Governors Island, Նյու Յորք
Մանհեթենից 5 րոպե հեռավորության վրա գտնվում է փոքրիկ Գավերնորս կղզին (Governors Island), որը կարծես ժամանակի մեջ սառած 19-րդ դարի մի կտոր լինի: Մի հիանալի կիրակի, այս կղզու մասին գովազդային թերթիկում կարդալուց հետո, մենք հասանք դաունթաուն եւ նստեցինք դեպի այնտեղ գնացող լաստանավը: Այդ օրը ամառային փառատոներից մեկի շրջանակներում այնտեղ Շեքսպիրի պիես էր բեմադրվում՝ բաց երկնքի տակ գործող կիսասիրողական թատրոն: Այս կղզում մեքենաներ եւ լուսանկարչական ապարատներով զինված զբոսաշրջիկների բազմություն չկա: Այնտեղ գալիս են հեծանիվներով առանց երթեւեկության ճանապարհներով զբոսնելու, պիկնիկ կազմակերպելու եւ Մանհեթենի երկնաքերերը դիտելու համար, որոնք ափի մեջ մակետների պես են երեւում:
Բայց սա դեռ ամենը չէ: Այնտեղ ժամանելուն պես անմիջապես կորչում ես եւ նույնիսկ միանգամից չես հասկանում, թե ինչու: Այնտեղ տիրում է անցյալ դարերի մթնոլորտը: Այս կղզու բոլոր շենքերը ցածր են եւ կառուցված են բավականին վաղուց. սյուներով, ծեփակերտ զարդարանքներով, տարածված ծառերի եւ ոլորապտույտ արահետների մեջ, որոնք ավտոմոբիլային ճանապարհներով ուղիղ մայթերի չեն վերածվել, դրանք նման են հնության փոշոտ շերտով պատված եվրոպական կալվածքների: Ո՞վ է ապրում դրանցում: Ի՞նչ է եղել այնտեղ: Այս մասին ես ավելի ուշ կարդացի: Այն ժամանակ մենք քայլում էինք մի փոքր հմայված եւ զարմացած: Շեքսպիրի պիեսը, խոտերի վրա նստած մարդիկ, արեւը, հին շենքերը. ով ասում է, որ Նյու Յորքում բնություն չկա, նա պարզապես ամեն ինչ չի տեսել:
Այսպիսով, Գավերնորս կղզին գտնվում է Մանհեթենի ամենահարավային կետից մեկ կիլոմետր հեռավորության վրա եւ, ի դեպ, պաշտոնապես հանդիսանում է դրա մի մասը (it is legally part of the borough of Manhattan): Ամառային ժամանակաշրջանում կղզին բաց է այցելությունների համար, եւ այնտեղ կարելի է հասնել անվճար լաստանավով: Լաստանավերը Մանհեթենի հարավային կետից մեկնում են յուրաքանչյուր կես ժամը կամ մեկ ժամը մեկ, դրանք մեկնում են Battery Maritime Building շենքից, որը Staten Island Ferry-ի հարեւան շենքն է: Շատերը իրենց հետ վերցնում են սեփական հեծանիվները, եւ լաստանավին սպասելիս ամբոխը բաժանվում է մոտավորապես հավասար մասերի՝ «հետիոտներ» եւ «տրանսպորտով մարդիկ», որոնցից յուրաքանչյուրի համար առանձին հերթ է: Ուրբաթ օրը կղզում կարելի է հեծանիվ վարձել անվճար (նման համակարգ կա նաեւ Մանհեթենի որոշ վայրերում. դու վերցնում ես հեծանիվը, անցկացնում ես քո պլաստիկ քարտը, պարզապես հեծանիվը չվերադարձնելու դեպքում քո տվյալները թողնելու համար, եւ եթե այն ժամանակին վերադարձնում ես, քեզանից գումար չեն գանձում): 18-րդ դարից մինչեւ 20-րդ դարը կղզին ծառայել է ռազմական նպատակների: Այնտեղ գտնվել են ամրոցներ, ռազմական ամրություններ եւ, համապատասխանաբար, հրամանատարական կազմի տները: Բրուքլինում առաջին քաղաքային օդանավակայանի՝ Floyd Bennett Field-ի կառուցումից առաջ ենթադրվում էր, որ այն կկառուցվի Գավերնորս կղզում: Եվ այնտեղ իսկապես 1950-ից 1960 թվականներին տեղակայված էր ռազմական ինքնաթիռների համար փոքր թռիչքուղի:
1985 թվականին կղզու պատմական արժեքը պաշտոնապես ճանաչվեց:
1988 թվականի դեկտեմբերին այնտեղ տեղի ունեցավ Ռոնալդ Ռեյգանի, Ջորջ Բուշ ավագի եւ Միխայիլ Գորբաչովի հանդիպումը:
2003 թվականին զինվորականները կղզու կառավարումը հանձնեցին Նյու Յորք նահանգի իշխանություններին խորհրդանշական $1 գումարի դիմաց, եւ Գավերնորս կղզին բացվեց հանրության համար:
Ավելի շատ փաստեր եւ պատմություններ անգլերեն (կամ ուկրաիներեն) կարող եք գտնել Վիքիպեդիայում՝ http://en.wikipedia.org/wiki/Governors_Island:
Իմ կողմից եւս մեկ անգամ ավելացնեմ, որ այս վայրը քիչ է հայտնի սովորական զբոսաշրջիկներին, այնտեղ կարելի է գտնել բացարձակապես մարդաշատ չլինող մարգագետիններ նույնիսկ հանգստյան օրերին: Հիանալի տեսարաններ, բացիկային համայնապատկեր, Մանհեթենի լավագույն տեսարաններից մեկը: Իսկ դաշտով քայլող սագերի երամը, որի ֆոնին երկնաքերերն են, անմոռանալի տպավորություն է:
P.S. Իսկ էլի ես հանդիպել եմ մի ամերիկացի աղջկա՝ Չակիի հարսնացուին, որի հայրը զինվորական է, այդ պատճառով նման ընտանիքները շատ հաճախ են տեղափոխվում. նա իր 20 տարվա ընթացքում հասցրել է ապրել կամ լինել գրեթե բոլոր նահանգներում, իսկ ծնվել եւ մեծացել է հենց այս կղզում:
