Հավաքեցի ճամպրուկս, հնարավորինս թեթեւ հագնվեցի ու գնացի օդանավակայան։ Ներսումս երկակի վիճակ էր. մի կողմից՝ այնքան եմ սպասում նոր, անհայտ բաների, նոր արկածների, նոր ընկերների, նոր կյանքի։ Մյուս կողմից՝ խուճապ. ամեն ինչ անհայտ է... ամեն ինչ նոր է... ա-ա-ա-ա։ Իսկ եթե մոլորվե՞մ։ Իսկ եթե ինձ առեւանգե՞ն։ Իսկ եթե ուղեբեռս կորչի՞։ Իսկ եթե ինձ հետ վերցրած գումարը չբավականացնի՞։ Իսկ եթե սահմանին սպան ինձ չթողնի՞։ Այսպիսի հաճելի-հուզիչ վիճակ է... Միայն դա զգալու համար արժե մասնակցել ծրագրին =) Կատակում եմ... ոչ միայն դրա համար։ Եվ այսպես... առավոտյան 9-ն է... ինքնաթիռ... թռիչք... վայրէջք... սպասում եմ հաջորդ չվերթին... Ես փոխանցում կատարեցի Լեհաստանում՝ Վարշավայում։ Չվերթների միջեւ ժամանակը 3 ժամ էր։ Կարելի է զբոսնել։ Բայց! Խորհուրդ՝ զբոսնեք օգտակար =) Գրեթե 100% վստահությամբ կարող եմ ասել, որ այն դարպասի մոտ, որտեղից պետք է նստել USA թռչող ինքնաթիռը, զբոսնում են նույնպիսի ուսանողներ։ Որպեսզի ժամանակն ավելի ուրախ անցնի՝ պետք է ծանոթանալ։ Մի՛ վախեցեք =) Հանկարծ նրանք նույն նահանգ են գնում, ինչ դուք։ Կամ նույնիսկ նույն քաղաքը։ Ամեն ինչ էլ լինում է։ Իսկ բարոյական աջակցությունը, այնուամենայնիվ, կարեւոր է։ Ես ծանոթացա երկու աղջիկների հետ։ Ճիշտ է, վերջնակետերը տարբեր ուղղություններով էին։
...կրկին թռիչք... եւ այստեղ միտք է գալիս, որ պետք էր ինձ հետ ինչ-որ բան վերցնել ծամելու համար։ Եվ խմելու։ [Ապագայի համար բոլորին՝ խմիչքները գնեք միայն Duty Free-ում։ Պայուսակների ստուգման ժամանակ ձեր ունեցածը կվերցնեն։] Թեեւ թռիչքի ժամանակ կերակրում-խմեցնում են, բայց ինչ-որ կերպ քիչ էր...
Վայրէջքից մոտ մեկ-երկու ժամ առաջ բաժանեցին I-94 ձեւաթղթերը։ Եթե հարցեր ունեք՝ հարցրեք բորտուղեկցորդուհուն։ Բայց նրանք էլ միշտ չէ, որ գիտեն բոլոր պատասխանները։ Այդ պատճառով կարելի է ավելի խորամանկ լինել՝ վերցրեք մի քանի ձեւաթուղթ, լրացրեք տարբեր կերպ (եթե չգիտեք, թե որտեղ է ճիշտ նշան դնելը՝ կարող եք մեկ ձեւաթղթի վրա մեկ տեղում դնել, մյուսի վրա՝ այլ տեղում)։ Այլապես, երբ ժամանելուն պես ձեւաթղթերը հանձնում էինք սպաներին, շատերին ուղարկում էին վերագրանցելու։ Իսկ դու՝ բախ՝ եւ երկրորդ տարբերակը պատրաստ է։ Նյարդերի եւ ժամանակի խնայողություն =)...
Վայրէջք։ Ներսում ամեն ինչ դողում է... չէ՞ որ սա NY է, փոքրիկս!! Այո!! Ստացվեց!! Ես այստեղ եմ։ Նշանակում է՝ հետո էլ ամեն ինչ կստացվի։
Օդանավակայանում կարելի է տեսնել մոլորակի ԲՈԼՈՐ ազգությունները։ Ծնոտս կախ ընկավ։ Ես երբեք նման բան չէի տեսել։ Ուզում էի նկարել։ Նկարեցի, բայց անհաջող։ Երկրորդ փորձը... եւ այստեղ! Պահակը մատով ինձ կանչեց, ասաց, որ չի կարելի։ Այդպես։ Օտար երկրում առաջին րոպեները, իսկ ես արդեն փորձում եմ ինչ-որ բան խախտել եւ դրա համար ինձ նկատողություն են անում =): Մենք աղջիկների հետ անցանք սպայի մոտով, ճիշտ է, նրանցից մեկը ստիպված եղավ տեղում նորից լրացնել ձեւաթուղթը (լրացրեք երկուսը, չեք զղջա։ միշտ կարելի է դեն նետել)։ Գնացինք ուղեբեռի հետեւից, որն արդեն սպասում էր մեզ... Ժամանման տերմինալում մոլորվել հնարավոր չէ։ Այնպես որ համարձակ քայլեք բոլոր ուղղություններով, որոնք դուր կգան։ Բայց ավելի լավ է՝ դեպի ելք։
Եվս մեկ խորհուրդ՝ կրկին ժամանակ, նյարդեր, բայց հնարավոր է՝ նաեւ գումար խնայելու համար, նախապես պայմանավորվեք, որ ձեզ օդանավակայանից վերցնեն մինչեւ անհրաժեշտ քաղաք։ Կամ գնացքի տոմսերը նախապես գնեք։ Քանի որ գլուխը պտտվելու է։ Ավելի լավ է նախապես հոգ տանել։
Հրաժեշտ տվեցի աղջիկներին, նստեցի երթուղային տաքսի, եւ առջեւում ինձ սպասում էր չորսժամյա ուղեւորություն դեպի վերջնակետ։
