28 հունիսի, 2010 թ.
Դե, այդ օրն էլ եկավ։ Երեկ հրաժեշտ տվեցի հարազատներիս, նստեցի Սամարա – Պետերբուրգ գնացքը։ Գնացքում լավ է, միայն պատուհանից քամի է փչում. հիմա հիվանդանալ չի կարելի, ամբողջ գիշեր փաթաթվել էի միջանցիկ քամուց պաշտպանվելու համար։ Պատուհանից դուրս արեւոտ է, կարծում եմ՝ Պետերբուրգը լավ եղանակով կդիմավորի ինձ։ Պետերբուրգում առաջին անգամ եմ, հետաքրքիր կլինի։
Այո, այսօր ինձ համար նշանակալից օր է՝ 21 տարեկան եմ դառնում, եւ առաջին անգամ եմ այս օրը մենակ անցկացնում։ Ամեն ինչ էլ երբեմն առաջին անգամ է լինում։ Ահա առաջին անգամ մեկնում եմ ԱՄՆ, առաջին անգամ՝ այսքան երկար ժամանակով մենակ։ Ի՞նչ սպասել։ Նոր փորձ, նոր տպավորություններ։
Կարծում եմ՝ այս ուղեւորությունն անգնահատելի է նոր հմտություններ ձեռք բերելու առումով։ Եվ դա իմ կյանքում լավ դաս կլինի։
Կկոտրվե՞մ արդյոք։ Կկարողանա՞մ դրսեւորել ինձ։ Ես իմ ձեռքերում եմ։ Ամեն ինչ, ինչ կլինի, կախված է միայն ինձնից եւ հաջողությունից։
