Անցնելով Նավախո ռեզերվացիայով, որը իր անտարբերությամբ հիշեցնում էր հայրենի երկիրը, եւ գիշերելով վրանում, մենք հանդիպեցինք Պոլինային, Մաշային եւ Դաշային, որոնց հետ պետք է շարունակեինք ճանապարհորդությունը։ Նրանք ժամանել էին Վեգասում մի քանի օր անցկացնելուց հետո, եւ հիմա մեր առջեւ էր Գրանդ Կանյոնը։ Ճիշտն ասած, չգիտեմ՝ ինչ դիրքում էր այն, բայց այն այստեղ էր, եւ մենք այստեղ էինք, ինչպիսի հաջողություն էր դա մեզ համար այդ օրը։
Նույնիսկ չեմ փորձի նկարագրել այն։ Եզրերին սոճիներ են, ներքեւում՝ գետ, իսկ մնացածը՝ ինչպես ուզում եք անվանեք։ Կարծում եմ՝ հայտնի լեզուներում դեռ չկան այդպիսի բառեր։ Թեեւ, երեւի արժե մտցնել։ Օրինակ՝ մի բառ, որը նշանակում է «Ինչպես Գրանդ Կանյոնում լինելը» կամ «Դե, սա ձեզ համար Գրանդ Կանյոնը չէ»՝ հազվադեպ կօգտագործվեն, բայց բոլորին պարզ կլինի, թե ինչի մասին է խոսքը։
Կանյոնին կարելի է նայել Հյուսիսից (North Rim) եւ Հարավից (South Rim)։ Երկու կետերի միջեւ հեռավորությունը առնվազն 7 ժամվա ճանապարհ է, քանի որ պետք է շրջանցել ամբողջ կանյոնը, իսկ դա մոտ 300 կմ է։ Մենք որոշեցինք նայել հարավից (Grand Canyon Village), քանի որ այստեղ ավելի շատ բան կա, եւ ասում են՝ տեսարաններն ավելի լավն են։ Կանյոնում, ինչպես ցանկացած այլ ազգային պարկում, կա ճանապարհ, որով կարելի է երթեւեկել՝ այս ամենը դիտելու համար։ Բայց այստեղ այն ինչ-ինչ պատճառներով հասանելի չէ սովորական մահկանացուներին, եւ միայն ավտոբուսի վարորդները կարող են ձեզ տանել որոշակի վայրեր։
Արժե նման ավտոբուսով գնալ դեպի Hermits Rest, ճանապարհին պարտադիր չէ իջնել բոլոր դիտակետերում, բայց Maricopa Point, Mohave point, Pima point եւ Powell point կետերում պետք է իջնել։ Թեեւ, իհարկե, ընտրեք ձեր ճաշակով՝ ամեն ինչ էլ հիանալի կլինի։ Bright Angel Lodge-ում, որտեղից մեկնում է ավտոբուսը, կարելի է իջնել Կանյոն եւ զբոսնել արահետներով։ Ճիշտ է, դրա համար կպահանջվի մոտ 4 ժամ, եւ անպայման պետք է վերցնել առավելագույն քանակությամբ ջուր, քանի որ ամենուր գրված է, որ պետք է օրական առնվազն 4 լիտր ջուր խմել։ Իսկ անհասկանալի լեզվով գրվածքներին պետք է հավատալ։)
Մուտքի մոտ կտան նաեւ պարկի քարտեզը, այնպես որ մի անհանգստացեք, չեք մոլորվի) Ի դեպ, ավտոբուսները նույնպես կան դրա վրա) Բայց ինչպես միշտ, սկզբում մտնում ենք Visitor Center, ստանում հետախուզական տվյալներ եւ նոր միայն գործում ըստ իրավիճակի։ Կանյոնը բազմազան է, այնպես որ, եթե ժամանակ ունեք, ուսումնասիրեք այն, մինչեւ հոգնեք, բայց ամեն դեպքում երեկոն թողեք ստորեւ նկարագրվածի համար։
Պարկը դիտելուց եւ հիանալուց հետո կարելի է փորձել այս բանը։ Պարկից 10 կմ հեռավորության վրա կա օդանավակայան, որտեղից ինքնաթիռներ եւ ուղղաթիռներ են թռչում Գրանդ Կանյոնի վրայով։ 1,5 ժամ տեւողությամբ թռիչքը ինքնաթիռով կարժենա $80։ Եթե համեմատենք գետնից տեսարանների հետ՝ ավելի լավ է չհամեմատել։ Տարբեր բաներ են) Արժե ընտրել թռիչքի ժամը՝ երեկոյան 5:30-6:00-ն, այդ ժամանակ կհասցնեք տեսնել մայրամուտը, իսկ այս վայրերում այն բացարձակ մեծություն է, մեծ հաստատուն, որի վրա ամեն ինչ հենված է։)
Գրում եմ այսքան չոր, որովհետեւ նույնիսկ չգիտեմ՝ ինչ ասել։ Նայում ես լուսանկարին եւ մտածում, որ բառերով ամեն ինչ միայն կփչացնես։ Մի խոսքով՝ այն հիանալի է։)
Մայրամուտից հետո ուղեւորվում ենք Լաս-Վեգաս։ Մի քանի ժամ ճանապարհ անցնելուց հետո հանկարծ հասնում ենք ինչ-որ անցակետի։ Մեզ ստուգում է զինվորականը, 100 մետր հետո՝ եւս մեկը, հետո՝ էլի։ Սկսում ենք կասկածել, որ մտել ենք ինչ-որ գաղտնի բազա, եւ մեզ հիմա կբռնեն ու հետ կուղարկեն։
Բայց ոչ, դա պարզապես Hoover Dam-ի անվտանգության համակարգն է։ Այն լուսավորված է բոլոր կողմերից, ամեն ինչ հիանալի է։ Հսկայական բետոնե աշտարակներ են ցցված լճից, միայն թե ջուրը գրեթե չկա։ Երեւի սեզոնը չէ, մտածում ենք մենք եւ շարունակում ճանապարհը՝ հասցնելով կանգ առնել հենց մեջտեղում, որտեղ ամենուր «կանգառն արգելված է» նշաններն են, որպեսզի դուրս գանք եւ լուսանկարվենք)))
