Օգոստոսի 4-ի նամակը։

Ուղարկող՝ Անաստասիա Լեբեդեւա (ես), Դեյտոնա Բիչ, Ֆլորիդա, ԱՄՆ

Ստացող՝ Յուլյա Կեդա, Ղազախստան

Հալո՛։ Ներողություն, որ երկար ժամանակ չէի գրում։ Մեզ մոտ ամեն ինչ լավ է։ Աշխատանքը եռում է։ Տղաները ուրախ են, անընդհատ կատակում են ու իրար ծաղրում։ Իսկ մենեջեր Ջիմին իսկական հետազոտության նմուշ է։ Այդպիսի մաներաներ ու ժեստեր՝ դու պետք է տեսնեիր։

Իսկ եղանակի հետ սկսեց ինչ-որ տարօրինակ բան կատարվել։ Ֆլորիդան անվանում են արեւոտ նահանգ։ Որտե՞ղ թե։ Օգոստոսին սկսվեց անձրեւների սեզոնը, այնպես որ Դեյտոնա Բիչը բառացիորեն խեղդվում է ամենօրյա կեսօրյա հեղեղների մեջ։ Արդեն երկու հովանոց է կոտրվել քամուց։ Իսկ աշխատանքի հեծանիվներով ենք գնում, այնպես որ մնում է միայն ոտնակները ավելի արագ պտտել, որպեսզի մինչեւ ոսկորները չթրջվենք։

Հիմա հաճելիի մասին։ Բայց...

Before all this there’s only one thing you should know....

Անցած հանգստյան օրերին թռել էինք Նեշվիլ, Թենեսի նահանգ։ Creed-ի համերգը հիանալի էր։ Էմոցիաները հորդում են։ Մեզ շատ դուր եկավ, նաեւ լուսանկարները հիանալի ստացվեցին։ Ամենահետաքրքիրն այն է, որ նրանք կատարեցին իրենց լավագույն երգերը՝ սկսած With arms wide open-ից մինչեւ նորերը։

Իհարկե, մենք դեռ ժամանակ ունեինք նաեւ քաղաքը տեսնելու։ Նեշվիլը անվանում են քանթրիի մայրաքաղաք։ Այստեղ յուրաքանչյուր ճաշարանում երաժիշտներ են նվագում, իսկ քաղաքացիների մեծ մասը կովբոյական գլխարկներ եւ երկարաճիտ կոշիկներ են կրում։

Որոշեցինք փորձել տեղական ուտելիք։ Մենք նախապես ունեինք էժան ճաշարանների ցուցակ։ Բայց անկեղծ ասած, այնքան էլ դուր չեկավ. մեզ մատուցեցին հետաքրքիր անունով ուտեստ, իսկ բերեցին սովորական մակարոն պանրով, գումարած մեկ բաժակ անհասկանալի հեղուկ։ Փոխարենը՝ «local experience»։

Այսպիսի գործեր։ Բոլորին ողջույն փոխանցիր։ Կարոտում ենք եւ սպասում հանդիպման։

P.S. Մենք եւս մեկ հիանալի նորություն ունենք։ Բայց դեռ չեմ ասի։ Հաջորդ նամակում կգրեմ։