Մայամիում իմ պատմությունը բավականին զվարճալի սկսվեց)) Ժամանեցի, օդանավակայանից ինձ վերցրեց մի կաուչսերֆեր, կրկին սեւ BMW-ով)) Արդեն գրեթե գիշեր էր, մեքենայում ինձնից բացի նրա ընկերն էլ կար, այնպես որ սկզբում, նրա մեքենան նստելով, մի փոքր լարվեցի) Բայց հետո որոշեցի վատ բաների մասին չմտածել, եւ բարձրախոսներից հնչող ինչ-որ ակումբային երաժշտության ներքո գնացի գիշերային, լույսերով փայլող Մայամիով՝ լիցքավորվելով պոզիտիվով)

Հոսթս պատմեց, որ իր մոտ արդեն ապրում է 3 ռուս աղջիկ, բայց նրանք իրեն դուր չեն գալիս) Ասաց, որ մշտապես իրեն պահանջներ են ներկայացնում եւ կերել են իր սառնարանի ամբողջ ուտելիքը) Դաաա, անմիջապես նկատելի է ռուսական մենթալիտետը))) Ժամանելուն պես նա ինձ թույլ տվեց հեռախոսով խոսել նրանց հետ, նրանք նույնպիսի Work and Travel-ի մասնակիցներ էին, եւ նրանք էլ նույնքան դժգոհ էին նրանից, ասացին, որ նա տարօրինակ է։ Նույնիսկ չգիտես՝ ում հավատալ)

Գիշերը, ժամը 3-ի սահմաններում այդ աղջիկները եկան նրա մոտ, վերցրեցին իրենց իրերը եւ գնացին։ Ասացին՝ նրա հետ զգույշ լինեմ։

Առավոտյան մենք իմ հոսթի հետ գնացինք լողափ։ Նա շատ ուրախ էր, որ այդ աղջիկները տեղափոխվել են, նաեւ ասում էր, որ իմ անգլերենը նրանցից լավն է) Թեեւ ես նկատեցի, որ նա իսկապես տարօրինակ է, ես նրան ինչ-որ բան էի ասում, իսկ նա հետո հարցնում էր նույն բանը, կարծես չէր հասկանում ինձ.. դե, ընդհանրապես նա ինքը իսպանացի է, այնպես որ գուցե իմ ռուսական ակցենտը նրա համար ընդհանրապես անհասկանալի էր))

Լողափ ժամանելուն պես նա ինձ հարցրեց, արդյոք ես գումար ունե՞մ նրա մեքենայի կայանատեղիի համար վճարելու։ Հարցը ինձ տարօրինակ թվաց, բայց ես ամեն դեպքում լողափ փաստաթղթեր եւ գումար չեմ տանում, որպեսզի ոչ ոք չգողանա։ Ասացի, որ չունեմ, նա վճարեց իր քարտով։

Այն, ինչ լողափում էր, բառերով չի նկարագրվում։ Սպիտակ-սպիտակ ավազ.. կապույտ, անսահման եւ շատ տաք օվկիանոս.. Ես նույնիսկ ցնցուղը ավելի սառն եմ ընդունում))) Սա պարզապես դրախտ է...

Երեկոյան ես արդեն պլանավորել էի հանդիպում Ալեքսի հետ՝ այն նույն ծանոթի, ով ցանկանում է Ռուսաստանը ընկերացնել Ամերիկայի հետ) Նա նույնիսկ Մոսկվայում եղել է ՌԳՀՀ-ի դասընթացներին, այնտեղ սովորել է ռուսաց լեզու եւ մշակույթ) Երեկոյան Ալեքսը եկավ ինձ մոտ, եւ մենք գնացինք հիանալու գիշերային Մայամիով) Նստեցինք սրճարանում, գնացինք գիշերային լողափ.. Էխ, գեղեցկություն)))

Հաջորդ օրը արթնանում եմ, իսկ իմ հոսթը հանկարծ հայտարարում է, որ չի կարող ինձ եւս մեկ գիշեր հյուրընկալել եւ որ պետք է ուրիշ տեղ փնտրեմ։ Անկեղծ ասած՝ ապշեցի)) Միգուցե դա նրա համար է, որ ես չվճարեցի նրա կայանատեղիի համար?) Կամ այդ աղջիկները այնքան են փչացրել նրա վերաբերմունքը ռուսների նկատմամբ, որ նա այլեւս չի կարողանում ինձ հանդուրժել իր տանը??)) Իսկ դրանից հետո նա այնպիսի բան արեց, որ ես հազիվ զսպեցի ինձ) Տանից դուրս գալուց առաջ ինձ ասաց, որ ինձնից հետո ամանները լվանամ։ օքեյ, խնդիր չկա, ինձ համար դժվար չէ աման լվանալը, քանի որ ես էլ եմ դրանցից օգտվում։ Մինչ ես լվանում էի, նա ինձ բերեց իր տան եղած բոլոր ամանները, հաշվի առնելով, որ նա երբեք իրենից հետո աման չէր լվացել, քանի դեռ ես նրա մոտ էի ապրում))) Մի խոսքով՝ լիակատար աղետ)

Այս ամենից հետո դուրս եմ գալիս տանից, Ալեքսը արդեն սպասում էր ինձ լողափ գնալու համար (ի դեպ, Ալեքսն էլ ունի սեւ BMW, ի՞նչ է սա, ի վերջո)))։ Եվ այստեղ ես սկսում եմ գոռալ մայրենի ռուսերեն հայհոյանքներով Մայամիի կենտրոնում, որ սա լիակատար աղետ է, եւ այս այծը չափն անցել է)) Ալեքսը այս ամենից հետո ռուսերեն հարցնում է ինձ. Ի՞նչ է պատահել?? Աստված իմ, ես այնքան ուրախացա այդ պահին, որ ամերիկացին հասկացավ ինձ)) Բացատրեցի նրան ամբողջ իրավիճակը, դե ճիշտ է՝ արդեն անգլերենով, եւ... Ամերիկյան հրաշքներ!) Ալեքսը ինձ առաջարկեց գնալ իրենց տուն, նախապես ճշտելով մայրիկից, թե կարելի՞ է) Նա ինձ նախկինում էլ էր հրավիրել մնալ իրենց տանը, բայց ես որոշել էի ճանապարհորդել կաուչսերֆինգով, չէի ուզում նրան շատ անհանգստացնել տանը։ Դե իսկ հիմա այլ ելք չկա))

Ես պարզապես հիանում եմ իմ ամառով) Ամբողջ այս ամառ ես հանդիպում եմ այնպիսի մարդկանց, ովքեր ամեն ինչում օգնում են ինձ եւ փրկում են ինձ ամեն տեսակ դժբախտություններից)) Կամ ես կյանքում հաջողակ եմ, կամ էլ Ամերիկան այսքան հրաշալի երկիր է))

Լողափից հետո ես տեղափոխվեցի Ալեքսի մոտ, ծանոթացա նրա մայրիկի հետ, նա այնքան անչափ քաղցր է, սա ընդհանրապես ուրիշ բան է) Բայց երեկոյան Ալեքսը պետք է գնար աշխատանքի, իսկ ես այդ ժամանակ զբոսնում էի այն մոլում, որտեղ նա աշխատում է) Աշխատանքից հետո մենք գնացինք զվարճանալու նրա ընկերների հետ նրա ընկերոջ տանը։ Երեկոյի ընթացքում նրա ընկերները գալիս էին ու գալիս, եւ ես արդեն սկսեցի ինձ տարօրինակ զգալ - մենակ, օտար տանը, 10 տղաների ընկերակցությամբ, որոնց առաջին անգամ եմ տեսնում, բացառությամբ Ալեքսի)

Խնջույքից հետո եկա տուն - իսկ մահճակալիս վրա Ալեքսի մայրիկից մի կույտ նախուտեստներ են դրված)) Դա այնքա՜ն քաղցր էր))) Առավոտյան Ալեքսը ինձ տարավ Greyhound կայարան եւ հրաժեշտ տվեց... Իսկ ես գնացի սպասելու իմ ավտոբուսին դեպի Քի Վեսթ.