Այս գլուխը, որքան էլ տարօրինակ հնչի, ես կսկսեմ քնարական շեղումներով. ես այն տեսակի մարդկանցից եմ, ովքեր ամեն ինչ հասկանում են միայն ֆիլմի վերջում: Այժմ այն հերոսական անձինք, ովքեր կարդացել են մինչեւ այս պահը, դատապարտված են երկար տանջանքների:

Ուզում եմ պատմել Նրա մասին՝ այն աղջկա, ով, առանց նկատելու, ինձ քաշեց այս ծրագրի մեջ: Նրա անունը Ժենյա է, իմ համակուրսեցին, հաճելի է ծանոթանալ: Այո:

Ծանոթության էությունն այն է, որ երբ բոլոր ընկերները խմբերով հավաքվում եւ գնում են աշխատելու նույն նահանգում, քաղաքում, բնակարանում կամ սենյակում, մենք պլանավորեցինք այլ կերպ վարվել: Նույնիսկ ոչ թե այլ կերպ, այլ՝ ԻՍԿԱՊԵՍ ԱՅԼ ԿԵՐՊ:

Չեմ նկարագրի ամեն ինչ, թե չէ սրտի կաթված կստանաք (իսկ երկրորդ, երրորդ, չորրորդ անգամ գնացողները հովանավորչական ժպիտով կասեն. «Դուք չգիտեք, թե ինչ է ձեզ սպասվում այնտեղ, ինչ է Ամերիկան, երեխաներ»): Այնուամենայնիվ, բոլորս նայում ենք բլոգի անվանմանը եւ զսպում ենք այդ նվաստացուցիչ ժպիտները:

Վերադառնալով մեր պլանավորածին՝ մենք որոշեցինք գնալ բոլորովին տարբեր վայրեր: Մենք նպատակաուղղված աշխատանք էինք փնտրում տարբեր քաղաքներում/նահանգներում: Եվ իմանալով իմ ապագա աշխատանքի առանձնահատկությունը՝ պարզ էր, որ ես այնտեղ forever alone եմ լինելու: Առաջ անցնելով, բայց քարտերը չբացելով՝ ասեմ, որ մեր այս մտահղացումը իրականացավ առանց ջանքերի:

Երկրորդ խելագար կետն այն էր (եւ մնում է!), որ ցանկանում էինք ավելի շուտ ժամանել NY եւ այնտեղ մնալ 5 օր (այո, գլորեք աչքերը եւս մեկ անգամ =), ընդ որում օգտվելով Couchsurfing-ի «ծառայություններից», որի մեջ մենք տեսնում ենք միլիոնավոր առավելություններ՝ անվճար կացարանից մինչեւ իրական շփում:

Կան նաեւ այլ պահեր, բայց դե գրողի ծոցը դրանք:

Ահա եւ այո, ես սպասեցի գործատուի ստուգման կարգավիճակի հաստատմանը, այն NO էր: