Ժամանակն անցնում է, ընդ որում՝ շատ արագ։ Դրա մեծ մասը կապիտանը շարունակում է անցկացնել աշխատանք փնտրելով։ Ընթացքում ես լիովին հրաժարվեցի «Russkaya Reklama»-ից եւ անցա Craigslist-ին, համենայն դեպս, այնտեղ գոնե ըստ էության են գրում։ Եվ այստեղ, ինչպես միշտ, ՀԱՆԿԱՐԾ մի միտք ծագեց՝ ինչո՞ւ չփորձել բախտս եւ չդառնալ ստաժյոր որեւէ հեղինակավոր ընկերությունում՝ իմ մասնագիտությամբ։ Այդ կերպ կապիտանը դիմեց ստաժավորման IBM, CISCO, Microsoft (ընդ որում՝ ինչ-որ պատճառով թափուր աշխատատեղը Ավստրալիայում էր O_o), Կասպերսկու լաբորատորիա, New York Times եւ էլի ինչ-որ տեղեր, արդեն չեմ հիշում։ Միայն թե ինչ-որ պատճառով նրանք բոլորը ինձ չեն զանգահարում, երեւի բոլորի հեռախոսները միաժամանակ փչացել են xD։ Դրանից բացի, կապիտանի ռեզյումեն ուղարկվել է եւս մի շարք տեղեր։ Ուրախալին այն է, որ սովորաբար նման ընկերությունները չեն անտեսում կապիտանի նման երազողներին, նրանք միշտ էլեկտրոնային փոստով ուղարկում են քաղաքավարի մերժում՝ հաջողություն մաղթելով։

Դե, մինչ համակարգչային ինդուստրիայի հսկաները պայքարում են կապիտանի ստաժյորի համար, կապիտանն ինքը եղել է մի քանի հարցազրույցի։ Առաջին վայրը Vector Marketing ընկերությունների խումբն էր։ Երբ ես դիմում էի թափուր աշխատատեղի համար, անկեղծ ասած, նույնիսկ չէի խորացել, թե ինչով են նրանք զբաղվում։ Եկա, իսկ այնտեղ եւս 10 հոգի նստած ինչ-որ բան են գրում։ Աղջիկը քաղաքավարի առաջարկեց նստել եւ տվեց լրացնելու ձեւաթուղթ։ Ահա սա էլ ես ուզում էի տեսնել։ Կրկին հիշում ենք ամերիկյան կատակերգությունները, որտեղ տարբեր անհաջողակներ աշխատանք են փնտրում։ Մեծ աշխատասենյակներ, բազմաթիվ մարդիկ, որոնք լրացնում են անկետաներ՝ բացահայտ հիմար հարցերով, եւ այդ ամբողջ գործողության ընթացքում մոնիտորով ցուցադրում են Ջեքի Չանի ֆիլմերը xD։ Շատ մթնոլորտային է։ Այնուհետեւ, ձեւաթղթերը հանձնելու ընթացքում, դուրս է գալիս մեծ մենեջեր-քեռին եւ հերթով կանչում հարցաքննության։ Այն ժամանակահատվածում, երբ ես այնտեղ էի, շուրջս նայելով, հասկացա, որ այս գրասենյակը ինչ-որ մեկին ինչ-որ բան է վաճառում։ Պատերին՝ Amway-ի եւ Oriflame-ի նման ընկերություններին բնորոշ պատվո տախտակներ, աստղաբաշխական աշխատավարձերի վարկանիշներ եւ այլն։ Մենեջեր-քեռին ինձ կանչեց իր մոտ եւ սկսեց ինչ-որ բան համառորեն «վաճառել»։ Նրա պատմությունից հասկացա, որ ես չեմ դիտել նրանց կայքի հոլովակը, որը բացատրում է աշխատանքի էությունը։ Ավաղ։ Չեմ ասի, թե գլխապատառ վազեցի դիտելու այդ հոլովակը, քանի որ այնտեղ աշխատելը ինձ վտանգավոր թվաց։ Պարզապես նրա աշխատասենյակում տպավորիչ չափերի սուր կար։ Եթե նա դրանով է տուգանքներ կիրառում...

Երկրորդ գրասենյակը նույնպես զվարճացրեց։ Craigslist-ում այն նշված էր որպես վաճառող։ Առաջին բանը, որ գալիս է մտքին, ինչ-որ խանութ է։ Երրորդ հարկ բարձրանալով՝ ինչ-որ գրասենյակ, նույնիսկ հետաքրքրվեցի։ Մթնոլորտը կրկին առկա էր։ Երկարավուն գրասենյակ՝ տասնյակ սեղաններով, որտեղ մարդիկ նստած են եւ անընդհատ ինչ-որ մեկի հետ հեռախոսով խոսում են, մեկը մյուսից բարձր։ Բառերով, իհարկե, դժվար է փոխանցել։ Վերջիվերջո, ինձ հետ զրույցը ստանձնեց ինչ-որ մեքսիկացի եւ սկսեց հարցնել, թե արդյոք կարողանում եմ նստել հեռախոսի վրա։ Ես, անկեղծ ասած, չգիտեի՝ ինչ պատասխանել xD։ Այն հարցին, թե ինչով է զբաղվում նրանց ընկերությունը, նա պատասխանեց՝ «Մենք փող ենք վաճառում» O_o։ Դե... պետք է խոստովանել, ինտուիտիվ ցանկություն առաջացավ մեկուկես կիլոգրամ վերցնել մի քանի դոլարով։ Փող վաճառելու փորձ չունեմ... ներող կլինեք։

Փող վաճառողներից ընդամենը մեկ շենք այն կողմ գտնվում է «Russkaya Reklama» թերթի խմբագրությունը։ Մտածեցի՝ մտնեմ, տեսնեմ, թե ինչպիսի ծուռ ձեռքերով տրոլներ են այնտեղ նստած։ Մուտքի մոտ գտնվող կնոջ հետ ունեցա հետեւյալ երկխոսությունը.

-Բարեւ ձեզ, որտե՞ղ կարող եմ գտնել ձեր գլխավոր խմբագրին։

-Բարեւ ձեզ, իսկ ի՞նչ հարցով։

-Աշխատանքի վերաբերյալ։

-Գլխավոր խմբագիրը հիմա տեղում չէ, նա կլինի միայն երկուշաբթի օրը՝ ճաշից հետո։ Որքանով գիտեմ, մեզ հիմա ոչ ոք պետք չէ։

-Օ՜, հավատացեք, ձեզ աշխատողներ շատ են պետք <չարագուժ ծիծաղում է>։ Մինչ երկուշաբթի։

ՋԵԴԱՅՆԵՐԻՆ, ՓԱՍՏԱԹՂԹԵՐԻ ԹԱՐԳՄԱՆՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ։

Դե ինչ, Բրայթոնի նոտարական գրասենյակը բավականին լավ նոտարական գրասենյակ էր։ Կես օրում ինձ համար ամեն ինչ թարգմանեցին եւ վավերացրեցին։ Իմ ատեստատը կատարված է երեք ֆիրմային դեղին թերթերի վրա, ամեն տեսակ փայլուն կպչուն պիտակներով... աչք է շոյում։ Իհարկե, ամոթ էր կրկին նայել իմ գնահատականներին... դե, թող լինի, գլխավորը դրա առկայությունն է։ Նման աշխատանքի համար նույնիսկ ափսոս չէ տալ 40 կանաչ ռուբլի, քանի որ ամեն ինչ անում են գրագետ, օպերատիվ եւ քեզ հետ խոսում են այնպես, կարծես դու պարտք ես ոչ թե 40 դոլար, այլ 40 հազար դոլար, շատ քաղաքավարի։

Զանգ Camb-ին, հարցը լուծված է։ Հունիսի 21-ին սկսվում է իմ թրեյնինգը, բոլոր փաստաթղթերը կան։ Արդյոք դրանից օգուտ կլինի, դեռ հայտնի չէ, բայց փորձը երբեք ավելորդ չէ։ Իսկ այդպես կարող եք շնորհավորել՝ կապիտանը առաջին ջեդայն է, որն անցել է ՊԵՏԱԿԱՆ ԳՈՐԾԱԿԱԼՈՒԹՅՈՒՆ՝ աշխատանքի տեղավորման եւ այլ նմանատիպ դժբախտությունների համար։ Ով չի ուզում աշխատանքի տեղավորվել, կարող եք անվճար այնտեղ անգլերենը բարելավել։