Ես ժամանել եմ: Բոլորը հարցնում են ինձ. «Ինչպիսի՞ն էին առաջին տպավորությունները»: Հավանաբար, ինքնաթիռի պատուհանից ԱՄՆ-ի տեսարանը: Այն ամենը, ինչ ես տեսա, դա էր՝ ծաղկի տեսքով ճանապարհային հանգույցներ, գոլֆի հրապարակներ եւ, իհարկե, գրեթե յուրաքանչյուր տան մոտ լողավազան:

Օդանավակայանում մաքսային բաժնում երկար հերթ էր, բայց սպայի հարցից հետո՝ «Արդյո՞ք ունեք որեւէ անօրինական բան, որեւէ մթերք կամ ըմպելիք», ես պատասխանեցի. «Ոչ, միայն շոկոլադ»։ Քանի որ ես ընդամենը 20 տարեկան էի, Ամերիկայում անչափահաս էի, իսկ այնտեղ ալկոհոլի օգտագործման վերաբերյալ խիստ կանոններ կան։ Անկեղծ ասած, իմ ճամպրուկում մի քանի շիշ օղի կար (ոչ ինձ համար), այլ որպես փոքրիկ հուշանվեր գործատուիս եւ այնտեղ, որտեղ ես ապրելու էի: Բայց պետք էր դեռ այնտեղ հասնել...

Ես գնացք նստեցի դեպի Մանհեթեն: ԱՅՈ, ես ապրում էի Նյու Յորքի կենտրոնում՝ 1 River Place հասցեում, 31-րդ հարկում, դա Times Square-ից մոտ 7-10 րոպե քայլելու հեռավորության վրա է!!! Դիտեք տեսանյութը իմ բլոգում՝ www.work-and-travel-blog.com:

Սա հեքիաթի պես է հնչում, բայց պարզապես երգի պես. «Ես կցանկանայի ապրել Մանհեթենում...»:

Ինչպե՞ս կարողացա: Բախտս բերեց:

Գործատուս օգնեց ինձ բնակության վայր գտնել: Ջեֆը, ում մոտ ես ապրում էի, մշտապես գործուղումների մեջ էր, եւ նրան պետք էր տնային տնտեսուհի եւ մեկը, ով կհետեւեր բնակարանին: Իհարկե, նա միանգամից չասաց՝ «դու այստեղ ես ապրում», այլ երկար զրույցից եւ գույքային պատասխանատվության մասին փաստաթուղթը ստորագրելուց հետո: Դա հիանալի էր: Երկրորդ աշխատանք՝ առանց գումարի, բայց աշխատանքի դիմաց՝ կացարան: Բնակարանի մասին ես չէի անհանգստանում, քանի որ ներքեւում դռնապան կար, եւ շենքն ուներ իր անվտանգությունը: Ահա այսպես:

Առաջին օրերին ես չէի աշխատում, քանի որ գլխավոր վաճառողը դեռ արձակուրդ չէր գնացել: Ես ուսումնասիրում էի քաղաքը:

Այս մեգապոլիսի տների բարձրությունը հավանաբար բոլորին է հայտնի, բայց դա իրականում տեսնելը աննկարագրելի մի բան է!!! Բայց ես ինձ փոքր չէի զգում երկինքը պահող այս հսկաների դեմ, ընդհակառակը, նրանք կարծես ինձ վեր էին նետում:

Սկզբում տարօրինակ էր տեսնել այսքան շատ ազգություններ, բայց հետո դա սովորական դարձավ, նույնիսկ դադարեցի ուշադրություն դարձնել դրան:

Կարեւոր էր նաեւ այն, որ ես իմ ողջ կյանքի ընթացքում դեռ չէի տեսել այսքան շատ ինքնաթիռներ, որոնք թռչում էին գլխիս վրայով: Երբեմն թվում էր, թե այն չի տեղավորվի տների միջեւ, կամ հակառակը՝ չափազանց ցածր է: Ճամփորդության վերջում ես արդեն կարողանում էի նույնիսկ գուշակել, թե որ ավիաընկերությանն է պատկանում ինքնաթիռը:

Իհարկե, իմ զբոսանքի առաջին վայրը Times Square-ն ու Broadway-ն էին:

Սա մեծ գովազդի քաղաք է: Times Square-ում մարդիկ պարզապես նստում են փողոցում (հատուկ տրիբունաների վրա) եւ նայում տներին ու բիլբորդներին: Ես նույնպես ցանկանում էի զգալ դա: Մոտակա McDonald's-ից մի բաժակ սուրճ գնելով՝ ես նստեցի տրիբունային:

Նայելով այս ամենին՝ հասկանում ես, թե որքան արագ է կյանքը: Չէ՞ որ հազարավոր մարդիկ անցնում են այս փողոցով, մեկը նստած է մայթին եւ ծամում է իր համբուրգերը, իսկ մյուսը փորձում է տաքսի բռնել... այստեղ ամեն ինչ շարժման մեջ է: