Կարծես օտար երկրում լինես... Հարազատներ չկան... Բայց ծանոթների կարելի է հանդիպել ամեն քայլափոխի...

Գուցե դա իսկապես կախված է նրանից, թե ինչպիսի ծանոթներ են... ավելի ճիշտ՝ Սան Ֆրանցիսկոյում դա կախված է նրանից, թե ինչ կողմնորոշում ունի այդ մարդը...

Օրերս ռեստորան 4 հոգանոց ընկերություն եկավ։ Մայրիկ, հայրիկ եւ 2 տղամարդ... մատներին ամուսնական մատանիներով!... Սպասարկում էի նրանց սեղանը ես!!!

Այնքան քաղցր տոնով էին շփվում միմյանց հետ... Եվ հանկարծ հասկացա... որ նրանք «քաղցրիկներ» են!!!!! դե մենք այդպես ենք անվանում գեյերին...

Ամբողջ ընթրիքի ժամանակ նրանք ձեռք ձեռքի էին տվել... Իսկ հայրիկն ու մայրիկը նրանցից մեկի ծնողներն էին, որոնք եկել էին նրանց տեսակցության... Խեղճ ծնողներ... Ի՞նչ հոգեբանություն պետք է ունենալ՝ գիտակցելու համար, որ քո զավակը նման չէ մյուսներին եւ սիրում է ոչ թե աղջկա, ինչպես նախատեսել էր մայր բնությունը, այլ տղայի!!!!

Աշխատանքից հետո եկա տուն եւ ստուգեցի գեյ-շքերթի լուսանկարները եւ գտա այդ քաղցրիկների լուսանկարները... Կարող եք նայել իմ ալբոմում... Նրանք վարդագույն շապիկներով են՝ «I love my INDIAN» գրությամբ