Welcome to the United States Of America!
Հենց այս բառերը հնչեցին օդանավակայանում (Վաշինգտոնում), երբ մենք անցանք բոլոր ստուգումները։ Մինչ դրանց հնչելը, ես մինչեւ վերջ չէի գիտակցում, թե ինչ է կատարվում։ Կարծես ամեն ինչ երազում լիներ։ Դրանք ստիպեցին ինձ մտածել, եւ աչքերիս առաջ մի քանի վայրկյանով հաստատվեց «Dreams really do come true» նախադասությունը (այս անգամ արդեն բացականչական նշանով)։
Հենց այս կարգախոսն էի ես ինձ համար ընտրել հենց առաջին օրվանից, երբ փաստաթղթերը հանձնեցի International Exchange Center։ Եվ ամեն անգամ, երբ առաջանում էին տարբեր խնդիրներ, ես ինքս ինձ կրկնում էի՝ մի՛ անհանգստացիր, ամեն ինչ հիանալի կլինի։ Երազանքները կատարվում են։ Պարզապես պետք է հաղթահարել այդ բոլոր դժվարությունները, քանի որ դրանք իրենց հերթին ուժեղացնում են ցանկությունը եւ հասած նպատակի քաղցրությունը։ Բայց միեւնույն է, իմ ներքին ձայնի մեջ ինչ-որ անվստահություն կար։
Բարեբախտաբար, ես արժանապատվորեն հաղթահարեցի բոլոր դժվարությունները եւ հոգնած բոլոր խնդիրներից՝ լինի դա փողի, փաստաթղթերի, թե ուսման հետ կապված, կարծես անջատված լինեի եւ չէի գիտակցում, որ ամեն ինչ արդեն հետեւում է։ Այժմ եկել է պահը, երբ պետք է թողնել ամբողջ բացասականը անցյալում եւ ԱՌԱՋ։ Նպատակը հասանելի է։ Yahoooooooooooooo Im in USA)))
Թվում է, թե ի՞նչ կա այստեղ առանձնահատուկ։
Պատասխանում եմ։ Կան ցանկություններ, որոնք առաջանում են ոչ թե ինքնաբուխ, այլ տարիների ընթացքում։ Ինձ համար Ամերիկան հենց այդ շարքից է։ Չգիտեմ... ժամանակակից երաժշտության, կինոյի, պատմության եւ այլնի ազդեցությունը տարիների ընթացքում ավելի ու ավելի ուժեղացնում էր այս երիտասարդ, բայց այդքան ուժեղ երկիրը տեսնելու ցանկությունը։
Եվ եկավ պահը։ Պահը, երբ պետք է բացել ամբողջ հոգին երազանքիդ համար, եւ թող այն թափանցի այնտեղ ու հեռացնի այնտեղից ամեն վատ բան եւ բերի իր հետ ուրախություն, նոր հույզեր, տպավորություններ եւ, իհարկե, ազատություն։
Ազատություն։ Մեծ բան է։ Վստահ եմ, որ չկա ոչ մի երազանք առանց այս հասկացության։ Երբ մարդը երազում է, նա արդեն ազատ է (իր մտքերում)։ Երազանքներումդ դու կարող ես լինել ով ուզես, որտեղ ուզես եւ ում հետ ուզես, եւ այդ ամենը անկախ քո ֆինանսական վիճակից, ազգությունից, ռասայից եւ այլն։ Մի խոսքով, այն պահերին, երբ մարդը երազում է, նա ապրում է իսկապես (այսինքն՝ սրտով) եւ նա երջանիկ է, որովհետեւ երազում են միշտ ժպիտով։
Եվ ի՞նչ է ստացվում։ Այն բոլոր պահերը, երբ մենք երազում էինք այս ուղեւորության մասին (իսկ դրանք շատ էին)))) մենք երջանիկ էինք։
Ինչքան եմ ես երախտապարտ Work and Travel USA-ին, չէ՞ որ նրանք մեզ նվիրեցին հենց այդ ազատությունը, ընդ որում՝ ամբողջ չորս ամսով։ Ի՞նչը կարող է ավելի լավ լինել։ Թերեւս մարդու կյանքի ամենակարեւոր արժեքը։
Մեզ նվիրեցին մեզ ճանաչելու հնարավորություն։ Որովհետեւ մարդը լիովին բացվում է միայն այն ժամանակ, երբ նա մենակ է։ Երբ քեզ միշտ խնամում եւ պաշտպանում են, դու հնարավորություն չունես հասկանալու, թե ի՞նչ կանեիր առանց նրանց։ ՄԵՆԱԿ։
Ահա մենք ստացանք այդպիսի հնարավորություն։ Ընդ որում՝ ուրիշ երկրում, օտար լեզվով եւ այլն։
Զգացմունքները երկակի էին։ Ես չէի կարողանում հասկանալ՝ ես երջանիկ եմ, թե՞ վախեցած։ Սովորաբար հենց այդպիսի հույզերն են հիշվում ողջ կյանքի ընթացքում։
Ոչ։ Այնուամենայնիվ, ուրախությունը ավելի շատ էր։
This is America, baby! Dreams really do come true!
