Հյուսթոն, Տեխաս

Բացի քաղաքը տեսնելուց, ինձ ինտերնետ էր պետք՝ Hurricane Ike-ին հետեւելու համար, քանի որ ես գնում եմ Նոր Օռլեան =/ Գրադարան գտա, շատ լավն էր, երկու ժամ նստեցի լիարժեք ինտերնետով, նույնիսկ լուսանկարեցի այն =) Դաունթաունն էլ ինձ դուր եկավ՝ երկնաքերերը կարծես 3D խմբագրիչում նկարված լինեն, կապտավուն, անիրական։ Տրամվայները հիանալի են, ապագայից, «քաշիր-հրիր» տիպի =) Միայն թե հյուսթոնցիները շատրվանների եւ ջրային այլ զվարճանքների հետ խնդիր ունեն, ռելսերի վրա ինչ-որ հիմարություն են սարքել, իսկ կենտրոնական այգում քլորի հոտ է գալիս եւ ամեն ինչ փրփուրի մեջ է։

Փոթորկի հետ ամեն ինչ կարգին է, համարում են, որ այն Հյուսթոնի/Նոր Օռլեանի շրջանում կլինի չորս օրից, իսկ ես 4 օրից հենց Ֆլորիդայում կլինեմ, որտեղից վտանգն այդ ժամանակ արդեն անցած կլինի։ Ամեն ինչ ինձ դուր է գալիս, 3 օրվա ավտոբուսի տոմս եմ վերցնում (12:20-ինը ամբողջությամբ վաճառված է) դեպի Նոր Օռլեան։ Զարմանալի է, որ դրանում ընդամենը 4 հոգի կա =)

Ճանապարհորդելը սարսափելի հաճելի է, ես քնապարկով փռվել եմ չորս նստատեղի վրա.. =) Կա՜յֆ =D ճանապարհին պարբերաբար քնելով՝ նկատում եմ, որ ճահիճներ են սկսվել, նման է մեր սովորական խառը անտառներին, միայն թե այստեղ, ինչպես ասում են, կոկորդիլոսներ կան =) Այն անօթեւանների գյուղում, որտեղ մենք կանգ առանք մայրամուտից առաջ, տեղի ոստիկանն ասաց, որ կամրջի տակ 14 ոտնաչափանոց ալիգատոր է ապրում =) Ես կամուրջը լուսանկարեցի, բայց ալիգատորը տուն է գալիս միայն գիշերը...

PS Մեկնելուց առաջ ինձ վախեցնում էին, որ ավտոբուսներում անընդհատ հոգեպես հիվանդներ եւ հանցագործներ են երթեւեկում։ Այսօր մի կանգառում նստեցին մի տղա, որը ողջ ճանապարհին ծիծաղում էր նստատեղի տակ, եւ մի պատանի՝ սպիտակ համազգեստով, դաստակներին եւ կոճերին փարոսիկներով։ Մի կանգառում մտան, հաջորդում իջան։ Առաջին անգամ էի տեսնում։ Եվ վերջին։