Ճանապարհի համար վերցրել էինք ավելի շատ բանան, դոնաթներ (որոնք ավտոբուսում ինչ-որ կերպ գողացան մեզանից, ընդ որում ամենահետաքրքիրը՝ ինչո՞ւ հենց դոնաթները??) եւ մաքուր ջուր: NY տանող ճանապարհը դեռ ոչինչ կլիներ, եթե չլիներ Ռիչմոնդում այդ երկու-երեք ժամանոց կանգառ-փոխադրումը: Myrtle տանող ճանապարհին այն հեշտությամբ տպավորվեց, քանի որ վաղ առավոտ էր եւ մենք բավականին հանգստացած էինք: Բայց սա խոր գիշեր էր, եւ մենք, սովոր լինելով այդ ժամին մեր անկողնում փայփայվելուն, կանգնած էինք (քանի որ նստելու տեղ չկար) նստեցման ելքի մոտ: Ամռան ընթացքում կուտակված ամբողջ «բարիքը» նման պահերին ձեռքով տեղափոխելը մեզ համար շատ ծանր փորձություն թվաց:
NY հասնելու բազմակիլոմետրանոց զգացողությունը սկսվում է դեռ New Jersey-ում, երբ փոքրիկ ավտոբուսը՝ նիհար հեպարդի լոգոտիպով, սլանում է հսկայական ինքնաթափերի միջով: NY-ի այդ մոխրագույն-երկնագույն մշուշի մեջ պատկերը ես, կարծես խելագարված, հրաշքով լուսանկարեցի ավտոբուսում նստած գլուխների շարքի միջով (ափսոս միայն, որ Empire-ի սայրը չկարողացա որսալ): Ես կարծես տենդի մեջ լինեի: Ես այն հենց այդպիսին էլ պատկերացնում էի: Դեռ այնքան նոր ու խորհրդավոր, բայց արդեն այնքան մոտ...
Լինքոլնի թունելը, որով պետք էր անցնել երկրի գլխավոր Greyhound կայարան հասնելու համար, ինձ չափազանց երկար թվաց: Եվ ահա, մենք մթության մեջ դուրս եկանք NYC-ի հողի վրա (մթության մեջ, որովհետեւ Myrtle-ից ավտոբուսը գալիս է մինուս երկրորդ հարկ): Մենք դուրս եկանք Աստծո լույսի տակ: Ժամը մոտ 7-ն էր: Անպետք ամեն ինչ հանձնեցինք պահեստ, հագանք ուսապարկերը եւ դուրս եկանք մեծ ու անհայտ աշխարհ...
Աղմուկը, մեքենաների դղրդյունը, մարդկանց ծովը, զարմանալիորեն թեթեւ ու թարմ օդը ակնթարթորեն ներթափանցեցին մեզ մեջ եւ տարան ալիքների պես փողոցներով: Ես նույնիսկ չեմ նկարագրի իմ զգացողությունները, դա առանց այն էլ հասկանալի է: Ինձ զարմացնում էր թեկուզ այն, որ ամեն ինչին ապշած նայող երկուսին ոչ ոք չհրեց, չտրորեց (Մոսկվայի հետ համեմատության մեջ չէ, բնականաբար!), մենք լիակատար անվտանգության մեջ էինք, նոր հսկայական աշխարհը բարի ու հյուրընկալ էր: Ոտքերը գնում էին իրենց ուզած տեղը, իսկ նրանք ուզում էին ուղիղ դեպի Empire: Ես այն ճանաչեցի միանգամից, ավտոբուսում լուսանկարած այն ուրվագծից:
Մենք ներծծում ենք մեզ մեջ ամեն ինչ, ինչ շուրջն է, իսկ ես տպավորություններից բացի մեքենայաբար ներծծում եմ չափաբաժին առ չափաբաժին յուրաքանչյուր Dunkin Donuts, McDonald's, Burger King-ից... սառցե սուրճ Iced Mocha, որը կօգտագործեմ մինչեւ Ֆիլադելֆիա: Եվ այսպես, աննկատ թափառեցինք ժամը ութ, մինչեւ հասկացանք, որ պետք է վերցնել լիարժեք էքսկուրսիա առանց տանիքի կարմիր ավտոբուսներով 70$-ով: Մենք տոմսերը ձեռք բերեցինք փողոցում սեւամորթ մի քեռուց, որը մեզ 5 րոպեում բացատրեց ամեն ինչ երթուղիների մասին, թե որտեղ իջնել՝ հետաքրքրող տեսարժան վայրերը դիտելու համար, ասաց, որ տոմսի մեջ մտնում են բոլոր հնարավոր էքսկուրսիաները, ներառյալ Empire բարձրանալը եւ արձանը:
