Վաղուց բնության մասին ոչինչ չէի գրել։ Այստեղ ես առաջին անգամ լողացի օվկիանոսում եւ շնչեցի օվկիանոսի օդը։ Այստեղ ես նստում էի ժայռերի վրա եւ լսում ալիքների ձայնը։ Այստեղ կարելի է երեկոյան աշխատանքից վերադառնալ, դուրս գալ պատշգամբ եւ լսել օվկիանոսի այդ հիասքանչ աղմուկը։ Նույնիսկ թանգարանում (Մեն նահանգի առաջին փարոսը) վաճառվում է օվկիանոսի ձայներով սկավառակ, մտածում եմ գնել այն։
Լողափ մուտքը վճարովի է, կարող եք մնալ այնտեղ որքան ուզեք՝ 4 դոլար ֆիքսված գնով։ Ավազը մաքրամաքուր է, ոչ մի տեղ ծխախոտի մնացորդներ կամ աղբ չկա։ Օվկիանոսի ջրի ջերմաստիճանն այստեղ մեր Բալթիկ ծովի պես է, կարելի է լողալ։
Լողափից հետո, որպես քաղաքակիրթ մարդ, կարող եք ցնցուղ ընդունել, լվանալ ոտքերը եւ մաքուր վիճակում գնալ ձեր գործերով։ Մնում է միայն երազել, թե երբ նման բան կանեն մեր Զելենոգրադսկում =))
