Նյու Յորքում մեր մնալու ավարտից հետո մենք ստիպված եղանք ավտոբուսի տոմսեր գնել եւ մեկնել մեր աշխատավայր՝ Մեն նահանգի Նյու Հարբոր գյուղ։

ԱՄՆ-ում ամենահայտնի ավտոբուսային ցանցը GreyHound-ն է։ Ընկերության կայքում կարող եք նախապես տոմսեր պատվիրել ավելի էժան գնով, քան տոմսարկղում։ Մենք ստիպված էինք տոմսերը գնել տոմսարկղում, եւ դրանք մեզ վրա արժեցան 86 դոլար յուրաքանչյուրը։ Ճանապարհը պետք է անցներ Բոստոնով եւ Պորտլենդով, ընդհանուր 8 ու կես ժամ տեւողությամբ։

GreyHound-ի եւ ոչ միայն այդ ավտոբուսները շատ հարմարավետ են։ Բացի հարմարավետ նստատեղերից, ավտոբուսը հագեցած է զուգարանով, վարդակներով, որտեղ կարող եք լիցքավորել ձեր նոութբուքը, հեռախոսը կամ ցանկացած այլ բան, ինչպես նաեւ Wi-Fi ինտերնետով!!! Ռուսաստանում նման բան չեք տեսնի =))

Բոստոնում մեզ սպասվում էր փոխադրում մեկ այլ տրանսպորտային ընկերության ավտոբուս, որտեղ, ի լրումն վերը նշվածների, ավտոբուսը հագեցած էր հեռուստացույցով, ականջակալներով եւ Wi-Fi-ով՝ ձախ եւ աջ կողմում նստողների համար =)) Ես ընդհանրապես շոկի մեջ էի նման առաջընթացից )))

Բոստոնից հետո մեր ներկայիս գտնվելու վայրին ամենամոտ եւ ամենամեծ քաղաքը Պորտլենդն է։ Պորտլենդի կայարանում բոլոր ցանկացողներին անվճար տրամադրում են Nestle ջրի շշեր եւ աղի ձողիկներ! =)) Սա պարզապես Culture Shock է! ))

Իսկ գյուղի եւ այն խնդիրների մասին, որոնց մենք բախվեցինք, կպատմեմ հաջորդ գրառման մեջ։