Ընկերոջս հետ ավտոբուսով էինք գնում, եւ շատ զվարճալի հարեւաններ հանդիպեցինք... առջեւում նյարդային հղի կին էր՝ իր բոլոր քմահաճույքներին տեղի տվող ամուսնու հետ, եւ մի տղամարդ, ով հաճախ է լինում Վեգասում եւ պատմեց, թե ուր գնալ եւ ինչպես ավելի լավ ծախսել ավելորդ դոլարները)))։
Ախ, Լաս Վեգաս՝ ազատության եւ մեծ հնարավորությունների քաղաք... Ավտոկայանում հագուստներս փոխելուց հետո գնացինք արկածներ փնտրելու եւ գումար ծախսելու։ Առաջին իսկ հյուրանոցից ուղեցույց վերցնելով՝ գնացինք մեծ հրապարակ։ Մի քանի թաղամաս ձգվող երկար հեռուստա-գմբեթի տակ մենք վայելեցինք ինչ-որ երաժշտական խմբի համերգը, իսկ հետո ականատես եղանք անհավանական կախարդական տեսարանի՝ հրավառության, որը թվում էր շատ մոտ՝ 4-5 հարկի բարձրության վրա, բայց շատ լայնամասշտաբ՝ 5-6 թաղամասի տարածքում (թաղամաս ասելով՝ նկատի ունեմ մեր մոտի մեկ պողոտայից մյուսը ընկած տարածությունը, հուսամ հասկացաք, թե ինչն էր մեզ այդքան ապշեցրել)։ Հետո խաղացինք կազինոյում... Դե, մմ... Մենք ի վերջո ապրենք, $10 շահեցինք։ Հետո Վեգասի փողոցներով զբոսնելիս ցանկացանք Վեգասը բարձրությունից տեսնել, բայց մի քիչ ուշացել էինք, այնպես որ պարզապես Stratosphere-ի վերջին հարկի պատուհանից նայեցինք քաղաքին... Գեղեցիկ քաղաք է, ազատ, ոչ մյուսների նման ;): Հետո վերցնելով ճամպրուկները եւ նստելով տաքսի՝ խնդրեցինք կանգ առնել Նեւադայի ամենաթեք շենքի մոտ։ Պարզվեց՝ դա հիվանդանոց է. ինչպիսի՜ երեւակայություն ունի ինչ-որ մեկը, որ կարողացել է ամեն ինչ շրջել մեր երեւակայության մեջ եւ կյանքի կոչել :)
Մեր ինքնաթիռը թռչում էր Օհայո նահանգի Քլիվլենդով... Մենք նստեցինք 40 հոգանոց ինքնաթիռ))) այն այնքան սիրուն էր :) եւ հայտնվեցինք Վաշինգտոնում...


