Սան Ֆրանցիսկոյից հետո մենք երկու տարբերակ ունեինք, թե ուր գնալ՝ կամ Լաս Վեգաս, կամ Մեծ Կանյոն։ Մենք պարզապես չէինք հասցնի երկու տեղն էլ այցելել։ Որոշեցինք, որ Մեծ Կանյոնն ավելի լավ է։ Իսկ Լաս Վեգասը ի՞նչ։ Հերթական մեծ քաղաքը։

Մենք Սան Ֆրանցիսկոյից դուրս եկանք ճաշից հետո եւ օրվա մնացած մասը վարում էինք Կալիֆորնիայով դեպի Արիզոնա։ Վարում էինք այնքան, մինչեւ հոգնեցինք, եւ արդյունքում, հին սխեմայով, գիշերեցինք քեմփինգում :)։ Առավոտյան գնացինք դեպի Մեծ Կանյոն։

Ո՞վ է դիտել «Մեքենաներ» մուլտֆիլմը։ Այնտեղ պատմվում է լքված հին ճանապարհի մասին, որով ոչ ոք չի երթեւեկում, քանի որ բոլորը երթեւեկում են նոր ավտոմայրուղով։ Այս պատմությունը իրական է։ Մենք հենց այդ նոր ավտոմայրուղով էինք վերադառնում Կալիֆորնիայից։ Իսկ հին լքված ճանապարհը շատ հայտնի Route 66-ն է, որը ժամանակին միացնում էր Չիկագոն եւ Սանտա Մոնիկան։ Հիմա դրանով ոչ ոք չի երթեւեկում, քանի որ իմաստ չկա։ Կողքին կառուցել են No40 միջպետական մայրուղին, եւ բոլորը երթեւեկում են դրանով։ Բայց քանի որ այդ ճանապարհը ժամանակին շատ հայտնի էր, այդ մայրուղու վրա շատ նշաններ կան, որոնք ցույց են տալիս, որ մոտակայքում անցնում է հայտնի Route 66-ը։ Հիմա այդ ճանապարհի վրա կան միայն փոքր լքված քաղաքներ, ինչպես մուլտֆիլմում։ Այնուամենայնիվ, զբոսաշրջիկներն այնտեղ շատ են։ Մենք մտանք այդպիսի քաղաքներից մեկը, անունը, ցավոք, չեմ հիշում, գիտեմ միայն, որ այն Արիզոնա նահանգում էր՝ Մեծ Կանյոնից ոչ հեռու։ Այնտեղ բավականին գեղեցիկ էր։ Մենք հուշանվերներ գնեցինք, ճաշեցինք ռեստորանում, որտեղ մատուցողը նեղացավ մեզանից, որ քիչ թեյավճար թողեցինք, եւ գնացինք դիտելու Մեծ Կանյոնը։

Մեծ Կանյոն ազգային պարկ մուտքը վճարովի է։ Մեկ մեքենայի համար արժե 25 դոլար։ Կարծես թե մեծ գումար չէ, բայց այնուամենայնիվ։ Պարկի տարածքում անվճար ավտոբուսներ են երթեւեկում։ Բայց ես եւ եղբայրս որոշեցինք ոտքով քայլել։ Իսկ աղջիկները ավտոբուսներով էին գնում։ Դե, ոչինչ։

Կանյոնի ողջ երկայնքով կան մի քանի դիտակետեր։ Մենք ընտրեցինք ամենաբարձրը եւ գնացինք այնտեղ։ Երբ հասանք նպատակին, մեր առջեւ բացվեց Կանյոնի հովտի ցնցող տեսարանը։ Սա իսկապես ՄԻ ԲԱՆ է։ Սա պետք է տեսնել։ Հետո մենք մի փոքր զբոսնեցինք կանյոնի վերեւում։ Այն, ինչ ինձ զարմացրեց՝ այնտեղ ոչ մի ցանկապատ չկա։ Ուզում ես ցատկել ներքեւ՝ ցատկիր։ Այդ դեպքում ինչո՞ւ են մուտքի մոտ գումար հավաքում։ Մենք լուսանկարվեցինք, քարեր նետեցինք ներքեւ, չափեցինք ժամանակը, որի ընթացքում այդ քարերը թռչում էին, եւ գնացինք սպասելու աղջիկներին։ Մեծ Կանյոնում 1 ժամից ավելի անելիք չկա։ Մինչեւ երեկո մենք հասանք Նյու Մեքսիկոյի ինչ-որ քեմփինգի եւ այնտեղ գիշերեցինք մշակված սխեմայով։