Բարի երեկո բոլորին։ Կամ գուցե առավոտ է... Կամ գուցե ինչ-որ մեկը որոշել է ցերեկը մի քանի րոպե ծախսել եւ պատահաբար հայտնվել է այստեղ) Հարմար տեղավորվեք եւ հեռացրեք ձեր աջ/ձախ? ձեռքը դեմքից)։ Ուղղվեք եւ ձգվեք։ Ձեզ իսկապե՞ս հարմար է։ Ինձ նույնպես=) Դե, ուրեմն շարունակում եմ։
Եվ այսպես, նախ ամենակարեւորը... Ես շատ ուրախ եմ ձեզ տեսնելու համար։ Ինչո՞ւ։ Որովհետեւ եթե դուք սա կարդում եք, նշանակում է՝ ձեզ հետաքրքիր է։ Եթե ձեզ հետաքրքիր է, ես պարզապես պարտավոր եմ երախտապարտ լինել։
Իսկ հետո... Հետո ես ձեզ մի փոքրիկ գաղտնիք կբացեմ։ Ոչ, այլմոլորակայինների մասին չէ։ Եվ նույնիսկ ապագայի ռոբոտների մասին չէ։ Բրրր։ Դա այնքան անհարմար է եւ մի տեսակ անհանգիստ... Գաղտնիքը կլինի վերջին մոտ, այնպես որ դուք պետք է կարդաք այն, ինչ գաղտնիքից առաջ է, հակառակ դեպքում բոլոր գաղտնիքները, որոնք պատմվել են նախքան դրանց պատմվելու ժամանակը, ընդհանրապես գաղտնիք չեն..=)
Ամեն ինչ սկսվեց նրանից, որ ես որոշեցի մասնակցել մրցույթի։ "IEC - 2029":
Որոշելով որոշեցի, բայց մտքերս երկար ժամանակ չէին ուզում դասավորվել երկար եւ տրամաբանական շղթայի մեջ, իսկ դպրոցի պես ընթացքում հորինել չէի ուզում։
Կարդացի այլ բլոգներ։ Դուր եկավ։ Եվ բոլորի մոտ այնքան հետաքրքիր է գրված։ Եվ այնքան ապագայից... Էհ, մտածեցի ես եւ որոշեցի, որ արդեն ուշ է, այնուամենայնիվ կեսգիշերն անցել է, գրեցի կես էջ ներածություն եւ պառկեցի քնելու։ Առավոտը երեկոյից իմաստուն է...
Զարթուցիչ... այնքան չեմ ուզում վեր կենալ.. Եվս հինգ րոպե... Դե, գոնե չորս...
Բացում եմ աչքերս, իսկ շուրջը ամեն ինչ ինչ-որ նոր է...
Հմմ.
- ¡por fin!
- Switzerland?
- Faire sa malle?
- Luggage? Where is my luggage?
Ձայների աղմուկը միաձուլվում է մեկ ամբողջության եւ արձագանքում։
Ոչինչ չեմ հասկանում։
Աչքերիս առաջ հայտնվում է գրություն՝ “Work and Travel. Հավաքեք 5 ընկերներից բաղկացած ընկերություն եւ ցանկացած երկիր ձեր ընտրությամբ!”
Ինձ մոտ է վազում մի աղջիկ, մի փոքր հոգնած, բայց ժպտում է... Ժպտում է! (Եվ ինչպե՞ս է նրանց համբերությունը հերիքում բոլորին։ Ամեն օր հինգ հարյուր երեսունութ հարցի պատասխանել...)
Գրասենյակ։ Հրավիրում է ներս մտնել... (Պաշտում եմ գալ նրանց գրասենյակ։ Եթե բոլորը լինեին այսքան անկեղծորեն քաղցր, դժգոհ վաճառողները կվերանային, որովհետեւ նրանք կամաչեին իրենց դժգոհությունից, իսկ ինձ համար ավելի հաճելի կլիներ հաց գնել։)
-Ո՞ւր ենք գնում այսօր։ Մենք ունենք նոր...
Մի վայրկյան! Ի՞նչ տուրեր։ Ո՞ւր ենք գնում։ Իսկ ի՞նչ վիզա, հյուպատոսություն։
Նախ ընտրե՞լ։
Էմ.. Դե եկեք նայենք...
Դեեե.... “235 երկիր, ներկեք կյանքի աշխարհագրության սպիտակ բծերը”
Հետաքրքիր է... Կարելի՞ է ամրագրել։ Ինչպե՞ս։ Կես տարի առաջ ամրագրո՞ւմ։ Եվ դուք ինձ համար ամեն ինչ հաշվո՞ւմ եք զեղչերով։ Վայ...
Աաա, իսկ Ճապոնիա կարելի՞ է։ Լուրջ կարելի՞ է։ Իսկ ինչպե՞ս շփվել... Ես ընդհանրապես ճապոներեն չգիտեմ((.
Ի՞նչ է, Նոր Զելանդիա էլ կարելի՞ է։ Իսկապե՞ս... Իսկ դեպի՞։ Ո՞ւր-ո՞ւր։ Անտարկտիդա՝ դեպի սառցաբեկորնե՞ր։
Իսկ կարելի՞ է ինձ, օրինակ, այնտեղ, որտեղ մայաներն էին ապրում։ Էմ.. իսկ Բերմուդյան կղզինե՞ր։ Իսկ Տոկելաու եւ Ֆիջի՞։ Չեմ կարող հավատալ...
Իսկ ես հիշում եմ՝ 2010-ին նույն կերպ նստած Ամերիկայից նահանգ էի ընտրում.. Եվ կարծես բոլորը հիմնականում միայն այնտեղ էին գնում..
Այսպես։ Շեղվեցի։ Ես ինչ-որ կերպ չեմ կարողանում որոշել, թե ինչ ընտրել... Ես այսքան լեզու չգիտեմ, ինչպե՞ս գնամ։
Նոր թարգմանիչ ծրագրե՞ր։ Իրենք են արձագանքում, իսկ հետո նաեւ ամեն ինչ բացատրո՞ւմ են։
O.o. Ես այսքան լեզու կսովորեմ... Ինձ պետք չէ այդքան շատ..
Դե այո, համաձայն եմ... Թեեւ... Վճարումն է ինձ անհանգստացնում..... Ոչ.. Թանկ է երեւի... Իմ գրպանին չէ։ Իսկապե՞ս կարելի է ընտրել վճարման գումարը եւ վճարման ժամկետը։ Ինչ-որ անիրական է...
Իսկ սա ի՞նչ բոնուս է։ Օյ ոչ.. Ուրիշների երազների մեջ ես չեմ ուզում։ Վախենում եմ այնուամենայնիվ... Անվտանգության կանոնները բացատրո՞ւմ եք եւ թրեյնինգնե՞ր։ Միեւնույն է ինչ-որ կերպ - դեռ չեմ որոշել...
Դե լավ, իսկ եթե ինձ վիզա չտա՞ն։ Ինչպե՞ս է, որ այս տարի բոլորին տալիս են։ Բոլոր-բոլորի՞ն։ Աաա, դե ես կանոնները չեմ խախտել եւ քրեական շրջանակներում չեմ հաշվառվում։ Մի քանի հա՞րց։ Լավ, ես դեկանատից տեղեկանք կբերեմ, որ պարտավորվում եմ վերադառնալ)։ Դե լավ, ինչ էլ ասես, տանը միեւնույն է ավելի լավ է։
Շնորհակալություն, կարելի՞ է վաղը նորից գալ։
Այլ գործակալություններ նայելո՞ւ։ Ոչ։ Երբեք!!! Ես իմ Cmo-ն երբեք չեմ փոխի ոչ մի բանի դիմաց։ Ինձ այստեղ շատ լավ է... Այդպես էլ փոխանցեք նրանց բոլորին, որ ես չեմ ուզում գնալ նրանց մոտ։ Ոչ, ոչ եւ ոչ։ Նույնիսկ մոտ չեն կանգնել... Իսկ ես եւս մեկ հարց ունեմ... Գիտե.. դե լսի..
....Դե լավ։ Ինչո՞ւ է զարթուցիչը միշտ ամենահետաքրքիր պահին զանգում։((
Երանի 2029-ին մեզ մոտ էլ ինչ-որ տեղ լիներ այսպիսի IEC... Ուղղակի ապագայից երազ է... Շատ հետաքրքիր երազ... ավելին, ավելի իդեալականը երեւի չի լինում, մտածեցի ես եւ վազելով վեր թռա ու գնացի քննություն հանձնելու։
Ինչպես հայտնի է, ամեն ինչ ավարտվում է։ Նույնիսկ սոյայի սոուսը։
Ահա եւ իմ շարադրությունը այստեղ ավարտվեց։
Շնորհակալություն ձեր ուշադրության եւ համբերության համար։
Օյ, ես չէ՞ որ գաղտնիք էի խոստացել, միայն ձեր ականջին եւ ուրիշ ոչ ոքի, լա՞վ։ այլապես չի ստացվի. եկեք 2029-ին հավաքվենք նույն տեղում եւ նույն ժամին... եւ երգենք Happy Birthday to you.... dear IEC եւ many happy returns of the day... Դե եւ այլն, եւ այլն, փուչիկներ կարող եք ձերը բերել, նվիրել բոլորին... Տորթը ինձանից։
Միայն ոչ ոքի չասեք։ Շշշ... Սյուրպրիզ է!!!



