Դե ինչ, բոլորը բլոգներ են ստեղծում եւ պատմում Ամերիկայում իրենց արկածների մասին, իսկ ես դեռ չեմ մեկնել, բայց արդեն գրում եմ )))

Երեւի հույզերը, հույսը, հավատը... այս ամենն էլ դրդեց կիսվել իմ զգացողություններով եւ մտքերով։ Գումարած դրան՝ դրսում էլ (-20) է :)) Տաքացնում են միայն թեյը, մարտկոցները եւ երազանքը !!!

Անիծյալ, երբ մտքեր են գալիս դեսպանատան եւ J-1 Visa-ի մասին, սկսում եմ անհանգստանալ :)

Բայց անկեղծորեն հավատում եմ եւ ինքս ինձ ու նրանց համոզում, որ ամեն ինչ very good կլինի !!!

Իսկ հիմա սկսենք սկզբից.

Ամերիկա մեկնելու միտքը վաղուց է իմ գլխում, բայց 2 տարի է՝ պատրաստվում եմ, առաջին տարին նույնիսկ լուրջ չէր, իսկ անցյալ տարի արդեն հաստատ որոշեցի, որ կգնամ, խոսեցի ծնողներիս հետ... եւ հանկարծ՝ այս անիծյալ ճգնաժամը, բոլորը սկսեցին հետ պահել, ես էլ հավատացի, թեեւ իզուր, պետք էր պնդել իմը։ Երբ ընկերներս եկան եւ պատմեցին, թե ինչպես են անցկացրել ամառը եւ ինչպես են վաստակել, ես նայեցի լուսանկարները եւ կրկնակի զղջացի, որ հետեւեցի ինձ հետ պահողների խորհրդին։

Այս ամենից ես եզրակացրեցի, որ հաջորդ ամառ անպայման գնալու եմ նվաճելու իմ երազանքը ^_^

Եվ ահա՝ առաջին քայլերն արդեն արված են, ձեւակերպվել ենք, վճարել ենք առաջին մուծումը, արդեն ուղարկել են DS-2019-ը (ինչից մենք շոկի մեջ ենք, քանի որ պլանավորել էինք, որ դա կլինի հունվարին, փետրվարին, ըստ գործակալության խոսքերի), հիմա գործը մնաց ամենամեծին :))))) - 14 օրվա ընթացքում վճարել մնացած գումարը, անցնել հարցազրույցը, ստանալ J-1 Visa եւ գտնել job offer-ներ !

Այո, ի դեպ, ինչու եմ գրում հոգնակի թվով եւ օգտագործում ՄԵՆՔ... Ես գնում եմ իմ ընկերոջ, իմ մտերիմ ընկերուհու եւ նրա ընկերոջ հետ, այո! այո! այո!

Մենք բոլորս առաջին անգամ ենք գնում, ուստի հստակ ոչինչ չգիտենք :)

Մի կույտ հարցեր, մի կույտ պլաններ... եւ դժվարությունն էլ նրանում է, որ ուզում ենք բոլորս մի տեղ հայտնվել։ շատ ենք ուզում! Իսկ գործակալությունն ասաց, որ չի կարող խոստանալ դա, ուստի հիմա զբաղված ենք job offer-ներ փնտրելով։

Դե, սա էլ մեր ճանապարհի սկիզբը...

Մենք ոնց որ South Park-ի չորս հոգին ենք իմ բլոգի շապիկին... իսկ կրակը մեր հույսն ու երազանքն է !