Սեպտեմբերի 8-ի նամակ

Ուղարկող՝ Անաստասիա Լեբեդեւա, Վիեննայի միջազգային օդանավակայան, Ավստրիա

Ստացող՝ Յուլյա Կեդա, Ղազախստան

Ողջո՜ւյն։ Հերիք է հիվանդանաս։ Դրսում տաք է։ Շուտով կգանք։

Մենք շատ ժամանակ ունենք՝ նստած ենք Վիեննայի օդանավակայանում, դեռ 6 ժամ պետք է սպասել։ Ուրախ եմ, որ Wi-Fi կա։ Ամերիկան մնաց հետեւում, այն մեր սրտերում եւ հիշողության մեջ կմնա հավերժ։ Նյու Յորքում անցկացրած չորս օրը բավարար չէ ամբողջ քաղաքը շրջելու համար, բայց լիովին բավարար է ողջ կյանքի համար հիշելու համար։ Այն այնքան վառ, զարմանալի ու կենդանի էր, որ մեզ այնքան տպավորություններ պարգեւեց։

Մենք ապրում էինք Մանհեթենի կենտրոնում գտնվող հոսթելում, թաղամասը լավն է, կողքին՝ New York City Police Department-ը։ (Դրա ապացույցը ձերբակալված ձին էր, որը հպարտ կանգնած էր եւ կեցվածք ընդունում մեզ համար)։ Ժամանակ չկորցնելով՝ մենք գնացինք նվաճելու Նյու Յորքը։ Անյան ամենագետ զբոսավարի տեսքով ինձ ցույց էր տալիս իր սիրելի վայրերը, բայց մենք ամեն անգամ նոր բան էինք բացահայտում։ Ինչքան կուզեի, որ դու էլ մեզ հետ լինեիր։

Քաղաքի փողոցները զարմացնում են. երկնաքերերը համադրվում են հին տաճարների հետ, դեղին taxi cabs-ը՝ կառքերի հետ (Կենտրոնական պարկի շրջանում), շատրվաններ, լույսեր, իսկ մարդիկ՝ դու պարզապես չես կարող պատկերացնել, թե որքան շատ են նրանք, եւ բոլորն այնքան տարբեր են։

Մենք եղել ենք Կենտրոնական պարկում՝ այն մեգապոլիսի կենտրոնում գտնվող կանաչ կղզյակի պես է։ Թափառում էինք կենդանաբանական այգում՝ հույս ունենալով տեսնել ընձառյուծին, որը, երեւի, թաքնվել էր մեզանից( Եվս տեսանք կարմիր պանդաներ։ Նրանք քեզ դուր կգային։ Նվիրատվություններ արեցինք վայրի բնության պաշտպանության համար։ Այնքան հիանալի է, որ այստեղ մարդկանց դա անտարբեր չէ։

Կհավատաս, թե ոչ՝ մենք տեսանք Snoop Dogg-ին)) Մենք, իհարկե, նրա երկրպագուները չենք, բայց զով էր։ Լուսանկարվեցինք։ Մինչեւ վերջ գաղտնիք է մնում՝ դա ինքն էր, թե՞ նրա երկվորյակ եղբայրը, բայց մարդիկ շուրջը շշնջում էին։ Դե լավ, իսկ մենք այդ ընթացքում մտանք Մադամ Տյուսոյի թանգարան եւ լուսանկարվեցինք Ջոնիի, Բիթլզի, Էլվիսի, Էյնշտեյնի եւ մի շարք այլ հայտնի մարդկանց հետ։

Ցավալի է, որ Metropolitan Museum of Art-ում մենք եղել ենք ընդամենը 2 ժամ՝ մինչեւ փակվելը։ Ո՞վ գիտեր, որ այնտեղ այդքան բան կուզենաս տեսնել։ Թափառեցինք եգիպտական սրահներում, տեսանք մումիա, նայեցինք եվրոպական գեղանկարչության սրահներ, տեսանք Ռեմբրանդտին) Եվս տեսանք (ավելի ճիշտ՝ նախ լսեցինք) մեր հայրենակիցներին) That reminded us, որ շուտով տանը կլինենք։

Այո, ես անընդհատ Անյային ասում էի՝ արի գնանք Empire State։ Իսկ նա համոզեց ինձ, որ ավելի լավ է սպասել, մինչեւ մթնի, եւ այդ ժամանակ քաղաքի տեսարանը ամենագեղեցիկն է։ Եվ ճիշտ էր։ Կանգնած այդպիսի բարձրության վրա (եւ ընդհանրապես սարսափելի չէ), քեզ զգում ես Բրյուս Ամենակարողի պես)))) Ինչ լավ է, որ ես նոր ոսպնյակ վերցրեցի։ Ա պ շ ե ց ու ց ի չ կադրեր։

Մենք հասցրեցինք տոմսեր գնել Մանհեթենի շուրջ նավարկության համար։ 2 (!) ժամ հերթ կանգնեցինք ferry նստելու համար։ Բայց սպասումը արժեր դրան։ Ազատության արձանը։ New York skyline։ Բրուքլինի կամուրջը։ Եվս զբոսավարը մեզ ցույց տվեց, թե որտեղ են ապրում Սառա Ջեսիկա Փարքերը եւ Սաշա Բարոն Քոենը))) Բայց մենք նրանց հյուր գնալ չհասցրեցինք։

Հնարավո՞ր է արդյոք այսպիսի հսկայական քաղաքում պատահաբար հանդիպել ծանոթ մարդու։ Պարզվում է՝ այո։ Հոսթելում մենք ապրում էինք Ռուսաստանից Սաշա անունով մի աղջկա հետ, նա զբոսաշրջային վիզայով էր եկել։ Այսպիսով, մենք Անյայի հետ գնացինք զբոսնելու Բրուքլինի կամրջով եւ մտածեցինք՝ եթե մեկը մեզ լուսանկարեր։ Հետո նայում ենք՝ Սաշան է գալիս։ Այդպիսի պատահականություն։

Որոշեցինք օդանավակայան գնալ մետրոյով՝ խնայելու համար։ Հիշո՞ւմ ես անցյալ տարի Անյան ստիպված էր ֆրանսիացիների հետ փոխել իր վերջին եվրոները՝ ագահ տաքսիստին վճարելու համար։ )) Մենք մտածեցինք՝ կգնանք մետրոյով, ժամանակը շատ էր, եւ ճիշտ արեցինք։

Իսկ հիմա նստած ենք, եւ թվում է, թե շատ քիչ ժամանակ է անցել, բայց մենք արդեն այնքան ենք կարոտել։ Ազատության, անկախության զգացումը, երբ չգիտես, թե ինչ կբերի քեզ նոր օրը։ Եվ տուն ես վերադառնում արդեն մի քիչ ուրիշ։

Համբուրում ենք, գրկում։ Սպասում ենք հանդիպմանը։ Շատ քիչ է մնացել։