Քվեստ 16. Ի՞նչ վերցնել եւ որտե՞ղ կանգնել)

Մենք վերցրել ենք.

1. Նավիգատոր: Գնեք, գողացեք, գնեք ու վերադարձրեք, ներբեռնեք, պատրաստեք՝ ինչ ուզում եք արեք, բայց նավիգատորը պետք է ինչ-որ տեղից ճարել!!)) Հակառակ դեպքում ճանապարհորդությունը կվերածվի տանջանքի՝ գիշերը ժամը 3-ին հյուրանոց փնտրելը, 8 գծանի օղակաձեւ ճանապարհներից դուրս գալը, երբ պետք է 10 անգամ շարք փոխել ու թեքվել, կամ ընդհանրապես ինչ-որ քաղաք փնտրելը: Ճանապարհորդության կեսը փորձում էինք խաբել նրան: Չգիտեմ՝ ինչպես է մեզ մոտ (Ռուսաստանում), բայց այնտեղ այն ամեն ինչ գիտի մինչեւ մետրի ճշտությամբ, սրիկան: Խցանումներ, անավարտ ճանապարհներ, վճարովի ճանապարհներ, եւ ամենակարեւորը՝ Garmin-ը՝ ռուսերենով՝ ասում է, թե որքան անցնելուց հետո եւ որտեղ թեքվել ու շարք փոխել: Եթե առանց դրա գնայինք, կարծում եմ՝ առնվազն երեք ավելորդ օր կկորցնեինք, քանի որ երբեմն 50 կմ շարունակ հետադարձի տեղ չկա... 200 դոլար:

2. Ատլաս: Ամեն դեպքում, բացի այդ, դրա վրա կարելի է երթուղիներ գծել, ինչը հարմար չէ նավիգատորի վրա: Փնտրեք ատլաս՝ նշված գեղատեսիլ ճանապարհներով: Նաեւ օգնում է, երբ նավիգատորը մոլորվում է (օրինակ, երբ լիցքաթափվել է, իսկ բենզին չկա՝ անձնական փորձից))) 15 դոլար:

3. National Geographic գրքեր: Որտեղ գնալը ընտրել ենք National Geographic-ի «Scenic Byways and Highways» եւ «National parks» գրքերի նկարներով: Առանց դրանց այս ամբողջ գունագեղ խառնաշփոթի մեջ գլուխ հանելը դժվար կլիներ: amazon.com-ում 12 դոլար:

4. Վրան: Որովհետեւ դա հիանալի է: 7 տեղանոց: amazon.com-ում: 118 դոլար:

5. Սառնարան (Cooler): Այդպիսի տուփ, որի մեջ ամեն ինչ սառն է մնում: Առանց դրա ջրի՝ Նեւադայում կմնայինք)) 22 դոլար:

6. Ինչ-որ անսովոր բանի սպասում: Անգին է)

Մնացածը փոստով ուղարկեցինք Նյու Յորք՝ գլխավոր փոստատուն՝ ըստ պահանջի: Մեկ պայուսակը 20 դոլար արժեր: Այնտեղ կարող է մնալ որքան ուզեք)

Երթուղին ինքնին պլանավորվում է պարզ եւ կոպիտ: http://maps.google.ru, «Կառուցել երթուղի» կոճակը կամ MapQuest.com կայքը: Մուտքագրում եք ձեր ճանապարհորդության կետերը, եւ այն տալիս է հեռավորությունը եւ ժամանակը: Ընդ որում՝ ոչ թե ուղիղ գծով, այլ ճանապարհներով: Կարելի է սահմանել լրացուցիչ պայմաններ (օրինակ՝ անվճար ճանապարհներ): Օրական 1000 կմ-ից ավելի անցնելը կյանքի հետ անհամատեղելի սպանություն է: Եթե ուզում եք այսօր ինչ-որ բան տեսնել, 500 կմ-ից ավելի մի անցեք, այն պայմանով, որ վաղ կվեր կենաք: Որովհետեւ ժամը 16:30-ից հետո տեղում սովորաբար շատ բան չես տեսնի, եւ մինչեւ մայրամուտ ընդամենը 2 ժամ է մնացել...

ՃԱՆԱՊԱՐՀՆԵՐ: Մենք հաճախ էինք գնում անվճար ճանապարհներով, բայց երբեմն նաեւ վճարովի: Արժեն մոտ 2-3 դոլար: Երբ ծուլանում էինք վճարել (կանգնել, քարտը մտցնել, բե-բե-բե)՝ ուղղակի անցնում էինք: Մի անգամ նույնիսկ պատահաբար հարվածեցինք փակ արգելափակոցին: Լինում է)) Ամերիկյան ճանապարհները իդեալական չեն, ընդհանուր առմամբ գուցե ավելի վատ, քան Պիտերում, բայց դրանք շատ են եւ պահպանվում են ընդունելի վիճակում: Արգելակեք կամուրջներից առաջ, հետո կհասկանաք՝ ինչու))

ՀՅՈՒՐԱՆՈՑՆԵՐ: Ապրում էինք հիմնականում հյուրանոցներում: Աղջիկներին պետք էր ցնցուղ, նախաճաշ, ինտերնետ եւ այլն: Իհարկե, մեքենայում ապրելը ռոմանտիկ է, բայց 2 օրից ավելի՝ եւ դուք կմոռանաք այդ բառը, հատկապես, երբ պատուհանից դուրս +3-5 է))) բացի այդ, չէինք ուզում լինել կեղտոտ ռուսներ, որոնցից բոլորը խուսափում են ավտոբուսում: Թեեւ, գուցե մենք ենք այդպիսի թույլիկներ: Կարճ ասած, եթե պետք է, հյուրանոցները պատվիրում ենք www.wyndhamworldwide.com կայքի միջոցով՝ սա ԱՄՆ-ի մոթելների/էժան հյուրանոցների շուկայում գրեթե մենաշնորհատեր է: Սենյակները 4 հոգու համար 30-70 դոլար են: Ինտերնետով ավելի էժան է, քան ժամանելիս՝ 10 դոլարով: Այսինքն՝ միջինը 400 ռուբլի մեկ գիշերվա համար: Այստեղ կան երկու հիանալի մահճակալ, սառնարան, լվացքի մեքենա, իհարկե լոգարան եւ կայանատեղի, գումարած առավոտյան նախաճաշ) կա նաեւ Motel6.com: Նույն բանը, պարզապես այլ գրասենյակ: Ամեն դեպքում)

Պատվիրում ենք պարզ՝ գնում ենք, գնում, մինչեւ երեկոյան ժամը 6-ի կողմերը սկսում ենք հստակ պատկերացնել, թե որտեղ կլինենք այն ժամանակ, երբ ուզում ենք քնել: Մոտենում ենք ամենամոտ հյուրանոցին, բռնում նրանց Wi-Fi-ը, եւ ահա ձեզ ամրագրում)

ՎԱՅՐԻ ՃԱՄՓԱՐԴՈՒԹՅՈՒՆ: Մեքենայում քնելու համար տեղ է պետք: Թվում է, թե անհեթեթ խնդիր է, բայց ոչ: Որովհետեւ ուզում ես նաեւ այդ գիշեր չմեռնել վախից/վտանգներից, որոնք դարանակալել են ամենուր: Գիշերում ենք կամ բենզալցակայանների մոտ, կամ քեմփինգներում: Քեմփինգները լինում են պետական, State Parks-ում հաճախ չեն հսկվում, National-ում՝ պարզապես չեն թողնի, ստիպված կլինեք վճարել, նույնիսկ եթե գիշերը գաք: Եվ մասնավոր (զարմանալիորեն, երբեմն նույնպես չեն հսկվում): Հաճախ բոլոր տեղերը զբաղված են (հատկապես Գրանդ Կանյոնի մոտ): Լավ մասնավոր ընկերություն է koa.com-ը: Հիանալի է (ցնցուղներ եւ այլն), բայց միեւնույն ժամանակ վայրի: Պետական քեմփինգներում ցնցուղներ չկան: Կարճ ասած՝ «Օ՜, վրան, դու կյանք ես!»: Առաջին անգամ վրանում գիշերել եմ հենց Ամերիկայում)) Առվակի ձայնը, աստղազարդ երկինքը, խարույկը, խորովածը, մեղմ զրույցները, Մշուշոտ լեռները... մմմմ....