Յուխու՜՜՜՜՜՜: Մենք վերջապես մեկ ամբողջ ամսով բնակարան ունենք:
Առավոտյան առաջին հերթին գնացի հոսթել Դիմոնի հետեւից, եւ մենք ուղեւորվեցինք Sunny Isles: Այնտեղ հանդիպեցինք աղջիկներին՝ Յուլյային, Վիկային եւ Իրային, եւ տեղավորվեցինք համարում: Մի քանի խոսք այս վայրի մասին.
Sunny Isles-ը Մայամիի ռուսական թաղամասն է: Այսինքն՝ այստեղ բնակվում է մոտավորապես 50% ռուս, 30% մեքսիկացի, մնացածը՝ ամերիկացիներ եւ այլ ազգության մարդիկ: Եթե Miami Beach-ը եւ South Beach-ը տիպիկ աղմկոտ վայրեր են, որտեղ քաղաքը գիշերը ապրում է եւ ամեն օր ինչ-որ բան է տեղի ունենում, ապա Sunny Isles-ը հանգիստ, խաղաղ եւ բավականին մաքուր թաղամաս է:
Մեր հյուրանոցի սենյակի գրեթե ամբողջ տարածքը զբաղեցնում էին երկու երկտեղանոց մահճակալները: Այստեղ կար նաեւ հեռուստացույց, մեկը երկու մետրի վրա խոհանոց, միկրոալիքային վառարան, հին սալօջախ եւ սանհանգույց: Բայց ամենակարեւորը՝ հյուրանոցը գտնվում էր գրեթե օվկիանոսի ափին: Դուրս ես գալիս սենյակից, անցնում 50 մետր եւ ընկղմվում ես այս դրախտի մեջ: Սա հիանալի է:
Այս հյուրանոցում ապրում էին նաեւ այլ ռուսներ, բայց մեր շփումը սկզբից էլ չստացվեց: Հավանաբար պատճառն այն էր, որ նրանք ժամանակի մեծ մասը գտնվում էին ծխած վիճակում: Յուրաքանչյուրը զվարճանում է, ինչպես կարող է)
Տեղավորվելուց հետո մենք գնացինք փնտրելու մի վայր, որտեղ կարելի է բանալու պատճեն պատրաստել, քանի որ 5 հոգու համար 1 բանալին ակնհայտորեն բավարար չէր: Մեկուկես ժամ անհայտ ուղղությամբ քայլելուց հետո մենք ծանոթացանք Ջորջ անունով մի իսպանա-ճապոնացու հետ, եւ ի՜նչ զուգադիպություն, նրան նույնպես անհրաժեշտ էր բանալու պատճեն պատրաստել: Ջորջը առաջարկեց մեզ տանել: Շնորհակալություն քեզ, բարի մարդ: Հրաժեշտի ժամանակ նա թողեց իր համարը՝ ասելով. «Որդիս շուտով մեկնում է, եւ ինձ օգնություն կպահանջվի քոթեջների վերանորոգման հարցում: Ես կզանգահարեմ»:
Տեղավորվելուց հետո գրպանումս մնացել էր մոտ 80 դոլար, ուստի անհրաժեշտ էր շտապ գտնել գոնե ինչ-որ աշխատանք:
Առաջին 2 շաբաթը անցնում էր մոտավորապես հետեւյալ գրաֆիկով.
9:00 – արթնացում, լող օվկիանոսում;
10:00 - 14:00 – աշխատանքի որոնում;
14:00 – 14:30 – ճաշ;
14:30 – 18:00 – աշխատանքի որոնում;
18:00 – 18:30 – ընթրիք;
18:30 – 1:00 – հանգիստ, զվարճանքներ:
Քանի որ ստիպված էինք խիստ տնտեսել, սննդակարգը բաղկացած էր՝ մակարոն կետչուպով, կարտոֆիլ կետչուպով, բրինձ կետչուպով, լոբի կետչուպով, նրբերշիկ՝ 8 հատը մեկ դոլարով, կետչուպով: Մի խոսքով, ամենաէժանը եւ կետչուպով=)


