Ես ուզում էի այս տարի փորձել բախտս։

Ուսումնասիրում էի ծրագրերը, ֆիլմեր էի դիտում, քանդել-փորել էի ուսանողական փոխանակման ծրագրերին նվիրված կայքերը!.. Իմ բրաուզերի էջանիշերում տասնյակ բացված ներդիրներ կան՝ բլոգներով, լուսանկարներով, Ամերիկայի մասին ցանկացած տեղեկատվությամբ...

Ես մանրակրկիտ ուսումնասիրում էի ամեն ինչ, ինչ աչքիս ընկնում էր!..

Եվ վախեցա..

Վախեցա խոսել ծնողներիս հետ եւ պատմել նրանց իմ երազանքի մասին...

Սկզբում ամեն ինչ հետաձգում էի.. իսկ հետո հասկացա, որ հարմար պահ չէ.. որ ծնողներիս հիմա գումար է պետք այլ կարիքների համար.. եւ որ իմ պլանները չեն համընկնում նրանց պլանների հետ...

Ես վախկոտ եմ... ես շատ մեծ վախկոտ եմ...

Գիշերները ոչ մեկ անգամ եմ լաց եղել եւ մեղադրել ինձ թուլությանս համար, եւ միեւնույն ժամանակ արդարացրել...

Նոյեմբերին համարձակվեցի մայրիկիս պատմել աշխատանքի եւ Ամերիկայի մասին... հայրիկիս հետ ավելի բարդ է... չհասցրեցի... ընդամենը 2 օրով էի եկել.. եւ հարմար պահ չգտա խոսելու համար....=((

Հիմա նպատակ եմ դնում՝ ինչ էլ լինի, հաջորդ տարի գնալ!...

Եվ նորից օր ու գիշեր մտածում եմ, նայում եմ լուսանկարները... կարդում եմ բլոգները....

Ամերիկա... ինչքան եմ ուզում տեսնել քեզ!!!!!!!!!........