ՀԻՆ ԳՎԱՐԴԻԱ
Սա որպես գովազդ մի ընկալեք։ Թեեւ... ինչպես կասեին ուկրաինացիները, մեղքը ինչո՞ւ թաքցնել։ Ինձ համար սա պարզապես հսկայական իրադարձություն է։ Սիլվեստր Ստալոնեն նկարահանում է նոր ֆիլմ՝ «The Expendables»։ Դժոխային հետաքրքիր կլինի դիտել։ Թեեւ նման դեպքերում միշտ էլ հիասթափվելու վախ կա։ Մյուս կողմից, Ստալոնեն վերջին տարիներին երբեք չի հիասթափեցրել իմ սպասելիքները։ Հակառակը։ Նա ամեն ինչ արել է նույնիսկ ավելի լավ, քան ես կարող էի ենթադրել։
Հետեւաբար, ես վստահում եմ նրան եւ կգնամ նրա նկարահանած ցանկացած ֆիլմի՝ ցանկացած սյուժեով եւ դերասանական կազմով։ Իսկ ԱՅՍՊԻՍԻ կազմով։ Նույնիսկ Առնոլդ Շվարցենեգերը Սիլվեստրի համար բացառություն կանի՝ վերադառնալով կինո։ Չէ՞ որ վերջին հինգ տարուց ավելի, ինչ նա դարձել է Կալիֆորնիայի նահանգապետ, նա ոչ մի անգամ ֆիլմում չի նկարահանվել։ Հատկանշական է, որ նա կխաղա ինքն իրեն՝ կալիֆորնիացի նահանգապետին։
Ֆիլմը պատմում է վարձկանների մի խմբի մասին, որոնք փորձում են հեղաշրջում իրականացնել լատինամերիկյան երկրներից մեկում։ Ֆիլմի ռեժիսորն ու սցենարի հեղինակը հենց Ստալոնեն է։ Նա նաեւ կխաղա գլխավոր դերերից մեկը։ Նախագծին մասնակցում են նաեւ Էրիկ Ռոբերտսը, Միկի Ռուրկը, Ջեթ Լին, Ջեյսոն Սթեթհեմը, Դոլֆ Լունդգրենը եւ Ֆորեսթ Ուիթաքերը։ Պարզապես դերասանների համաստեղություն։
ՎԵՐՋԻՆ ԻՐԱԴԱՐՁՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Ալեքսեյը փետրվարի տասնիններին նավով մեկնեց։ Ցերեկը ժամը մեկին նա զանգահարեց հրաժեշտ տալու եւ հայտնեց, որ «Ակադեմիկոս Ֆյոդորով»-ը տասը րոպեից կանցնի Սի Փոյնթի կողքով։
Ես դուրս եկա ափ՝ նրանց ճանապարհելու։ Նրանք արդեն բավականին հեռու էին մեզանից, եւ ես, իհարկե, չէի կարող տեսնել նավի վրայի մարդկանց։ Այնուամենայնիվ, ես ձեռքով արեցի նրանց՝ մաղթելով բարի նավարկություն։
Ուրբաթ օրը Կիրիլի հետ որոշեցինք գնալ մի գեղեցիկ վայր։ Ոչ վաղ անցյալում նա աշխատանքի ընկերների հետ գիշերը մեքենայով գնացել էր լեռներ։ Այնտեղ նրանք եղել էին մի լճակի մոտ, որը, Կիրիլի խոսքով, չափազանց գեղեցիկ է։ Եվ որտեղից բացվում է քաղաքի ապշեցուցիչ տեսարան։
— Ես ուղղակի ապշեցի, երբ այնտեղ էի, — ոգեւորված պատմում էր Կիրիլը։ — Չգիտեի, որ այստեղ նման զով վայր կա։
Կիրիլն ասաց, որ այդ լճակը մենք, հավանաբար, ինքնուրույն կգտնենք։
Մեր արշավից առաջ ես պատմեցի այդ մասին Քրիստինային, եւ նա ցանկություն հայտնեց գնալ մեզ հետ։ Եվ ահա, ուրբաթ օրը՝ առավոտյան տասից մինչեւ ցերեկվա երկուսը, մենք թափառում էինք Signal Hill-ի շուրջը՝ փորձելով գտնել այդ առեղծվածային վայրը, որը շատ տարօրինակ է, որ ես նախկինում չէի տեսել, թեեւ արդեն երեք լեռ էի բարձրացել եւ այդ լճակը չէի տեսել ոչ կողքից, ոչ վերեւից, ոչ էլ ներքեւից։
Լճակը գտնելու մեր ջանքերը հաջողությամբ չպսակվեցին, ինչը ամենից շատ զարմացրեց Կիրիլին՝ մեր Սուսանինին։ Այնուամենայնիվ, մենք շատ չտխրեցինք, քանի որ լավ ժամանակ անցկացրինք նույնիսկ առանց դրա՝ միմյանց ընկերակցությամբ։
Իսկ նույն օրվա երեկոյան Կիրիլի հետ գնացինք բացօթյա լողավազան՝ հենց այնտեղ, որտեղ Սուրբ Ծննդյան տոնին SASTS-ի կողմից երեկույթ էր կազմակերպվել, որին ես չէի հասցրել մասնակցել։ Հիշո՞ւմ եք իմ պատմությունը այդ մասին։
Այնտեղ մենք մոտ երեք ժամ անցկացրինք՝ լողում էինք, արեւայրուք ընդունում, խոսում այս ու այն բանից... Հանկարծ...
— Բարի օր, — դիմեց մեզ մոտակայքում նստած ծերուկը՝ լսելով մեր խոսակցությունը եւ հասկանալով, որ մենք ռուսերեն ենք խոսում։
Ես վաղուց դադարել եմ զարմանալ արտասահմանում հայրենակիցների հանդիպելուց։ Կիրիլն էլ հաճախ է Waterfront-ում հանդիպում սլավոնական ազգության զբոսաշրջիկների։
— Բարեւ ձեզ, — ողջունեցինք նրան։
Զրուցեցինք, որից հետո զարմացանք՝ պարզելով, որ պապիկը ֆրանսիացի է։ Իսկ ռուսերենը սովորած է, այն էլ՝ քիչ։ Այնուամենայնիվ, նա խոսում էր մաքուր, առանց որեւէ շեշտադրման։ Այդ պատճառով էլ մենք զրույցի առաջին րոպեներին նրան ընդունեցինք որպես հայրենակից։
— Իսկ ի՞նչ եք անում այստեղ, — հետաքրքրվեցինք մենք նրանից։
— Ֆրանսիայում ինձ ձմռանը ցուրտ է։ Ամեն ձմեռ գալիս եմ Քեյփթաուն եւ այստեղ ապրում երեք ամիս։
— Հիանալի է։ Իսկ վիզա ձեզ դրա համար պե՞տք է։
— Ոչ։ Տոմս գնեցի ու գնացի։
— Զով է։ Իսկ մեզ, առայժմ, պետք է։
Մենք պատմեցինք նրան մեր մասին։
Շատ հետաքրքիր էր նրա հետ շփվելը եւ այնքան անսովոր էր Հարավային Աֆրիկայում հանդիպել ռուսերեն խոսող ֆրանսիացու։ Նա պատմեց, որ ժամանակին մի քանի անգամ թռել է Մոսկվա։ Մի անգամ այնտեղ մնացել է երկու շաբաթ։ Ասում է՝ ամեն անգամ հիանում է ռուսական մայրաքաղաքի գեղեցկությամբ։ Եվ որ ինքը շատ է հավանում Մոսկվան։ Նաեւ ասում է, որ Կիեւում էլ է եղել։ Այնտեղ գնացել է մեքենայով։ Կիեւն էլ է իրեն դուր եկել։ Իսկ ես պատմեցի, որ երկուսուկես տարի առաջ եղել եմ Փարիզում եւ որ Փարիզն էլ է լավը։ Կիրիլն էլ իր հերթին կիսվեց, որ ինքն էլ է պատրաստվում այս ամառ մեկնել Ֆրանսիայի մայրաքաղաք։
ROBBEN ISLAND ԿՂԶԻ
Հաջորդ օրը՝ շաբաթ օրը, ես, Իրան, Մահմուդը եւ նրանց լավ ծանոթը տոմսեր գնեցինք դեպի կղզի՝ բացօթյա թանգարան-բանտ, որտեղ ժամանակին նստել է մեծ եւ լեգենդար Նելսոն Մանդելան։
Ափից թվում է, թե Robben Island-ը հեռու չէ, բայց մենք լողացինք քառասունհինգ րոպե։ Նավակից եւ կղզուց մեզ բացվեց Քեյփթաունի ամենաֆանտաստիկ տեսարանը, որը ես երբեւէ տեսել էի։ Չէ՞ որ ես վերջին կես տարում քիչ բան չեմ տեսել։ Ինչպես ասում են՝ «կյանքը երբեմն մեզ անակնկալներ է մատուցում, երբ դու դրանք ամենաքիչն ես սպասում»։
Մենք լավ զբոսնեցինք, մեզ էքսկուրսիոն ավտոբուսներով պտտեցին կղզու շուրջը, իսկ հետո էքսկուրսիա անցկացրին բանտում։ Նույնիսկ տեսանք այն խուցը, որտեղ իր ժամկետն էր անցկացնում ապագա նախագահը։
23 փետրվարի 2009 թ.
