչելու։ Շատ զով է!!))

Իսկ կան այնպիսի շատ փոքր լճեր (3-ը 3-ի վրա), որոնց վրա ջրի հարթ, անշարժ, թափանցիկ հայելի է, իսկ իրենք՝ 15 մետր դեպի ներքեւ անդունդ են։ Երբեւէ տեսե՞լ եք կապույտ լճակ, որի մեջ կարելի է նայել 15 մետր ներքեւ։)) Իսկ էլի չորացածները, որոնք աղմկում են ուղղակի գետնի տակից, ինչպես ինքնաթիռի շարժիչներ, եւ էլի, եւ էլի...))

Մի խոսքով, դրանք պարզապես հիանալի են, եւ մինչեւ չձանձրանաք դրանք շրջելուց, առնվազն 5 ժամ կանցնի։ Կա «Castle» (Ամրոց) նման գեյզեր, կա հրաբխի նման, կան ցեխային հրաբուխներ, մի խոսքով՝ ման ենք գալիս եւ չենք կշտանում=))

Եթե հնարավորություն լինի՝ գնացեք «Morning Glory» գեյզերի մոտ, այն, երեւի, այստեղ ամենագեղեցիկն է, քանի որ գտնվում է բլրի վրա, շրջապատված է գեյզերներով եւ բավականին հաճախ ժայթքում է 40 մետր բարձրությամբ:)