Ամերիկայում գտնվելուս առաջին օրերը մոտեցան ավարտին։ Այժմ, երբ այդ օրերի դժվարությունները հետեւում են, իսկ նորերը կլինեն միայն վաղը, ցանկանում եմ նկարագրել իմ առաջին տպավորությունները։ Եվ ինձ չի խանգարում նույնիսկ կողքի մահճակալին պառկած աֆրոամերիկացին, որը միացրել է իր տարօրինակ երաժշտությունը։
Երբ գնում էի «Դոմոդեդովո», ակնկալում էի տեսնել մի փոքրիկ, կեղտոտ տարածք, որը շտապ կարգով հարմարեցված է օդանավակայանի։ Իրականում դա իսկապես հսկայական շենք է, որը համապատասխանում է բոլոր միջազգային չափանիշներին։ Նորագույն սարքավորումներ, մաքրություն, անվճար Wi-Fi, ի՞նչ ասեմ, նույնիսկ Լոնդոնի օդանավակայանը ինձ ավելի քիչ հետաքրքիր թվաց։
Սկզբում պլանավորված էր, որ ԱՄՆ եմ մեկնում ընկերոջս հետ, միայն այն տարբերությամբ, որ նա ժամանում է մեկ օր ուշ։ Անակնկալները սկսվեցին հենց սկզբից։ Մտա ինտերնետ եւ տեսնում եմ հաղորդագրություն. «Տյոմա, ներողություն, ես չեմ կարող գնալ, չեմ հասցնում հանձնել քննություններս»։ Հիանալի է)) Լավ, ինձ ավելի շատ բան կմնա։
Գրանցման ընթացակարգն անցնելուց հետո ես հայտնվեցի Duty free-ում (տեղ, որտեղ կարելի է էժան գներով գնել ամեն ինչ, ամենամեծ պահանջարկը, իհարկե, վայելում է ալկոհոլը), որտեղ հանդիպեցի ինձ պես միայնակ արկածախնդրի՝ Անատոլիին։ Մենք միասին անցանք Duty Free-ի անկյուններով եւ նստեցինք ինքնաթիռ։
Դուք երբեւէ թռե՞լ եք։ Հավանաբար, ամենաշատ հույզերը առաջացնում է հենց թռիչքը։ Այն զգացողությունը, երբ քեզ բառացիորեն սեղմում են աթոռին, եւ դու բարձրանում ես երկինք։ Դա հիանալի է։ Այնուհետեւ քո առջեւ բացվում է վանիլային ամպերի ամենագեղեցիկ տեսարանը։ Ինչ-որ պահի նույնիսկ քեզ զգում ես Անտարկտիդայում, որտեղ ամենուր ձյուն է եւ կապույտ օվկիանոս։
Ինքնաթիռում սպասարկումը նույնպես բարձր մակարդակի վրա է։ Ժպտերես ստյուարդուհիներ եւ ստյուարդներ, համեղ սնունդ (աղցան, երկրորդ ուտեստ եւ աղանդեր), ոչ պակաս համեղ խմիչքներ (երկու թռիչքների ընթացքում հաջողվեց փորձել լիկյոր, իրական գարեջուր, վիսկի)։ Որպես զվարճանք առաջարկվում է մոնիտոր, որով հագեցած է յուրաքանչյուր աթոռ։ Դրա վրա կարելի է դիտել տարբեր հաղորդումներ, ֆիլմեր, թռիչքի հետագիծը, մինչեւ նպատակակետ մնացած ժամանակը եւ այլն։
Միակ թերությունը՝ վայրէջքից մոտ 20 րոպե առաջ ինքնաթիռը նվազեցնում է արագությունը, եւ ըստ երեւույթին դրա պատճառով ականջները խցանվում են եւ սկսում են ուժեղ ցավել։ Թեեւ գուցե դա պարզապես սովոր չլինելուց է։



