Երեկ՝ օգոստոսի 9-ին, Հարավային Աֆրիկայում տոն էր։ Կանանց օր, կամ Միջազգային կանանց օր։

Ես թափառում էի, սպասում էի այն ակումբի զանգին, որտեղ ուզում էի աշխատանքի անցնել։ Չստացվեց։

Տրամադրությունս շատ-շատ վատ էր։ Ճիշտ է, խանութում հաճելի տղամարդիկ ինձ վարդագույն կրծքանշան նվիրեցին, որի վրա գրված է. «Ես սուպեր արտակարգ կին եմ»։

Փոքր բան է, բայց հաճելի է։

Երեկոյան ընդհանրապես տխրեցի, որովհետեւ բոլորը տոնում են, իսկ ես մենակ թափառում եմ քաղաքում։

Եկա հոսթել։ Սկսեցի ընկերներիս բողոքել կյանքից։ Ընդհանրապես ամոթ է, իհարկե։ Ես այստեղ՝ Հարավային Աֆրիկայում եմ, ու դեռ բողոքում եմ)

Բայց ի՞նչ անես։

Այսպիսով.

Իմ սենյակ նոր հարեւանուհի եկավ։ Բրազիլիայից շատ հաճելի մի աղջիկ՝ Lígia անունով)

Ու ի՞նչ եք կարծում։

Տխրությունս քամու պես անհետացավ, որովհետեւ նա ինձ հրավիրեց զբոսնելու եւ զվարճանալու)) Մեր գիշերային արկածների մասին կպատմեմ հաջորդ գրառման մեջ)