Ծովի այն կողմում, օվկիանոսից այն կողմ,

Մեզ այստեղից չի երեւում...

Մի կղզի կա, շատ փառահեղ,

Պարզապես՝ Աստծո օրհնություն։

Կոլումբոսը լողում էր ու հանկարծ նկատեց՝

Կանաչի, լեռներ ու մշուշ...

Նա առաջինն էր այս աշխարհում,

Որ բացահայտեց, դեռ չգիտեր՝ ինչ։

Տարիներ անցան, նույնիսկ դարեր...

Ընդարձակվեց հրաշալի եզերքը։

Հենց Կոլումբոսն էլ չգիտի,

Որ աշխարհի համար ԴՐԱԽՏ բացեց։

Կյանքն Ամերիկայում հրաշալի է,

Երջանիկ է նա, ով այնտեղ է ապրում։

Ամեն ինչ երեւում է դեմքերից՝

Ժողովուրդը ժպտում է։

Հեռու է, իհարկե, դա...

Կարելի է միայն թռչել,

Բայց միշտ խոչընդոտներ կային՝

Մնում էր միայն ափսոսալ...

Ո՞վ կմոտեցնի մեզ։ Ո՞վ կկարողանա։

Վերացնելով բոլոր արգելքները։

Աշխարհը դարձնել ավելի հասանելի, մոտիկ...

Թող բոլորը տեսնեն այն!!!

Եվ գտնվեցին այդպիսի Մարդիկ,

Խորին, խորին խոնարհում Ձեզ։

Ոչ, ոչ ոք մեզ չի դատապարտի,

Մենք թռչում ենք սահմանից այն կողմ։:)

Ամբողջ համակարգը պարզեցվեց՝

Անձնագիր, վիզա, ինքնաթիռ...

Եվ ո՞ւմ է հետաքրքրում՝

Կյանքը շարժվում է առաջ։

Եվ փոխանակումը! – ամեն ինչ շատ պարզ է,

Մենք ուսանողներ ենք Ռուսաստանից,

Տիեզերքի ընդարձակությունը մեզ է ձգում,

Մենք լեզուներ ենք սովորում։

Գնում ենք, որպեսզի շփվենք,

Խելք, փորձ ձեռք բերենք...

Մեգապոլիսում ապրենք,

Մեր Ամերիկան բացահայտենք!!!

Ամերիկացիները գալիս են մեզ մոտ,

Սովորելու լեզու եւ պարեր...

Տեսնելու ձյունը եւ Մոսկվան՝

Հնությունն ու գեղեցկությունը։

Նրանց համար օգտակար է, մեզ համար՝ հեղինակավոր,

Եվ գործընթացն անշրջելի է։

Բոլոր ուսանողների համար տեղ կլինի՝

Մենք կթռչենք EXCHANGE-ի հետ!!!

Պատկերացնում եմ, տարիներ կանցնեն...

Տասը, գուցե քսան տարի...

Ի՞նչ կլինի մոլորակի վրա։

Կճանապարհորդե՞նք, թե՞ ոչ։

Այս կապերը չի կարելի խզել!!!

Հետաքրքրասիրությունը չի կարելի զսպել...

Գուցե ջնջե՞նք սահմանները։

Եվ մեկ լեզու ընդունե՞նք։

Որպեսզի թռչենք, լողանք եւ գնանք...

Միասնական անձնագրերով։

Եվ երբ ժպիտ ես տեսնում՝

Ժպտա ի պատասխան ինքդ էլ։

Մենք մեծանում ենք՝ փոխելով աշխարհը,

Մեզ չի վախեցնում առաջընթացը։

Մենք ապրում ենք եւ սպասում՝

EXCHANGE-ից մեծ հրաշքների!!!