Իմ կյանքի հրաշալի լինելու մասին վերջին գրառումիցս 10 ժամ անց ինձ հեռացրին Señor Frog's-ից։ ԵՐԲԵՔ ՈՉԻՆՉ ՊԵՏՔ ՉԷ ԿԱՆԽԱՏԵՍԵԼ։

Կարլիտոսը վարձեց մի հիանալի նոր հոսթես՝ Քրիստալին, որը աշխատասեր էր, խոսում էր անգլերեն, իսպաներեն եւ ճապոներեն, եւ բացի այդ, ուներ տպավորիչ կրծքեր։ Նրա հետ աշխատելը հաճույք էր... բացառությամբ այն պահի, երբ 2 ժամ անց (հենց այն պահին, երբ ես կռացա՝ թեյի բաժակս հոսթեսի սեղանի տակ թաքցնելու համար), Կարլիտոսը մոտեցավ ինձ եւ ասաց, որ պետք է խոսենք...

• Dusha, ե՞րբ ես հեռանում (նա համառորեն ինձ գրում էր բոլոր ցուցակներում Dusha անունով)
• Իրականում, ես պատրաստվում եմ մնալ եւս մի քանի շաբաթ...

Հիմա պարզ դարձավ, թե ում օգտին էր նրա որոշումը... Ակցենտով խոսող ռուս աղջիկ, որը հեռանում է, թե՞ հիանալի նոր տեղացի աղջիկ, որից խենթանում է ամբողջ ռեստորանը...

Անհասկանալի էր միայն այն, ինչ նա ասաց հետո։ «Dusha, գիտե՞ս... ամեն օր, երբ ես գալիս էի ռեստորան, բոլորը բողոքում էին քեզնից... հաճախորդները, աշխատակիցները... մենեջերները։ Բոլորը բողոքում էին»։ Իսկ նա՝ խեղճը, հանդուրժում էր այդ ամենը, որովհետեւ նա առաջին հերթին մարդասեր է, իսկ երկրորդ հերթին... մարդասեր (մեջբերում)։ Նա ուզում էր խեղճ ռուս միգրանտին հնարավորություն տալ գումար վաստակելու եւ սովից չմեռնելու։ Նա խնդրեց ինձ չվշտանալ, բայց խորհուրդ տվեց ավելի շատ շփվել մարդկանց հետ եւ ասել, որ ես Շոտլանդիայից եմ, ոչ թե Ռուսաստանից... Այսպիսի մենախոսությունից հետո ես նույնիսկ ծնոտս չէի կարողանում գետնից բարձրացնել։ Շոտլանդիայի մասին հատվածն ինձ ամենաշատը դուր եկավ։ Եվ նույնիսկ չգիտեմ... վիրավորանք չկար, որովհետեւ հասկանում էի, որ նա ճիշտ է։ Նա մի քիչ ստում էր, քանի որ բողոքներ չկային. նա անմիջապես կնախատեր ինձ՝ մատնացույց անելով, թե ինչն եմ սխալ արել... նա ոչ մի փաստարկ չբերեց, թե երբ եմ ես սխալվել։ Բայց նա ճիշտ էր նրանում, որ որպես մենեջեր՝ նա գրագետ որոշում կայացրեց։ Եվ այն, ինչ սպանում էր... այն էր, որ ես մրցունակ չեմ։

Ամբողջ երեկո զբաղված էի հիմարություններով եւ որոշում էի, թե ինչ անեմ իմ անիմաստ հավայան գոյության հետ։ Աշխատանքը կորցնել այն պահին, երբ փոխել ես հետադարձ տոմսերը՝ հույս դնելով լավագույնի վրա... աշխատանքը կորցնել այն պահին, երբ հենց նոր աշխատանքի է ընդունվել քո ընկերը, որին առանց այդ էլ չես տեսնում, որովհետեւ կամ դու ես աշխատում, կամ նա... Աշխատանքը կորցնել լեզվի պատճառով, երբ դեռ 2 ամիս առաջ կարծում էիր, որ խնդիրներ ՉԿԱՆ եւ can't-ը արտասանում էիր որպես կանտ, the-ն՝ զե, իսկ thanks-ը՝ սենքս։ մդաաաա։ եւ գլխավորը, որ Կարլիտոսը ճիշտ էր։

Այս ամենը տեղի ունեցավ շաբաթ օրը... իսկ հետո... գիշերը պահպանակը պատռվեց, եւ ամբողջ կիրակի ես քայլում էի՝ ատելով ինքս ինձ, մինչեւ երկուշաբթի, երբ ամեն ինչ նորից շատ զով փոխվեց...