2009թ. հուլիսի 16

Նյու Յորք ժամանելուց հետո ես երկու գիշեր անցկացրեցի Հարլեմի հոսթելում եւ միայն երրորդ օրը կարողացա բնակարան գտնել եւ տեղափոխվել Բրուքլին: Հիմա մենք մեկ այլ տղայի հետ ապրում ենք նկուղում, որը վարձակալում ենք ամսական 475 դոլարով՝ երկուսով: Պետք է ասեմ, որ այս նկուղը բավականին նորմալ է, իսկ հարեւան սենյակում կա զուգարան, ցնցուղ եւ խոհանոց: Մենք կարգի բերեցինք այն, եւ ընդհանուր առմամբ, ապրել կարելի է:

Այնուամենայնիվ, ես դեռ չեմ ուզում այս մասին պատմել: Մենք 4 օր աշխատանք էինք փնտրում եւ ոչինչ չգտնելով՝ մի երեկո մոտեցանք ռիկշաների կայանատեղիին՝ կրկին աշխատանք փնտրելու նպատակով: Ինչպիսի՞ն էր զարմանքս, երբ այնտեղից դուրս գալիս հանդիպեցի մի տղայի, որի հետ ապրում էի Նորֆոլկում: Նա եւ եւս երեք ուսանողներ Նյու Յորք էին մեկնել մեզանից մոտ 10 օր շուտ:

Նրանք մեկ շաբաթ աշխատանք էին փնտրել, եւ արդյունքում նրանցից երեքին վերցրել էին Մակդոնալդս՝ ժամում 7.5 դոլարով: Իսկ Յուրային (հենց այդ տղային) չէին վերցրել: Այլ աշխատանք նա այդպես էլ չգտավ, եւ նրա գումարը բավականին արագ վերջացավ (Նյու Յորքը շատ թանկ քաղաք է): Եվ, բնականաբար, երբ նա մնաց առանց գումարի, նրան վտարեցին այնտեղից, որտեղ ապրում էր, եւ նա հայտնվեց փողոցում: Գրպանում հինգ դոլարով: Հենց այդ վիճակում էլ մենք նրան հանդիպեցինք: Նա պատմեց, որ մի գիշեր քնել է ինչ-որ այգում: Մյուս գիշերն էլ էր ուզում, բայց նրան հանդիպեցին Եհովայի վկաները (ի՞նչ դժոխք են նրանք անում Նյու Յորքում: Գաղափար չունեմ) եւ տարան անօթեւանների ապաստարան: Վայրը այնքան վատն էր, որ այդ Վկաները նույնիսկ նրան այնտեղ չթողեցին գիշերելու, այլ բարեհաճեցին, տարան հյուրանոց եւ վճարեցին գիշերվա համար: Հետո, ճիշտ է, նրանք անհետացան: Իսկ նա առավոտյան մնաց նույն հինգ դոլարով եւ առանց տան: Հաջորդ գիշերը նա անցկացրեց մետրոյում:

Իմանալով այս մասին՝ ես նրան վերցրեցի մեզ մոտ, որովհետեւ մենք գոնե ներքնակ ունեինք նրա համար, որի վրա նա կարող էր քնել: Առավոտյան ես խոսեցի տանտիրոջ հետ եւ խնդրեցի նրան երրորդին եւս բնակեցնել մեզ մոտ: Բնականաբար, նա ավելի շատ գումար խնդրեց՝ 550՝ երեքի համար ամսական: Մենք նրան տվեցինք 25՝ ամբողջը, ինչ հավաքել էինք, եւ դեռ 50 դոլար պարտք մնացինք: Որտեղի՞ց դա վերցնել, դեռ ոչ ոք չգիտի:

Մինչդեռ ես սկսեցի աշխատել որպես ռիկշա, որպեսզի գոնե ինչ-որ գումար ստանամ սննդի համար: Այնուամենայնիվ, եթե գործերը նորմալ ընթանան, ապա կբավականացնի նաեւ մնացած ամեն ինչի համար: Այն ամենը, ինչ ես հիմա ուզում եմ, վերմակ գնելն է, որովհետեւ գիշերները այստեղ սարսափելի ցուրտ է:

Այսպիսի գործեր: Այն, ինչ ինձ ուրախացնում է, այն է, որ առաջիկա երեք շաբաթվա ընթացքում ես գոնե ապրելու տեղ ունեմ:

P.S. Նրանց, ովքեր ինձ գրում են. հիմա ինտերնետի հետ որոշ խնդիրներ ունեմ, չեմ կարողանում նորմալ կետ գտնել: Ներողություն, եթե անհետանում եմ ICQ-ից կամ չեմ պատասխանում ձեր հաղորդագրություններին: Ինձ հետ կապվելու լավագույն միջոցը հիմա էլեկտրոնային փոստն է: Have a nice day, guys.