Հուսով էի, որ կհասնեմ Habiniwski-ին (արդեն գուշակեցիք, թե ինչու), եւ արդեն մոտենում էի նրա պատուհանին, ԵՐԲ ՀԱՆԿԱՐԾ ԲԱՑՎՈՒՄ Է ՆԱԽԱՎԵՐՋԻՆ ՊԱՏՈՒՀԱՆԸ ԵՎ ԻՆՁ ՑՈՒՅՑ ԵՆ ՏԱԼԻՍ՝ ԱՅՆՏԵՂ, ՍԻՐԵԼԻՍ, ԱՅՆՏԵՂ...

• Ես՝ Hellllo! I’m here! Ժպիտը մինչեւ ականջները, ձեռքը բարձրացրած (հոգեբանական հնարք, ենթագիտակցական մակարդակով հասկացնում եք, որ ձեռքերում զենք չունեք, սա մեզ հասել է հնագույն ժամանակներից, նախկինում մարդիկ ձեռքերը ցույց էին տալիս, որպեսզի մյուսը հասկանա՝ բարյացակամ եք տրամադրված)։
• Ես՝ How are you doing? Այնպիսի արտահայտությամբ, կարծես եկել եմ 20 տարի չտեսած հին ընկերոջս մոտ։ Փոխհյուպատոսը ժպտաց մինչեւ ականջները։
• ՆԱ՝ Hello, I’m feeling good and you?
• Ես՝ Well, I’m fine, for sure (Մի քիչ շատ վստահ ասացի, բայց ոչ լկտիաբար)
• ՆԱ՝ Is your name Uladzislau?
• Ես՝ Yup! You are right! This is my name
• ՆԱ՝ Where do you study?
• Ես՝ I am a student at ***** **** ********** named after *******. (հայտնի ռուս բանաստեղծի անունը, եւ այնպես ասացի, որ գրեթե ինքս էլ հավատացի, որ նա աշխարհի ամենամեծ բանաստեղծն է, թեեւ գուցե այդպես էլ կա)
• ՆԱ՝ It seems to be very interesting place
• Ես՝ Definitely!
  (Նայեց համակարգչին, իսկ ես շարունակում եմ թեթեւ ժպիտ պահել)
• ՆԱ՝ Ok, I see you studied at another university?
• Ես՝ Yes, but I transferred to my University, by reason of better education and... (ուզում էի ասել cuz it’s closer to my home and I’ll get better job opportunities, բայց չստացվեց L)
• ՆԱ՝ So, what is your course of study?
• Ես՝ I’m a fourth year student and my major is Economic(al) Law? (մի բան ասացի, լինում է, ես չէ՞ որ նյարդայնացած էի)
• ՆԱ՝ Sorry?
• Ես՝ Ooops, Economic Law
  (Սկսում է նայել անձնագիրը, վիզաներիս էջը՝ այնտեղ Շենգեն է եւ լեհական ազգային)

ՆԱ՝ I see you have several visits to EU? (Իսկ այնտեղ 10-ի չափ կնիք կա, լավ է, որ անձնագիրս ժամանակին թարմացրել եմ, թե չէ կտեսներ, որ վիզայի համար տեղ չկա, չէր բացի)։ Նա ինքն իրեն՝ “To Poland”։

Ես՝ Yes, I travel much, (այստեղ մտածում եմ՝ գինս բարձրացնեմ) there is a good shopping, I buy different stuff there and when the last time I was there... I have bought a car. (այստեղ ինձ կամ թվաց, կամ նա ասաց “Yes, I know”)

ՆԱ՝ And where are you planning to go?

Ես՝ I’m planning to visit *******. It is a historical city

ՆԱ՝ I know (այստեղ կապը սկսում է կորչել)

ՆԱ՝ What duties are you going to do there?

Ես՝ Well, I will do some cleaning job, like brushing, swiping, some storage work like preparing cleaning stuff, brooms etc., moving, removing furniture... (կրկին ընդհատեց... շատ եմ խոսում, շատ եմ ժպտում եւ խոսում եմ, ինձ թվաց, ընտանեկան տոնով, փորձում եմ ուղղվել...)

Բայց որտեղից!!!

• (Նա հանգիստ) Your visa is approved
• Thank you, (չեմ ուզում հեռանալ) Have a nice day!
• No, you have an exciting summer! (Եվ ժպիտը՝ ինչպես սկզբում J)))))
  Եզրակացություն՝ Ամեն դեպքում լավ մարդ է, Douglas Johnston, Dzieki bardzo [Շատ շնորհակալություն J]

*Ի դեպ, երկու հարց վատ լսեցի, ինքը կրկնեց։

Նահանգներում մնալու մտադրություն չունեմ, Բելառուսը պետք է բարեփոխել, այստեղ դեռ շատ անելիք կա, ուրեմն՝ կաշխատենք...

Դուրս եկա, ինչպես հարկն է, անջատեցի ուղեղս, բայց միացրեցի լկտիությունը։ Պատահական անցորդից ծխախոտ խնդրեցի, վառեցի ու հանգստացա։ Խեղճ կինն այնքան վախեցավ, որ սկզբում չհասկացավ՝ ինչ է կատարվում։ Իսկ ինձ ծիծաղելի էր J։

Հա, եւ այն կրակայրիչը, որը թաղել էի հողի մեջ, ծաղկանոցում, այդպես էլ չգտա...