Ես որոշեցի անմիջապես սկսել պատրաստվել Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի վարորդական իրավունքի քննությանը: Այն ամենը, ինչ ձեզ հարկավոր է քննությունը հանձնելու համար, «Driver’s handbook» փոքրիկ ձեռնարկը կարդալն է: Այն կարելի է անվճար ստանալ առցանց (http://www.ncdot.org/dmv/driver_services/drivingpublic/applying.html) կամ այն վայրում, որտեղ հանձնելու եք քննությունը (այնտեղ հավաքված են ճանապարհային երթեւեկության բոլոր կանոնները): Այնուհետեւ դուք պետք է ներկայանաք Driver License Office եւ խնդրեք հանձնել քննությունը: Քննության ընթացակարգը բացարձակապես անվճար է եւ բաղկացած է երկու մասից. առաջին մասը երթեւեկության կանոնների վերաբերյալ գրավոր թեստ է, երկրորդ մասը՝ վարումը: Գրավոր թեստը բաղկացած է 25 հարցից, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի պատասխանի 4 տարբերակ: Թեստը կարող եք փորձել հանձնել առցանց՝ հետեւյալ կայքում. http://www.dmv.org/nc-north-carolina/practice-tests/: Բայց դա վճարովի է: Իմ կարծիքով, լավագույնն ուղղակի «Driver's handbook» գրքույկը կարդալն է: Գրավոր թեստի հարցերը մոտավորապես այսպիսին են.
- If your right wheels are off the pavement, __________ A. gradually turn back on the pavement. B. brake lightly. C. hold the wheel firmly and steer sharply to the left. D. all of the above
Ինչպես տեսնում եք, այստեղ բարդ ոչինչ չկա: Ինձ հաջողվեց հանձնել այս թեստը առաջին իսկ փորձից: Ես 5 սխալ թույլ տվեցի, եւ դա հենց թույլատրելի սահմանն էր, եւ այն կինը, ով ընդունում էր իմ քննությունը, ասաց, որ ես հանձնել եմ եւ կարելի է անցնել վարմանը: Ուռա:
Վարումը հանձնում եք ձեր սեփական մեքենայով: Սկզբունքորեն, այստեղ բարդ ոչինչ չկա: Քանի որ Manteo քաղաքը, որտեղ ես հանձնում էի քննությունը, բավականին փոքր էր եւ այնտեղ մեծ երթեւեկություն չկար, ինձ համար ընդհանրապես հեշտ էր: Պարզապես պետք էր գնալ այնտեղ, ուր ցույց էր տալիս կին-հրահանգիչը եւ անել այն ամենը, ինչ նա ասում էր (շրջադարձ կատարել, արգելակել): Քանի որ մեր «Mazda»-ի վրա տեղադրված էր ձեռքի փոխանցումատուփ, ես լրացուցիչ պլյուս ստացա հանձնելիս, քանի որ ամերիկացիների համար մեծ հազվադեպություն է ձեռքի փոխանցումատուփով վարելը: Այսպիսով, ես հանձնեցի վարումը, ինձ լուսանկարեցին, ես վճարեցի 4 դոլար եւ ստացա ամերիկյան վարորդական իրավունք:
Սկզբում ինձ տվեցին պարզապես թղթայինը, իսկ պլաստիկը խոստացան ուղարկել երկու շաբաթից: Արդյունքում, օգոստոսի 5-ից մենք սկսեցինք վարել մեր մեքենան բացարձակապես օրինական եւ առանց ոստիկաններից վախենալու: Սա արդեն առաջին հաղթանակն էր))):
Ամերիկայում մեքենան շքեղություն չէ, այլ տեղաշարժման միջոց: Օրինակ՝ Outer Banks կղզու նման վայրում ամեն ինչի միջեւ շատ մեծ հեռավորություններ կան, եւ այդ պատճառով այնտեղ պետք է ունենալ առնվազն հեծանիվ կամ սկուտեր: Եվ դա էլ դժվար կլինի: 2009 թվականին ես օրական 20 մղոն անցնում էի հեծանիվով, որպեսզի տնից հասնեի մեկ աշխատանքի, հետո՝ մյուսի: Հետո դա ինձ ձանձրացրեց, եւ ես 500 դոլարով սկուտեր գնեցի: Վաճառեցի 600-ով: Ավտոմեքենա է պետք: Դա կարող է իրեն թույլ տալ յուրաքանչյուրը: Մեքենա գնելու համար հատուկ գիտելիքներ եւ շատ գումար պետք չէ: Եթե 3-4 հոգով հավաքվեն, դա կոպեկներ է, փոխարենը մեքենայից օգուտը շատ մեծ է: Բենզինը կոպեկներ արժե, մենք 20 դոլարով մեկ շաբաթ գնում էինք ուր ուզում էինք: Մարդիկ, գնեք ավտոմեքենաներ:
